Nightingale - The Breathing Shadow (1995)

Toch jammer dat er zo weinig mensen die dit moois kennen. Dan Swano maakt veel goede muziek, en Nightingale is een serieuze band.

Deze eerste cd was nog slechts een eenmansproject, en opmerkelijk genoeg is alleen de drumcomputer een klein minpuntje. Juist omdat de heer Swano zelf als een beest kan drummen bevreemd het me dat ik regelmatig een drumcomputer hoor.

Nightfall overture en de laatste 3 nummers zijn niets meer of minder dan klassiekers voor mij. De rest is gewoon briljant al is de drumcomputer inderdaad een vreemde keuze.

Nightingale heeft een mooie sound die ergens tussen gothic en metal inhangt. De zang klinkt in ieder geval vleermuizenduister en de gitaren domineren flink. Soms is er ruimte voor een meer speels en poppy geluid, maar vrolijk wordt het gelukkig nergens. Het klinkt best aangenaam, maar geniet inderdaad niet veel bekendheid.

Dan zou ik snel doorschakelen naar The Closing Chronicles, in mijn ogen zijn meesterwerk, samen met zijn solo-cd, Moontower

Geweldig debuut van een muzikant die ik toen nog alleen kende van zijn brute bands. Bij de opener Nightfall Overture ben je blij dat je getuige bent van een luisterervaring die mij over de jaren zeer goed is bevallen. Bij de afsluiter eye for an eye weet je het, het is afgelopen. Prachtige melodieën dito zang en gitaar, onovertroffen alhoewel de volgende plaat dichtbij komt. Meesterwerk!

Swanö ging na dit Nightingale-debuut een andere kant op, van deze dromerige goth-prog meer richting aor-melodieuze hardrock met proginvloeden. The Breathing Shadow vind ik één van de voorbeelden van een hele creatieve periode, midjaren negentig, toen exteme metalpioniers de rest van het muzikale universum gingen verkennen. Higher than the sky was voor mij destijds een hit. Fan for life, van deze en alle andere Nightingale-albums.