Sarah Brightman - Dive (1993)

Concept-album van Sarah Brightman. Ik ben meestal niet zo'n liefhebber van concept-albums, dus ook niet zo heel erg van deze. Maar hoe dan ook allemaal weer lekker herkenbaar. En op zijn tijd prima te verteren (doseer met mate ).

Ik vind hem heel fijn. Captain Nemo en Second Element alleen al maken dit voor mij een favorietje. Ze heeft zo'n geweldige stem en hier gebruikt ze hem overwegend op een "poppy" manier in plaats van klassiek. Dat laatste kan ze overigens ook heel aardig

Sorry Roy, maar ze heeft geen mooie stem voor dit genre.

In Captain Nemo zingt ze anders prima, niks op aan te merken.

Ik denk dat bloempje24 meer voor de rauwe, ruige stem gegaan was: dat past nl. veel beter bij dit soort (gladde) pop.

Ik denk sowieso dat we medelijden met bloempje24 moeten hebben: want hij beoordeelt deze dame telkens niet bepaald hoog (jawel: hij kent meedere albums). Hij moet wel een huisgenoot hebben die er dol op is, kan niet anders (of het is een stiekeme genieter die er niet voor uit durft te komen: maar ik geef hem voorlopig het voordeel van de twijfel.....arme, arme bloempje ).

Partner die er van hield (verleden tijd, gelukkig). Niet die partner gelukkig, maar wel Brightman.

Dit is het straatje Berger, Brightman, Bocelli, Il Divo, Eder, Safina, Streisand etc. etc.

Aalgladde fabrieks"klassiek". Doelpgroep top40 liefhebber die niet beter weet qua stemmen (uitzonderingen daargelaten Eric)

Wanneer je de dit genre leuk vindt, waarom dan niet Bartoli, Tanja Kross enz. Die doen ook wel eens de wat hippere klassieke hoek en hebben een stem die vele malen beter is.

Als je goed naar Brightman luistert dan hoor je dat ze bij de ingehouden stukken zeer geknepen zingt. De techniek en de uitvoering zijn voor deze muzieksoort echt ondermaats.

En wanneer ik de stem al ondermaats vind, op welke andere punten verdient dit album dan bonuspunten?

Over bonuspunten valt gewoonweg niet te discussiëren. Simpel zat. Ga ik hier dan ook niet doen. Stemmen geven heeft met zoveel zaken te maken, daar kun je hooguit in oneindige welles-nietes spelletjes mee belanden.

Ik vind dat je een Bartoli absoluut niet naast Brightman, Groban of Il Divo kunt zetten. Dat is toch echt een stap verder dan het soort muziek Brightman aflevert.

Het ging er dus over dat haar stem niet bij het genre zou passen volgens jou en daar ben ik het dus mee oneens.
Een goed voorbeeld is het "klassieke album" dat Brightman op naam heeft staan: The Trees They Grow So High.
Daar mag je pas aankomen met het feit dat haar stem niet bij het genre past.
Brightman is binnen de klassieke wereld geen hoogvlieger (met als argumenten haar techniek die jij al aanhaalt), en dat toont ze op dat album zeker aan.
Brightman is ook meer een musical ster dan een ster in de klassieke wereld. Een compleet ander genre dus.

Hier praten we over pop. Pop met een zeer, maar dan ook zeer licht klassiek tintje (waar op dit album eigenlijk helemaal geen sprake van is i.t.t. andere albums van haar die nog wel wat klassiekerigs over zich hebben uitstralen). En bij dit genre maakt dat veel minder uit naar mijn mening. Het stoort hier gewoon minder dat ze "geknepen zingt".
Het is mierzoete pathos op dit soort cd's. Niks mis mee (sterker ik vind het soms heerlijk zwelgen in deze mierzoete draaikolk, en geloof me: ik ben thuis in de "echte" klassieke muziek en kan deze genres goed uit elkaar halen ).

Hadden we hier een klassieke cd besproken dan was ik het helemaal met je eens, maar we praten hier over luchtige bubblegum en dan maakt het mij niets uit.
Dat je haar stem sowieso niet waardeert is een compleet ander verhaal.
Maar je bracht het naar mijn idee wat vreemd naar voren; alsof we het over een of ander hoogdravende cd hadden.

Oke , we begrijpen elkaar. Ik heb zowiezo iets tegen dit genre (evenals bovengenoemde artiesten). Ik denk niet zo snel een plaat binnen dit genre positief te kunnen beoordelen. Overigens kan ik me herinneren dat ik Brightman ooit wel een 3*** heb gegeven, volgens mij voor Surrender, dat ik toch enkele klassen beter vind dan o.a. deze. Vooral de eigen nummers en de foute covers zijn mij een doorn in het oog. Goed coveren is ook een kunst.

Het grappige is dat ik een tijdlang erg kon opgaan in dit genre. Ik noem met name Brightman en Groban.
Groban kan ik nog steeds goed aanhoren, maar bij Brightman is het de laatste tijd goed fout aan het gaan: het zijn inderdaad die eeuwige, zeurderige covers die mij meer en meer tegen gaan staan.
Opmerkelijk is dat zoiets dan opeens tegen kan gaan staan. Het is net als met snoep: ik denk dat ik iets te veel met mijn vingers in de snoeppot gezeten heb.
Het is iets te kitscherig en zoet. Een tijdlang was het erg lekker, nu niet meer.
Het heeft niets te maken met het feit dat ik ook echt klassiek werk ken (want dit genre heeft er altijd compleet naast kunnen staan bij mij), het is gewoon wat teveel allemaal.
Op zijn tijd vind ik het nog best erg heerlijk wegzwijmelen, maar de komst van Il Divo heeft er voor gezorgd dat het niet vaak meer opgezet zal worden.

Dat je Surrender als beste weet te kwalificeren kan ik goed begrijpen: dat stamt nog uit de tijd dat Brightman nog geen grootheid was, het grote publiek haar nog niet omarmd had, en ze voornamelijk musical-klassiekers zong.

Ik begrijp dat jouw partner van hetzelfde euvel last had? Te veel gesnoept ook?

Ik heb haar laten zien dat er buiten de mainstream klassiek meer te vinden was. Ze is zo iemand die nooit geleerd heeft om dingen te laten groeien. Sufjan Stevens... bleh... drie maanden later vond ze het leuk. Radiohead... depressieve nasale muziek... twee weken geleden zat ze Karma Police stiekem mee te zingen!

Nu doe je het weer!
Voor alle duidelijkheid: dit is géén mainstream klassiek, dit is pop met een zeer klein "klassiekerig randje"

Dat ben ik niet met je eens Eric. Naar mijn mening is Nickelback de mainstreamversie van Nirvana, is Coldplay de mainstreamversie van Radiohead, was DJ Paul Elstak de mainstreamversie van DJ techno Rave dark hardcore junk en zijn de door mij verafschuwde artiesten een mainstreamversie van het klassieke genre. Natruurlijk de scherpe randjes er af en een leuke snelle beat er onder.

Was uiteraard een enorm gat in de markt, zie de verkoopcijfers.

Volgens mij ligt deze muziek ook in de platenzaak onder het "klassieke" bordje.

Nee, die liggen gewoon tussen de popmuziek, wat het dus ook is. Met een klassiek randje.

Zullen we het houden op de omschrijving die haar eigen website geeft. dan zitten we ongeveer in het midden.

Classical Crossover... Maar jullie hebben wat betreft dit album wel gelijk. Dit is meer de crossover dan het classical.

"Having sold over 15 million records and firmly cementing herself as the pre-eminent queen of the classical crossover world in recent years,..." bla bla bla en nog 100 veren in de reet

Om je een beetje je zin te geven: had je het gezegd bij dit album http://www.musicmeter.nl/album/9741 dan had ik gezegd "blommetje je hebt gelijk".

Nu doe ik dat niet, want Dive is echt wel wat anders: weet je wel zeker dat je dit gehoord hebt?

Geen slecht album. Leuke easy-listening, en soms is dat genoeg. Het moet niet altijd diepgaand zijn, vind ik.

Ik moet toegeven dat de laatste 2 nummers (La Mer & The Second Element pt. II) me toch wel kippenvel bezorgden.

Mijn eerste cd van Sarah en besloot meteen om fan van haar te worden .
Vond het ook geinig om naast hardcore, haar muziek te gaan beluisteren. De onbetwiste nr1 van deze cd vind ik La mer, gevolgd door Captian Nemo.

De andere nummers zijn ook super, Zoals Second Element, ook een heel goed nummer!!
Hele goede cd en ze staat eenzaam aan top in mijn muziekwereldje, dus de volle mep..(denk alle cd's van haar, behalve de operanummers en cd's).

Heee Hardcoremaster ! ik ook ik ook ik ook ik ook!!!!hahahaha.
Heerlijke kennismaker had ik met Sarah met deze cd.
OP een of andere manier voel je op deze cd dat Sarah volledig in haar element zit,en haar plaats heeft gevonden.
Dive,Eden en la Luna vind ik altijd een beetje bij elkaar horen.
Sarah op d'r best

Ik had toen het gevoel dat ik iets heel bijzonders had ontdekt,wat alleen van mij was en andere het bestaan niet van wisten.
En....dat heb ik nog steeds hahahaha