Nigel Kennedy - Kafka (1996)

Het klassieke werk van Kennedy kende ik door zijn uitvoering van de 4 jaargetijden. Interessante violist vond ik toen. Zeker omdat ik het instrument toen zelf ook fanatiek bespeelde en zo'n wat rebelse meneer op viool sprak mij dus wel aan.
Ook ander klassiek werk ben ik toen gaan opsporen en in veel gevallen gaan waarderen. Zijn stijl is wat slordig en afgeraffeld, maar dat gaf het voor mij juist een meerwaarde.
Toen kwam dit solo album waar klassiek niet de boventoon voerde. Er staan bijzondere dingen op moet ik zeggen. Niet alles komt even goed uit de verf, maar de hoogtepunten maken zeker veel goed.