Ian Dury & The Blockheads - The Best of Sex & Drugs & Rock & Roll (2007)

Hoe vaker ik naar 'Reasons to be Cheerful' luister, hoe meer het klinkt als het best denkbare soort volkslied, dat een trots gevoel kan opwekken bij diegenen onder ons die zich veel te vaak over hun land hebben geschaamd. Als Tony Blair een beetje lef had, zou hij de koningin moeten uitleggen dat het oude volkslied niet toepasselijk meer is omdat geen mens meer om haar geeft, en dat de melodie van Dury voortaan bij alle sportevenementen en staatsceremonies zal worden gespeeld. Stel je eens voor: voor elke interland van Engeland zingt David Beckham 'Summer, Buddy Holly, the working folly, Good Golly Miss Molly and goats', terwijl de rest van het team roept: 'Why don't you get back into bed?' Het landelijke moreel zou er een ongelooflijke opkikker van krijgen. En het mooie ervan is dat het liedje zich verder kan ontwikkelen. Als we landelijk besloten dat, bijvoorbeeld, Jarvis Cocker, Judy Dench of Michael Owen redenen tot vrolijkheid zijn, dan zou de hofdichter opdracht krijgen er een couplet aan vast te breien.