Nino Ferrer een onbekende artiest in Nederland, maar in Frankrijk ook na zijn zelfmoord in 1998 een gewaardeerd muzikant.
Startend als ye-ye artiest , maar in de jaren 70 vaart hij verschillende muzikale koersen. Voor deze plaat heeft Nino twee grote zomer hits Le Sud en South.
Maar zoals wel meer gooit Nino Ferrer het op een totaal andere koers en deze plaat werd zeer matig verkocht. Geen hits (enkel 'Chanson Pour Nathalie deed iets) en allesbehalve commercieel. Platen label CBS deed niet erg zijn best om de plaat te promoten.
Toch is het achteraf een uitstekend werk, misschien juist omdat het niet commercieel is. De erg korte plaat (maar 33 minuten) is afwisselend, echt jaren 70 met wat prog elementen, soms wat hippie achtig en redelijk psychedelisch. Nino Ferrer die uit zijn ei kruipt met op de achtergrond een regenboog en een regenboog gitaar. Onduidelijk wat dat nu precies betekent, in ieder geval wel dat hij (voorlopig) het commerciële pad verlaat.
De recensies waren toen zeer maig en ook nu heeft men wat moeite met deze plaat. Terwijl er echt wel mooie nummers op staan (Alicina de Jesus), maar ook bijvoorbeeld een gevoelig slaapliedje (Chanson Pour Petit Bout). Afwisselend, muzikaal divers (prog, blues, folk chanson) , misschien soms wet te geproduceerd.
Nino Ferrer heeft op ieder plaat toch een wat duistere kant en dat is ook duidelijk op deze plaat te horen. Southern Feeling is een Engelstalig nummer. Verder ook altijd wat dada achtige humor/teksten 'Daddy Tarzan' "blues des chiens' en je hebt een aardig beeld van deze plaat van Nino Ferrer.
Moeilijk te plaatsen en vandaar ook dat Frankrijk wel wat moeite had met deze plaat van deze zeer grillige artiest.
Maar zeker een plaat om te (her) ontdekken.