MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

Murray Head - Between Us (1979)

mijn stem
3,88 (12)
12 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Pop
Label: Philips

  1. Los Angeles (4:22)
  2. How Many Ways (3:59)
  3. Rubbernecker (4:47)
  4. Mademoiselle (4:07)
  5. Sorry I Love You (5:46)
  6. Countryman (4:16)
  7. It's So Hard, Singing the Blues (4:40)
  8. Good Old Days (4:23)
  9. Lady I Could Serve You Well (4:57)
  10. Bye, Bye, Bye (4:13)
totale tijdsduur: 45:30
zoeken in:
avatar van willemmusic
4,5
Ontdekt in de 80-er jaren bij de NCRV die uitzendingen maakte van één artiest of groep, naam vergeten, maar een paar mooie ontdekkingen gedaan waaronder deze...
Prachtig om alleen of met meisje op je kamertje te draaien en stiekum te genieten.

avatar van adkieb
4,0
Dat moet Harro de Jonge zijn geweest met elpee pop special op de zaterdagavond. Ik herinner me specials over bands als Spirit, Jefferson Airplane, King Crimson en zelfs de Grateful Dead. En dat bij de NCRV! Wel wat anders dan en vriendelijk welkom bij Barend (Barendse). Voor elpee pop special zat elpee pop met aandacht voor de recente releases. En daarna (Strictly) Country Style waar ik ook ben opgevoed met country muziek. Jammer dat op dezelfde tijd op zaterdagavond ook bij BRT 2- omroep Brabant hele fijne programma's werden gemaakt zodat ik moest kiezen.
Harro draait nog steeds plaatjes trouwens : Harro de Jonge – Countryland

avatar van E-Clect-Eddy
3,5
Volgens Discogs Pop Rock / Synthpop maar dat zou ik niet zeggen; Singer-Songwriter / Soft Rock / Folk Rock / Pop / Electronic

De opvolger van het (w.m.b.) magistrale Say It Ain't So uit 1975 steek daar wat mager tegen af, met name de eerste nummers. Murray Head zoekt nieuwe muzikale wegen en dus vormt het minder een geheel. Maar zelden is wat Murray Head doet niet interessant. Zelf neemt hij op een paar nummers de ritme-gitaar voor zijn rekening: Mademoiselle + Countryman + It's So Hard, Singing the Blues. Maar voormalig (tijdelijk) Fleetwood Mac lid Bob Weston neemt de meeste gitaarpartijen op zich.

Sorry, I Love You is een monstertrack, theatraal, broeierig met kamerorkest en orgel. Jammer van de overdaad aan galm om Murray's stem.

Countryman zou zo maar van Wings album uit die jaren kunnen komen: producer Rupert Hine zit zelf achter de synth [Yamaha CS80]. Gitarist Bob Weston mag ook even uit zijn hok komen. Hier mag Discogs gerust Pop Rock / Synthpop op plakken.

Zoals vaker bij Murray Head een breed palet aan instrumenten: naast de drum-bass-gitaar basis ook, veel akoestische gitaar, double bass, orgel, mandoline, harmonica, harmonium, accordion en een exotische Lujon in Lady I Could Serve You Well. Regelmatig is producer Rupert Hine aan de bak als muzikant.

Vind dat de versie die nu op Spotify staat een aantal beperkingen laten horen van de opnames, ik meen een paar storende glitches te horen op Lady I Could Serve You Well.

Zelf zou ik een andere trackvolgorde hebben gekozen.

Favorieten wisselen met elke beluistering: Mademoiselle

avatar van jorro
4,0
Grappig. Ineens een aantal berichten bij dit album. Ik loop hier tegen aan in mijn ontdekkingsreis langs lijstjes. Dit album staat 33 in de Oor jaarlijst 1979.

Voor mij de eerste kennismaking met dit album. De opener Los Angeles klinkt in elk geval prachtig. De twee volgende nummers vind ik wat minder, maar dan is daar Mademoiselle. Wat een heerlijk liedje is dat. Vervolgens het schitterende Sorry, I Love You.
Het mooie Countryman en It's So Hard, Singing the Blues worden gevolgd door opnieuw twee toppers, Good Old Days en Lady I Could Serve You Well. Bijzondere instrumentatie (zie ook het bericht van E-Clect-Eddy hierboven). De afsluiter is dan helaas weer wat minder.
Leuk om na 42 jaar te ontdekken.
4*

avatar van willemmusic
4,5
Om met Harro de Jonge te spreken: jammer dat Murray een filmcarrière boven de muziek verkoos...

avatar van Twinpeaks
3,0
Gevonden op lp. One Night In Bangkok altijd maar vervelend gevonden. Maar de namen Rupert Hine en Bob Weston deden me toch deze gok wagen. Die verwachtingen worden niet helemaal waar gemaakt. Het zijn op zich prima liedjes, ware het niet dat het wat kil en klinisch gebracht wordt. Zijn stem doet het ook niet voor mij. Erg iel en ook productie technisch laat men hier wel wat steken vallen. Leuk om een keer te horen , maar waarschijnlijk komt hij daarna ook zijn hoes en de kast niet meer uit. Not my cup of tea , maar geen onvoldoende . 3 sterren zeggen we dan.

avatar van gaucho
Maar Sorry I love you is toch wel een heel mooi ontroerend nummer. Overigens ook het enige dat ik ken van deze plaat.

Had je ‘m toevallig bij Plato in Zwolle gescoord? Daar zag ik ‘m van de week staan in de tweedehandsbakken. Nog even geaarzeld, maar niet gekocht. Je recensie is ook geen aanbeveling om dat alsnog te doen.

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 19:31 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 19:31 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.