Robert Rich - Trances / Drones (1996)

Naar mijn idee zijn de soundscapes op deze dubbelaar iets te vlak om te kunnen blijven boeien. Het treedt nooit naar de voorgrond en mist dynamiek. De opnames stammen uit begin jaren tachtig toen Rich als psychologie student op Stanford University onderzoek deed naar slaap. Naar aanleiding hiervan gaf hij zogenaamde sleep concerts, bij het aanbreken van de dag ging hij na een nacht lang minimale drones een potje piano spelen.

het album Somnium(2002) maakt het mogelijk om een sleepconcert zelf te ervaren. Hij duurt zeven uur en is verkrijgbaar op het dvd format.

Zijn platen kennen in tegenstelling tot andere ambient artiesten een groot organisch karakter, mede omdat hij niet alles uit een synth tovert, maar zoals op trances drones, bijvoorbeeld fluit, lap steel guitar(al dan niet vervormd) en fieldrecordings gebruikt.

In Amerika is hij vrij bekend maar hier naar mijn weten niet.

Zes lange uitgerekte stukken ambient die inderdaad te vlak en te kaal zijn om echt te beklijven. Esortherische behangmuziek.

Terug maar weer naar de vermaarde Lustmord / Rich samenwerking STALKER, een klein duister meesterwerkje waar de rillingen van over je rug lopen.

Tja, smaken verschillen dus want ik vind dit persoonlijk erg aangenaam. Grappig genoeg vind ik dus dat er voor longform ambient best veel gebeurd binnen de stukken. Yorgos en ichi hebben vast nooit de Immersion albums van Steve Roach gehoord want die zijn nog veeeeeeel minimaler.

Dat deze stukken vlak en niet dynamisch zijn is volgens mij ook helemaal de bedoeling van deze stukken. Als je het juist heel dynamisch maakt dan schiet je daar het doel van van ambient-muziek voorbij want het gaat dan niet meer op in de omgeving.

Ik heb de drie originele cassettes (Sunyata, Trances en Drones), waaruit deze verzamelaar is opgemaakt, toegevoegd. Betekent dat dat deze eraf kan?