End - Science / Fiction (2002)

Hymen bevestigt z'n status van alternatief electronic label, met dit prachtig album van End. Een concept album gemodeld naar de naam, Science/Fiction. Geen Star Wars, Star Trek of whatever, maar donkere, duistere S/F, die alles te maken heeft met onbekende, oneindige leegtes, en niks met idioten in een apenpak.

End brengt een combinatie van IDM en industrial, gecombineerd met een ambient ondertoon, maar met een best aardige twist. Beats, basses en kicks worden geruild voor een arsenaal aan clicks, plops en pops. AL bij al klinkt het geheel redelijk gedempt, maar het is best onrustige muziek. Complexe ritmes maken het goeie weer, zoals "Eclipse Of Reason" demonstreert. Lekker rustige ambientwaves, met een ratelende golf van microsamples op de achtergrond, versterkt met wat distortion die het geheel compleet maakt. "Immeassurable Distances" brengt wat meer melodie, en in "The Image Economy" worden er zelfs wat hardere bassen en prominentere samples bij betrokken.

Hoogtepunten op het album zijn "Global Media Engine" en "Theatres Of Memory", twee heerlijk duistere en mysterieuze nummers. De kwaliteit van het album blijft consistent, al is de variatie eerder beperkt (wat wel normaal is voor een concept album). "The Culture Industry" is de enige track die wat vreemd aandoet, maar verder ook best te pruimen is. Science/Fiction is een uiterst goed album, dat heel wat potentieel heeft als filmsoundtrack (en ook een beetje met die gedachte in het achterhoofd gecomponeerd is blijkt uit interviews), alleen vind maar eens een regisseur die wat z'n nek durft uit te steken ... Maar heerlijk album dus, zeker de moeite om je oor eens te luisteren te leggen. 4.5*

Site : hier
Samples : hier (.ra)

End heeft een hoop pretenties. Op de hoes van de cd wordt cultuurcriticus Max Horkheimer gequote (deze zag de cultuurindustrie, kunstuitingen van de lopende band, als afbrokkeling van échte kunst en ideeen.. en terecht) en de tracktitels duiden allen op het loslaten van rationaliteit en een door de massamedia gecreeerde schijnwereld van behoeften, met als verlossing spiritualiteit en dus deze (toekomst)muziek; Science/Fiction.

En hij maakt het waar. Met één grote doorstromende flow van prachtige geluiden c.q. melodieen, originele ideeen en een pakkende, zij het wat clinische sfeer. Je waant je tijdens het luisteren inderdaad op verre, kale planeten of in de controlroom van een ruimteschip, tussen de sterren.. Zou inderdaad ook perfect als filmsoundtrack dienst kunnen doen, zoals OH al zei, al zijn ze me daar net even voor geweest .

De meeste nummers bestaan voornamelijk uit kille maar o-zo mooie abstracte melodieen, met daaronder lekker pruttelende bassjes en dito lieve geluidjes. Heel rustgevend. Druk, maar toch ook weer niet.

Vanaf An Elaborate Accounting Hoax komt er een wat karakteristieker IDM geluid om de hoek kijken, met The Culture Industry als ab-so-luut briljant hoogtepunt. Die dissonante klanken, dat overheerlijke gruizige beatje... ik heb eigenlijk helemaal niet zoveel nodig om iets volkomen te gek te vinden

Vervolgens wordt het End-gepruttel met nog wat meer typische IDM afgewisseld, waardoor het niet eens echt teveel van hetzelfde wordt.

Een welverdiende 5* ..tot ik wellicht ooit 's wat beters tegenkom in dit genre, heb namelijk nog een hoop te luisteren. Mooi begin dit

Twee berichten hierboven die voor mij erg de waarheid lijken te vertolken. Uitvoering van het album is als concept 5 sterren waard. 4* van mijn kant, omdat het teveel van hetzelfde is geworden (beetje saai), doe mij maar tracks met meer drive als ''Immeasurable Distances''. De ritmes hadden misschien iets specialer/origineler gekund, hoewel het allemaal wel sterk lijkt te kloppen in alle abstractheid. ''End'' lijkt muziek wel vrij snel en makkelijk te maken, zo komen z'n keuzes tenminste over, bij ''µ-zig'' ervaar ik iets gelijks. Een beetje te speels, maar dit zal wel samengaan met vooruitstrevendheid voor de artiest en 'goed' lopendheid en vrolijkheid voor de nummers. Op dit album is de speelsheid veel minder (duidelijk) dan op ''The Sound Of Disaster'' (daar werkt dat erg lekker) maar toch een beetje (niet helemaal gepast vind ik). Erg knap album verder.