Hector Zazou - Lights in the Dark (1998)
mijn stem
4 stemmen
Frankrijk
Avant-Garde / Roots
Label: Warner Bros.
-
An Realt (The Star) (4:27)
-
Seacht Suailce Na Maighdine Muire (Seven Joys of the Virgin Mary) (3:34)
-
Dan Nar Marbh (Song of the Dead) (3:09)
-
Caoineadh Na Dtri Muire (Keening of the Three Marys) (4:10)
-
Seacht Suailce Na Maighdine Muire (Seven Joys of the Virgin Mary) (3:56)
-
Gol Na Dtri Muire (Lament of the Three Marys) (4:24)
-
Amhran Na Paise (Song of the Passion) (5:07)
-
In Ainm an Athar le Bua (In the Name of the Father May We Gain Victory) (3:29)
-
Seacht Ndólas Na Maighdine Muire (Seven Sorrows of the Virgin Mary) (7:37)
-
Duan Chroa Iosa (Little Song to the Heart of Jesus) (3:25)
-
Caoine Mhuire (Mary's Lament) (5:38)
-
Achaini an Ghra (Requests of Love) (3:16)
-
Amergin (Tomb of Every Hope) (2:27)
0
geplaatst: 10 november 2019, 13:18 uur
Hector Zazou is een bijzondere componist/muzikant, niet in een vakje te plaatsen, altijd op zoek naar cross over tussen muziekstijlen. Was het eerst meer elektronische muziek met bepaalde stijlen, later ging hij op zoek naar muziek in wat onbekendere oorden. Zoals de muziek in het noorden.
Deze cd past wel wat in deze periode, hij gaat hier op eigen wijze op zoek naar Keltische muziek. Daarvoor neemt hij hele oude Ierse religieuze teksten/liederen en laat deze uitvoeren door prima muzikanten. Denk dan aan Carlos Nunes, Thierry Robin, Brendan Perry, Caroline Lavelle. Bij Discogs staat : heilige keltische liederen, een reis naar de dageraad van het christendom.
Dat betekent een zeer sfeervol album, dat zo veel mogelijk de kitsch rondom de keltische muziek probeert te vermijden en authentiek blijft, in hoeverre dat mogelijk is. Want na Enya/Clannad/Lord of the Rings is er zoveel Keltische zeer discutabele muziek over ons uitgestort, dat het nog moeilijk is om kwaliteit van al die bagger te onderscheiden.
De sfeer is vanzelfsprekend keltisch, maar er is in ieder geval getracht om op een goede manier de liederen neer te zetten. Lang niet al deze spirituele liederen zijn bekend, zodat er gelukkig nog wat te ontdekken valt. Het is minder cross over dan misschien andere albums van Hector Zazou, maar in dit genre is het een mooi album, puur en van veel sentimentaliteit ontdaan. En een beetje ambient klinkt er toch soms wel doorheen. Ik vind het trouwens absoluut niet veel met avant-garde te maken hebben, tenminste hoe ik avant-garde interpreteer. Roots komt al wel wat dichter bij , maar eigenlijk is het gewoon een folk album vermengd met wat world elementen.
Deze cd past wel wat in deze periode, hij gaat hier op eigen wijze op zoek naar Keltische muziek. Daarvoor neemt hij hele oude Ierse religieuze teksten/liederen en laat deze uitvoeren door prima muzikanten. Denk dan aan Carlos Nunes, Thierry Robin, Brendan Perry, Caroline Lavelle. Bij Discogs staat : heilige keltische liederen, een reis naar de dageraad van het christendom.
Dat betekent een zeer sfeervol album, dat zo veel mogelijk de kitsch rondom de keltische muziek probeert te vermijden en authentiek blijft, in hoeverre dat mogelijk is. Want na Enya/Clannad/Lord of the Rings is er zoveel Keltische zeer discutabele muziek over ons uitgestort, dat het nog moeilijk is om kwaliteit van al die bagger te onderscheiden.
De sfeer is vanzelfsprekend keltisch, maar er is in ieder geval getracht om op een goede manier de liederen neer te zetten. Lang niet al deze spirituele liederen zijn bekend, zodat er gelukkig nog wat te ontdekken valt. Het is minder cross over dan misschien andere albums van Hector Zazou, maar in dit genre is het een mooi album, puur en van veel sentimentaliteit ontdaan. En een beetje ambient klinkt er toch soms wel doorheen. Ik vind het trouwens absoluut niet veel met avant-garde te maken hebben, tenminste hoe ik avant-garde interpreteer. Roots komt al wel wat dichter bij , maar eigenlijk is het gewoon een folk album vermengd met wat world elementen.
* denotes required fields.
* denotes required fields.