The Jess Roden Band - Play It Dirty, Play It Class (1976)
mijn stem
6 stemmen
0
geplaatst: 9 februari 2025, 18:04 uur
Het blijft enigszins gissen naar het feit (of oorzaken) waarom Roden niet meer dan een voetnoot in de muziek geschiedenis is gebleven. De man had enorm soepele stembanden en schakelde moeiteloos over van funk, soul, rock, blues en/of jazz.
Daar bestond het songmateriaal ook hoofdzakelijk uit. Het zijn de jaren 70, de blaasinstrumenten gaan hand in hand met swingende rhythm & blues, soulvolle stukken worden doorspekt met funky transities. Een muzikaal decennium waarbij de warme producties de overhand hadden en het arbeidsethos van veel artiesten relatief hoog lag.
Niet alles aan Play It Dirty is even sterk maar als de cocktail van funk, soul en jazz zo smaakvol wordt bereidt, ben ik wel bereid om een tijdje aan de bar van deze kroeg op de hoes te blijven hangen.
Zoals gezegd, het songmateriaal blaast je niet omver van inventiviteit, of spitsvondigheden maar de meeste songs zijn smaakvol van opzet.
Roden heeft hier nooit enige voet aan de grond gekregen. Ook het feit dat zijn samenwerking met de overige Doors leden in respectievelijk The Butts Band geen vervolg kreeg - de afstand tussen de VS en GB bleek te groot/weinig ondersteuning van de platenmaatschappij - deed zijn loopbaan als een nachtkaars uitgaan.
Dat is overigens doodzonde, in mijn ogen had Roden een groter publiek mogen bereiken, met zijn talent was immers niks mis.
Liefhebbers van soul en funkmuziek uit de jaren 70 kunnen denk ik hun hart ophalen met deze schijf.
Daar bestond het songmateriaal ook hoofdzakelijk uit. Het zijn de jaren 70, de blaasinstrumenten gaan hand in hand met swingende rhythm & blues, soulvolle stukken worden doorspekt met funky transities. Een muzikaal decennium waarbij de warme producties de overhand hadden en het arbeidsethos van veel artiesten relatief hoog lag.
Niet alles aan Play It Dirty is even sterk maar als de cocktail van funk, soul en jazz zo smaakvol wordt bereidt, ben ik wel bereid om een tijdje aan de bar van deze kroeg op de hoes te blijven hangen.
Zoals gezegd, het songmateriaal blaast je niet omver van inventiviteit, of spitsvondigheden maar de meeste songs zijn smaakvol van opzet.
Roden heeft hier nooit enige voet aan de grond gekregen. Ook het feit dat zijn samenwerking met de overige Doors leden in respectievelijk The Butts Band geen vervolg kreeg - de afstand tussen de VS en GB bleek te groot/weinig ondersteuning van de platenmaatschappij - deed zijn loopbaan als een nachtkaars uitgaan.
Dat is overigens doodzonde, in mijn ogen had Roden een groter publiek mogen bereiken, met zijn talent was immers niks mis.
Liefhebbers van soul en funkmuziek uit de jaren 70 kunnen denk ik hun hart ophalen met deze schijf.
* denotes required fields.
* denotes required fields.