Langzaamaan genoot Roden in de loop der jaren steeds wat minder bekendheid, hoewel de beste man met diverse formaties een aantal prima albums heeft uitgebracht werd het vanuit muzikaal oogpunt ook allemaal minder spannend. Dit schijfje bleek zijn laatste op solo basis te zijn. Het geheel is niet echt bijzonder. Soulvol, warm geproduceerd, maar ook vlak qua composities en gespeend van spanning. Het voorgaande decennium bleek Roden een fijne mix te kunnen brouwen van Rhythm & blues, funk en soul. Nu is het laatste muzikale genre weliswaar vertegenwoordigd maar missen de songs over het algemeen brille, afwisseling en het nodige vuur. Na 96' is Roden trouwens volledig uit de picture verdwenen en dat is jammer, hij heeft genoeg moois achtergelaten.