Peter Koppes - Manchild & Myth (1988)

Ik heb platen waar ik absoluut soms geen idee heb waar ze vandaan komen en wat ik er mee moet. Waarschijnlijk ooit ergens opgescharreld en daarna op de grote stapel gelegd , totaal vergeten. Op het moment dat ik weer eens wat orde in de vinyl chaos wil brengen komen ze boven en zet ik de plaat weer eens op. Van deze plaat herinner ik me niets en er komt ook geen enkele keer iets van herkenning naar boven. Als eerste is de plaat piekfijn in orde en het is zelfs doorzichtig vinyl. Het moet eigenlijk wel nieuw vinyl zijn, maar er staat toch echt 1988 op de hoes. De hoes is ook mooi, prachtige uitklaphoes met binnenin de teksten met daarbij allerlei voorwerpen. De teksten kun je gewoon lezen....
Peter Koppes is bekend geworden door de band 'The Church', maar ook dat doet bij mij geen belletje rinkelen. 'Rate your music' heeft het als deze plaat wordt beoordeeld over 'jangle pop en neo psychedelia'. En daar heeft het wel wat van weg. Peter Koppes is multi instrumentalist en veel instrumenten bespeelt hij zelf. Een oude drumcomputer zorgt voor het ritme en daar boven uit klinken (hammond) orgel, gitaar, bas en nog wat andere instrumenten. Daar weer boven uit de wat hese stem van Peter Koppes, dat soms wel wat weg heeft van 'the Byrds'. Wat dat betreft inderdaad neo-psychedelia. En soms klinkt het ook wel jengelend.
Hier op MM staat waarschijnlijk de cd afgedrukt, want op de originele lp staan enkel nummer 1 tot en met 13. Nummer 14-15-16 moeten van een zogenaamde Requiem ep zijn gekomen.
De A kant heeft als titel The Present , daar worden de nummers 1 tot en met 6 onder geschaard. De B kant 'the past and future' daaronder vallen nummer 7 tot en met 13.
Aan het aantal stemmen is dit dus echt een totaal vergeten album, waarschijnlijk ook in 1988. Ik vind het sympathiek, goed te luisteren en passend in de tijd. Voor mij een totaal vergeten tijdperk, ik heb deze periode geheel links laten liggen. Maar leuk om dit dan te beluisteren.

Under the Milky Way doet geen belletje bij jou rinkelen? Hun grootste hit ook uit 1988, net als dit album. Behalve de drummer, kwamen alle leden van The Church in deze periode met solo albums, die min of meer in het verlengde lagen van het groepsgeluid.
Koppes is een prima gitarist, maar zijn zangkwaliteiten zijn toch wat ondermaats.

Ik heb het beluisterd, heel vaag herken ik iets, maar zegt me verder niets. In die tijd luisterde ik bijna geen moderne muziekzenders, dus een redelijk onbekend gebied voor mij. Ik ben het me je eens dat Koppes geen bijzondere zanger is, maar op deze plaat klinkt het best wel lekker.

Eigenlijk best een prima solo album van Peter Koppes, niet wereldschokkend maar wel bijzonder. Mooie Ryko uitgave met klaphoes en transparant vinyl. Luister naar What's The Matter en je weet meteen wie de mondharmonica speelt in Under The Milkyway. Ook vind ik de gelaagde gitaarpartijen altijd erg fraai van Koppes. Hij heeft een bijzonder gevoel voor atmosfeer, een van de belangrijke elementen bij het oude Church werk. De stem van Koppes is niet overal even stabiel maar dat neem ik in dit geval met een korreltje Australisch zout. Een wat betere productie had dit album goed gedaan, vooral de drumcomputer klinkt af en toe wel heel erg lofi, dan had ik liever Richard Ploog even op echte drums gehoord.