Donovan - A Gift from a Flower to a Garden (1967)

P-r-a-c-h-t-i-g-e Muziek.
Elk nummer is een belevenis op zich. Mooie, unieke stem, lekkere teksten, en vooral muzikaal uitstekend.
Top-album, al staan z'n beste nummers hier niet op, het geheel is zeker 4.5* waard.

Van deze toenmalige dubbel lp was ook een enkele versie verkrijgbaar waar de nummers van lp 1 op staan.
De titel is wear you love like heaven.
Helaas kan me dit werkje van donovan nog niet bekoren.
Afgaande op de de 1e lp zou ik hier niet meer dan een 2 * geven.

En de 2e LP werd in de US ook los uitgegeven, getiteld For Little Ones .........

Dit is post Sunshine Superman plaat die kwa sfeer het dichtst bij Don's eerdere PYE opnames komt. Het draait allemaal om de songs en de teksten en de begeleiding is spaarzaam en voor het grootste gedeelte op akoetiese instrumenten gedaan. In vergelijk met zijn PYE dagen kan je wel horen dat hij volwassener geworden is en zich met de dieper vraagstukken des levens bezig houdt. Niet zo verwonderlijk dat de Maharishi invloeden zich zo in zijn muziek laten vertalen ........

Wat een wondermooie stem heeft deze man.

Mooie plaat, maar zoals zo veel dubbelalbums iets te lang. De meeste nummers zijn erg mooi, hoewel soms wat zoetsappig en de stem van Donovan is natuurlijk prachtig.

Ik vind het de eerste lp echt super maar de tweee lp verveelt me een beetje.

Vandaag opgepikt een lp box met rood label, speelt fantastisch, mazzeltje.
Vind het ook veel van the Kinks weghebben.
Klinkt interessant, anders dan ik van hem gewend was, vreemd dat deze lp maar 39 stemmen heeft, vergeleken met Pepper, hendrix, stones en zo wel wat vreemd

In de charts van Best Ever Albums staat dit dubbelalbum als op één na beste van Donovan gepositioneerd na Sunshine Superman uit 1966. De twee aparte albums Wear Your Love Like Heaven en For Little Ones staan in die lijst op 16 en 30 (alles op dit moment).
Ikzelf vind de tweede helft prettiger beginnend bij Song of the Naturalist's Wife. Een liedje als Widow with Shawl (A Portrait) vind ik prachtig. Daarna het mooie The Lullaby of Spring en The Magpie om in stijl af te sluiten met Epistle to Derroll.
3,5* voor nummer 57 in de 100 Greatest Albums of 1967.

Donovan (1946), een iconische Britse zanger en songwriter, staat bekend om zijn kenmerkende folk- en psychedelische rockgeluiden. Donovan is vooral bekend van de hits Mellow Yellow en Atlantis. Vooral dat laatste nummer spreekt me erg aan. Zijn album uit 1967, "A Gift from a Flower to a Garden," is een prachtig voorbeeld van zijn muzikale vakmanschap en veelzijdigheid.

Verwacht geen wilde uitspattingen. Het blijft allemaal netjes binnen de akoestische lijntjes.Dit dubbele album, verdeeld in twee delen, belicht verschillende thema's en muzikale stijlen, variërend van liefde en natuur tot fantasie en introspectie. Het is een werk dat zowel tijdloos als verfrissend aanvoelt, zelfs decennia na de oorspronkelijke release

Op dit album is de gitaar van Donovan zelf het belangrijkste instrument. Hij bespeelt ook de mondharmonica. In Little Boy in Corduroy doet hij ook aan kunstfluiten. De overige instrumentatie op dit album is zowel rijk als gevarieerd. Donovan maakt gebruik van een breed scala aan instrumenten, van sitars en fluiten tot meer traditionele gitaren en percussie.

Deze muzikale diversiteit draagt bij aan de complexiteit en de diepte van het album, waardoor het steeds weer nieuwe ontdekkingen biedt bij elke luisterbeurt. Donovan's stem, zacht en betoverend, leidt de luisteraar door een caleidoscoop van emoties en beelden. Zijn vermogen om verhalen te vertellen door middel van muziek is ongeëvenaard.

Een ander aspect van "A Gift from a Flower to a Garden" dat opvalt, is de balans tussen eenvoud en complexiteit. Terwijl sommige nummers eenvoudig en bijna kinderliedjesachtig zijn, hebben andere nummers gelaagde arrangementen en diepzinnige teksten. Deze balans maakt het album toegankelijk voor een breed publiek, terwijl het ook diepgang biedt voor degenen die bereid zijn om dieper in de muziek te duiken.

Het eerste nummer, "Wear Your Love Like Heaven," opent het album met een betoverende mix van melodie en poëtische teksten. Donovan's zachte stem en de rijke instrumentatie creëren een dromerige sfeer die onmiddellijk betovert. Een nummer dat erg goed past in de opkomende hippie cultuur van toen. Het daaropvolgende nummer, "Mad John's Escape," vertelt het verhaal van een excentrieke figuur, waarbij de muzikale arrangementen een gevoel van avontuur en ontsnapping oproepen. Het nummer heeft een wat minder serieuze ondertoon

"Skip-A-Long Sam" brengt ondanks het strakke ritme een speelse en luchtige toon met zich mee, terwijl "Sun" een ode aan de zon is, met warme, stralende melodieën die een gevoel van vreugde en vernieuwing overbrengen. "There Was a Time" is een nostalgisch en melancholisch nummer, dat reflecteert op vergane tijden en verloren liefdes. "Oh Gosh" verrast met zijn humoristische en ietwat onbezonnen benadering, terwijl "Little Boy in Corduroy" een vertederende beschrijving biedt van een jonge jongen in een wereld van verwondering.

"Under the Greenwood Tree" en "The Land of Doesn't Have to Be" nemen de luisteraar mee naar magische plekken, waar fantasie en werkelijkheid samenkomen in betoverende harmonieën. "Someone Singing" sluit het eerste deel van het album af met een serene en meditatieve toon, waarbij Donovan's stem een gevoel van vrede en introspectie overbrengt.

Het tweede deel van het album begint met "Song of the Naturalist's Wife," een nummer dat de luisteraar onderdompelt in de schoonheid van de natuur. "The Enchanted Gypsy" volgt met zijn mysterieuze en exotische geluiden, terwijl "Voyage into the Golden Screen" een muzikale reis biedt naar een andere dimensie.

"Isle of Islay" is een serene en idyllische ode aan een afgelegen eiland, terwijl "The Mandolin Man and His Secret" een intrigerend verhaal vertelt over een geheimzinnige muzikant. "Lay of the Last Tinker" en "The Tinker and the Crab" voegen een sprookjesachtige kwaliteit toe aan het album, met hun fantasierijke verhaallijnen en melodieën.

"Widow with Shawl (A Portrait)" schildert een levendig portret van een eenzame weduwe, terwijl "The Lullaby of Spring" een zacht en geruststellend slaapliedje biedt. "The Magpie" brengt een speelse noot met zijn levendige ritmes, en "Starfish-On-The-Toast" is een surrealistisch en fascinerend nummer dat de luisteraar meeneemt naar onbekende wateren.

Het album eindigt met "Epistle to Derroll," een ontroerende brief in liedvorm aan Donovan's goede vriend en mentor, Derroll Adams. Dit slotstuk benadrukt de diepgaande vriendschap en het respect tussen de twee muzikanten, en vormt een emotioneel en passend einde aan dit meesterwerk.

De productie van het album is helder en warm, wat bijdraagt aan de tijdloze kwaliteit ervan. Ondanks dat het album meer dan vijftig jaar oud is, klinkt het nog steeds fris en relevant. Dit is een bewijs van Donovan's vakmanschap als muzikant en songwriter.

In conclusie, "A Gift from a Flower to a Garden" is een album dat zowel de tijdgeest van de jaren '60 vastlegt als een eigen, unieke stem heeft. Het is een must voor elke muziekliefhebber die de schoonheid van poëtische teksten en diverse muzikale invloeden weet te waarderen. Donovan heeft met dit album een blijvende indruk achtergelaten in de wereld van de muziek, en het blijft een plezier om zo nu en dan naar te luisteren.

Eerder gepubliceerd op www.jorros-muziekkeuze.nl