Jerome Froese - Shiver Me Timbers (2007)

Zeer sterke opvolger voor zijn debuut album Neptunes, dit is een geweldig album met prachtig opgebouwde tracks. Een must voor de EM fan.

Al qua hoesontwerp roept dit album wat op. Een ietwat duister doorkijkje tussen wat bomen neem ik aan. Al tikkend aan dit stuk hoor ik de muziek langzaam maar zeker opkomen. Eenmaal op gang volgt er iets met een goede opbouw. Heerlijke gitaar op een ontspannen sfeer uit de electronica winkel. Hiermee is A Mellow Morning sneller voorbij dan me lief is. Mrs. Misty Kiss begint heerlijk spannend en na een tijd "warmdraaien" volgt er mooie muziek uit de gitaar waarvan alles uitspreekt. Vooral de ruimtelijke productie is hier sterk te noemen. En de gehanteerde bass is om over naar huis te schrijven. Na een tikje experimenteel begin groeit Airborne uit in een stuk muziek wat aan hoog boven de wolken zijn doet denken.

Cartoony Universse begint uiterst delicaat als daar langzaam wat rock-klanken bijkomen krjjg ik het gevoel daar gaat wat komen. Dit gevoel klopt, wat volgt is mooie wijdse rock. Voor mij had dit best een lp-kant mogen duren. Het intro van Inside the Secret doet de compositie eer aan. Een mooie ingehouden lijn aan klanken die een geheim vertellen. Als daar heel subtiel wat ritme bijkomt ontstaat er een fijn sfeer beeld op mijn netvlies, waarvan het einde erg goed is. Paris in Peril is alleen al om de titel leuik te noemen. In het begin zijn daar wat ambient-achtige geluiden te horen. Als daar later rock-klanken bijkomen op een bed van goed gekozen klanken is het plaatje compleet.

Dan heb je in je leven al de nodige vreemde titels gezien en daar komt dan Im Museum Für Machaniek bij. De track zelf doet wat mechanise aan en in gedachte zie ik de tandwielen in elkaar grijpen en op andere plaatsen zijn andere processen bezig. Daarnaast is goed te horen dat Jerome Froese erg goed met de gitaar overweg kan.Through Love and Deed begint mooi ingetogen en eenmaal op stoom is daar een passie volle composittie te horen die door merg en been gaat. Mooi ruimtelijk is het begin van Playing for Penalites. Eenmaal op gang rockt het aan alle kanten en zou dit weleens snoeihard willen horen in iets wat op De Kuip lijkt.

Voorlopig heb ik erg lekkere muziek gehoord en er volgen nog twee tracks. Under the Black Flag begint erg subtiel, een beetje sprookjes-achtig zeg maar. Heerlijke wijdse klanken die een mooi verhaal vertellen. Later komen daar geluiden bij die aan Schotland doet denken. Mede hierdoor ontstaat er een ietwat Keltische sfeer. En dan heb je al zoveel moois voorbij horen komen en dan komt er nog een heerlijk toetje in de vorm van een schitterende instrumentale rock-compositie die Can You See the Sunset from the Southside is. Daarmee komt er een einde aan dit meesterwerk wat al vaak in de cd-speler heeft gezeten en dat nog vaker gaat doen.