Pierre Henry & Spooky Tooth - Ceremony (1969)

Experimenteel en zeer psychedelisch allemaal.
Ik snap er nog niet veel van en vind het behoorlijk irritant soms.
Allemaal tikjes, die er niet toe doen en gekke, veel te harde geluidjes.

Moet nog allemaal even bezinken, dit.

Kwa composities best wel mooi. Een paar nummers zijn wat lang. De electronica van Henry zit te veel op de voorgrond. De stem vam Mike Harrison past wel bij de sfeer: een beetje naar, net als de hoes.
Hoe zou een goeie remix (met Henri meer naar de achtergrond) klinken? Best mooi denk ik.

Er staan inderdaad, wel goede composities op. Alleen voor mij had Pierre Henry niet mee hoeven te doen.
Dat gepriegel, werkt mij ook op de zenuwen. Als ze er een normaal ST album van hadden gemaakt, dan was het zeker, meer punten meer geweest.

Ik krijg uitslag van de teksten en de hoes heeft me altijd tegen gestaan. Ondanks al die tegenzin waren er af en toe momenten van zwakte dat ik er toch even naar moest luisteren. Om het meteen weer af te zetten. Het is niet het gepiel van Henry, dat vind ik hoe amateuristisch ook wel een element dat uitdaagt om te luisteren. Nee, het zijn vooral de teksten.