Mýa - Fear of Flying (2000)

Buiten Case of the ex is er weinig aan het album aan

Wel leuk, niet veel bijzonders maar gewoon leuk om er keer naar te luisteren.

3,5* XD

Dit album van Mya is een stuk volwassener dan haar debuut, en ook nog eens voorzien van meer variatie. Wederom een voornamelijk R&B-album, maar ook op dit album horen we soul, urban, reggae en een beetje hiphop. Veel mensen hebben een handje meegeholpen op ‘Fear of flying’ waaronder een aantal producers als Tricky Stewart, Wyclef Jean, Swiss Beatz, Terry Lewis, Jimmy Jam, Rodney “Darkchild” Jerkins en Robin Thicke. Met zo’n indrukwekkend team verwacht menigeen denk ik meer dan dat het album uiteindelijk biedt. Ondanks de voldoende variatie is het niet de beoogde topper in het R&B-genre geworden, al vind ik hem zelf wel leuk.
Het eerste nummer (afgezien van het intro) dat het album opent is verreweg het sterkste nummer op dit album. ‘Case of the ex’ heeft niet alleen een catchy melodielijn, maar ook nog eens sterke tekst. De luisteraar zal snel tot de conclusie komen dat het werk dat volgt een stuk minder memorabel is. Toch is het allemaal niet slecht. De Darkchild-productie ‘That’s why I wanna fight’ klinkt best aardig bijvoorbeeld, en een ander tof nummer is ‘Takin me over’ met een guest feature van Lisa “Left Eye” Lopes (TLC), lekkere vibe en mijn favoriete nummer op dit album (!!!). De geflopte single ‘Best of me’ (met Jadakiss) die door Swiss Beatz werd geproduceerd is ook best leuk vooral vanwege de relaxte vibe. Eén van de sterkste nummers van dit album vind ik ‘Pussycats’ (voorzien van een citatie van ‘Papa was a rolling stone’), de beat van dat nummer is retestrak! Maar ook ‘Lie detector’ met de duidelijk aanwezige baslijn en de reggae elementen klinkt fraai, en behoort tevens tot de hoogtepunten op dit album. ‘Now or never’ is verder tevens een prima nummer, klinkt erg zomers en fris.
‘Fear of flying’ is denk ik een plaat die tijdens de eerste luisterbeurt niet al te indrukwekkend is. Naar mate je ‘m vaker beluisterd, wordt hij steeds beter. Deels dankzij de variatie, want zoals ik al zei is er variatie genoeg op dit album. Ze blijft een dun stemmetje hebben maar op dit album wordt dat redelijk goed gemaskeerd. Ik denk dat dit tot op heden haar meest veelzijdige en leuke album is. Vooral een feel good album met nummers waar je echt vrolijk van wordt. Met name het nummer ‘Takin me over’ maakt dit album de moeite waard (vind ik dan). 't Album verveelt me (nog steeds) niet.
NB: van dit album bestaan twee versies. Op de eerste versie staat als derde liedje ‘Ride and shake’, terwijl op de tweede uitgave de later verschenen single ‘Free’ staat. ‘Free’ werd niet zo’n grote hit als ‘Case of the ex’, maar het liedje is wel minstens net zo fijn als de grote hit van dit album. Vooral het videoclipje dat indertijd vaak op The Box te zien was, is erg leuk! Het was vroeger altijd mijn favoriete Mya nummer! Als je dit album ooit zoekt, raad ik aan om wel de versie met ‘Free’ aan te schaffen, want ’t blijft een lekker liedje! Voor de rest een prima album.

Ik vind Free inderdaad een heerlijk nummer!

Deze heb ik nog eens uit de kast te halen, met het oog om misschien een halfje omhoog te gaan. Eens mijn favoriete artieste, mijn favoriete album, en er staat toch wel een pak lekkers op. Producties, songwriting en zang staan allemaal zeer goed op elkaar ingespeeld. De uitwerking wordt slim, soms zelfs vindingrijk, aangepakt. Het afwisselend trage en snelle zingen in Lie Detector werkt zeer hypnotiserend. Zo krijgen de meeste songs op verschillende wijzes behoorlijk wat pit mee. Het heeft ballen, maar blijft vrouwelijk.
Het is vanaf het titelnummer dat het halfje extra een verloren zaak wordt, dit door een bekend fenomeen in het genre: ballads op R&B-albums, ze lijken altijd in groep te komen en dan is het rennen voor je leven geblazen. Ook al zijn ze heus niet altijd zo afgrijselijk (die van Mya weten steeds een behoorlijk niveau aan te houden), het feit dat je de ene na de andere achter de kiezen krijgt maakt dat het nog een lange zit wordt.
Fear of Flying, mijn favoriete album is het al jaren niet meer, maar hij is wel steeds overeind gebleven, dankzij een aantal toch wel zeer sterke nummers en een constant acceptabel niveau.