Kip Hanrahan - Vertical's Currency (1985)

Soms ontdek je een artiest laat. Dit is daar in mijn geval (en zo te zien aan het aantal stemmen bij meerdere mensen) een voorbeeld van. Jammer, want ik had 25 jaar langer van deze man kunnen genieten.
Wat een geweldig album!
Op een zeer organische manier lopen Zuid Amerikaanse ritmes en Jazz in elkaar over. fantastische arrangementen die je vaker moet horen om 'door te krijgen'. Het klinkt allemaal heel losjes, maar als je goed luistert begrijp je dat er van 'losjes' geen sprake kan zijn. Het is de verdienste van de voortreffelijke muzikanten dat het zo klinkt. Opvallende rol voor Jack Bruce die het leeuwendeel van de zang voor z'n rekening neemt. Het nummer 'Smiles and Grins' wordt op dit album uitgevoerd.
Mijn uitvoering heeft een extra nummer dat de moeite waard is: Against the light.

Dit album ooit gekocht omdat Jack Bruce de vocalen voor zijn rekening neemt, en niet teleurgesteld. Ik moest er aanvankelijk een beetje aan wennen, dit is muziek waarvoor geduldig luisteren vereist is (althans zo heb ik het ervaren). Een eigenaardige percussiegerichte muzieksoort, ook een beetje avantgardistisch, en zeer sfeervol, en met mooie bijdragen van o.a. David Murrays (tenorsax) en Steve Swallow (bass).

Hier krek hetzelfde verhaal. Kip Hanrahan heeft met Conjure ook nog het mooie album Pangea (1984) gemaakt. Uitgangspunt de gedichten en teksten van de schrijver Ismael Reed. Een rij topmuzikanten werkte daar aan mee: David Murray, Olu Dara, Steve Swallow, Taj Mahal, Carla Bley, Allen Toussaint enzovoort. Swingend en bij vlagen ontroerend. Ik luister er nog graag naar, vooral kant 1.