0
Mssr Renard
geplaatst: 1 december 2020, 20:18 uur
Canterbury-supergroup bestaande uit leden van Soft Machine en National Health: Hugh Hopper, Elton Dean, Pip Pyle en Alan Gowen. Daar komt ook de naam Heap vandaan: Hugh Alan Elton Pyle.
Er is een liveplaat waar Pip Pyle niet meedrumt maar wel Dave Sheen, dus die plaat is uitgebracht onder de naam Soft Head.
De muziek is een beetje een continuatie van het Soft Machine rond Third/Fourth maar dan iets moderner door de synths van Gowen.
Het eerste nummer klinkt als een heel lang intro en verdere songs klinken weer heel on-af. Het heeft een erg avantgardistische freejazz benadering, dus het vergt behoorlijk veel doorzettingsvermogen. De zware baspartijen doen ook wat aan Wetton-era King Crimson denken.
Er is een liveplaat waar Pip Pyle niet meedrumt maar wel Dave Sheen, dus die plaat is uitgebracht onder de naam Soft Head.
De muziek is een beetje een continuatie van het Soft Machine rond Third/Fourth maar dan iets moderner door de synths van Gowen.
Het eerste nummer klinkt als een heel lang intro en verdere songs klinken weer heel on-af. Het heeft een erg avantgardistische freejazz benadering, dus het vergt behoorlijk veel doorzettingsvermogen. De zware baspartijen doen ook wat aan Wetton-era King Crimson denken.
0
geplaatst: 5 september, 10:32 uur
Erg mooi album, gemaakt door ex-leden van Soft Machine en Hatfield & the North / National Health / Gilgamesh.
Dit lijkt meer op de albums Third, Fourth en Fifth van Soft Machine dan de albums die op dat moment ('78/79) en later onder de naam Soft Machine werden uitgebracht. Meer jazz dan prog. Je moet het een paar keer horen, maar dan ontdekt je hoe fraai dit is.
Er schijnen ook goede live albums te zijn, die wellicht nog beter zijn, maar die kan ik niet zo snel vinden (fysiek of streaming). Op youtube staat wel een en ander, maar dat luistert voor mij niet lekker.
Als je van Soft Machine houdt is dit in ieder geval wel een aanrader. De heruitgave door Charly is mooi en goed verkrijgbaar.
Dit lijkt meer op de albums Third, Fourth en Fifth van Soft Machine dan de albums die op dat moment ('78/79) en later onder de naam Soft Machine werden uitgebracht. Meer jazz dan prog. Je moet het een paar keer horen, maar dan ontdekt je hoe fraai dit is.
Er schijnen ook goede live albums te zijn, die wellicht nog beter zijn, maar die kan ik niet zo snel vinden (fysiek of streaming). Op youtube staat wel een en ander, maar dat luistert voor mij niet lekker.
Als je van Soft Machine houdt is dit in ieder geval wel een aanrader. De heruitgave door Charly is mooi en goed verkrijgbaar.
* denotes required fields.
* denotes required fields.