Tom Russell - Hotwalker (2005)

De nummers afzonderlijk (af en toe eentje) luisteren bevalt me beter als de gehele cd in 1 ruk te luisteren...
Staan wel pareltjes op (Woodrow bijvoorbeeld)

Interessante plaat, maar inderdaad geen cd die je vaak opzet. Als ik dat wel doe, dan luister ik 'm vaak ook in een ruk uit, omdat er toch enkele fascinerende verhalen langskomen over het "'oude" Amerika van de Beat Generation. Woodrow is heel mooi...

verwacht bij dit album geen verzameling aan songs, want dit "Hotwalker" is in feite geen regulier album, maar de soundtrack van zijn boek "Tough Company". deel 2 van zijn trilogie die geweldig begon met de folk opera "The Man From God Knows Where". wat ik er van begrijp, onderhield Tom ooit een lijvige correspondentie met de Amerikaanse dichter/schrijver Charles Bukowski (1920-1994) en tracht hij al die anekdotes en verhalen op dit album muzikaal weer te geven. een zoektocht naar de ziel van het oude Amerika gevuld met nostalgische herinneringen aan een oude, verdwenen wereld. het album telt slechts 2 songs "Grapevine" een twangy honky tonk nummer opgedragen aan Buck Owens en de geweldige melodie van 9) "Woodrow" een eerbetoon aan Woody Guthrie. met een beetje goede wil zou je het volkslied 19) "America the Beautiful" de derde song kunnen noemen. dit "anthem" krijgt een prachtige uitvoering met zang van Gretchen Peters, Fats Kaplin op fiddle, accordion en pedal steel en Andrew Hardin op gitaar. het in aanleg fraaie Tex Mex nummer 4) "Border Lights" wordt ontsierd door "spoken words" en allerlei geluidscollages.

deze intervallen komen over de linie van het album terug en zijn op dit album te dominant aanwezig, iets wat voor mij als luisteraar niet werkt. op zich zijn het interessante verhalen 6) "Van Ronk" over de Greenwich Village folk scene met mensen als Dylan, Phil Ochs en Dave Van Ronk of 7) Bakersfield over de "sound of twang" en het ontstaan van C&W, waar ik bij de 1e luisterbeurt geen probleem mee had. helaas gaat dit na meerdere luisterbeurten in de weg staan. het is 1 keer aardig om de circusartiest Little Jack Horton op 18) te horen zeggen dat de ware Amerikanen mensen als Johnny Cash, Ray Charles en Hank Williams waren en hem te horen foeteren op de "God damned politicians" maar daar blijft het voor mij dan bij. iets wat niet geldt voor mijn bewondering van het werk van Tom Russell. een geweldige singer/songwriter met een fantastisch, omvangrijk oeuvre. iemand die zelden slechte albums maakt, hooguit een iets "mindere". benieuwd naar nieuw werk van deze rasartiest.