Peter Bruntnell - Normal for Bridgwater (2000)
mijn stem
6 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Roots / Rock
Label: Loose
-
Handful of Stars (4:29)
-
You Won't Find Me (4:20)
-
N.F.B. (5:05)
-
Forgiven (4:24)
-
By the Time My Head Gets to Phoenix (3:52)
-
Played Out (4:08)
-
Cosmea (4:15)
-
Lay Down This Curse (3:44)
-
Shot from a Spring (5:05)
-
Jurassic Parking Lot (4:23)
-
How You Are (1:50)
-
Outlaw (May the Sun Always Shine) (3:08)
1
geplaatst: 9 februari 2024, 23:26 uur
het derde album van de inmiddels 62-jarige Peter Bruntnell, afkomstig uit Nieuw Zeeland maar al vele jaren woonachtig in Engeland. vond zijn vierde album "Ends of the Earth" dermate goed, dat ik ook dit album een kans wilde geven.
heb er gemengde gevoelens bij, want het album vind ik nogal wisselvallig qua stijl. noem het Engelse op folk gebaseerde "roots/americana" met helaas w.m.b. een minder "up-tempo rockend" gedeelte. het album hinkt hierdoor voor mij althans op 2 gedachten.
het album opent sterk met de melodieuze mid-tempo nummers "Handful of Stars" en "You Won't Find Me", gevolgd door het met een fraaie pedal steel partij opgesierde "N.F.B", 1 van de prijsnummers van dit album.
ook de meer ingetogen op folk gebaseerde tracks als "Played Out", "Cosmea" en "Jurassic Parking Lot" beide met fraaie fiddle partijen, kennen fijne melodieën en liggen goed in het gehoor. het korte, folky "How You Are" met banjo en mandoline en "Outlaw" met fraaie, meerstemmige zang zijn prachtige afsluiters van dit album.
helaas kunnen de vrij heftig rockende nummers als "Forgiven", "By the Time My Head Gets to Phoenix", "Lay Down This Curse" en "Shot from a Spring" mij een stuk minder bekoren. het zal een kwestie van smaak zijn, maar deze nummers willen niet echt beklijven. als ik rockende americana wil horen, geef ik toch de voorkeur aan bands als Drive By Truckers of Slobberbone, die dit kunstje naar mijn idee beter beheersen.
dat de man in staat is goede, melodieuze, memorabele songs te schrijven, staat buiten kijf. mocht hij dit ooit verpakken in een wat meer stijlvaste vorm, dan zou dat zomaar een "fiver" kunnen worden.
Album werd geproduceerd door George Howard
Recorded at Zippah Studios, Brookline, Massachusetts, U.S.A.
All songs written by Peter Bruntnell
(except tracks 1,6,7,8,9 & 10 co-written Bill Richie, track 12 co-written Randy Bachman)
de muzikanten op dit album:
Michael Clews: drums, tambourine
Peter Noone: bass guitar, backing vocals
James Walbourne: guitars, banjo guitar, hammond organ, backing vocals
Peter Bruntnell: guitars, banjo guitar, vocals
gastmuzikanten:
Eric Heywood: pedal steel
Dave Boquist: fiddle
George Howard: banjo & mandolin
Tim Obetz: dobro
Betsy Nichols: backing vocals
Peter Linnane: piano
heb er gemengde gevoelens bij, want het album vind ik nogal wisselvallig qua stijl. noem het Engelse op folk gebaseerde "roots/americana" met helaas w.m.b. een minder "up-tempo rockend" gedeelte. het album hinkt hierdoor voor mij althans op 2 gedachten.
het album opent sterk met de melodieuze mid-tempo nummers "Handful of Stars" en "You Won't Find Me", gevolgd door het met een fraaie pedal steel partij opgesierde "N.F.B", 1 van de prijsnummers van dit album.
ook de meer ingetogen op folk gebaseerde tracks als "Played Out", "Cosmea" en "Jurassic Parking Lot" beide met fraaie fiddle partijen, kennen fijne melodieën en liggen goed in het gehoor. het korte, folky "How You Are" met banjo en mandoline en "Outlaw" met fraaie, meerstemmige zang zijn prachtige afsluiters van dit album.
helaas kunnen de vrij heftig rockende nummers als "Forgiven", "By the Time My Head Gets to Phoenix", "Lay Down This Curse" en "Shot from a Spring" mij een stuk minder bekoren. het zal een kwestie van smaak zijn, maar deze nummers willen niet echt beklijven. als ik rockende americana wil horen, geef ik toch de voorkeur aan bands als Drive By Truckers of Slobberbone, die dit kunstje naar mijn idee beter beheersen.
dat de man in staat is goede, melodieuze, memorabele songs te schrijven, staat buiten kijf. mocht hij dit ooit verpakken in een wat meer stijlvaste vorm, dan zou dat zomaar een "fiver" kunnen worden.
Album werd geproduceerd door George Howard
Recorded at Zippah Studios, Brookline, Massachusetts, U.S.A.
All songs written by Peter Bruntnell
(except tracks 1,6,7,8,9 & 10 co-written Bill Richie, track 12 co-written Randy Bachman)
de muzikanten op dit album:
Michael Clews: drums, tambourine
Peter Noone: bass guitar, backing vocals
James Walbourne: guitars, banjo guitar, hammond organ, backing vocals
Peter Bruntnell: guitars, banjo guitar, vocals
gastmuzikanten:
Eric Heywood: pedal steel
Dave Boquist: fiddle
George Howard: banjo & mandolin
Tim Obetz: dobro
Betsy Nichols: backing vocals
Peter Linnane: piano
* denotes required fields.
* denotes required fields.