Pro-Pain - Foul Taste of Freedom (1992)

Nog geen reactie bij één van de beste cross-over hardcore cd’s aller tijden?

Ik heb Pro-Pain altijd gezien als de ac/dc van de hardcore. Hevig beukende, swingende en agressieve nummers met vaak een huppelend ritme. Zanger Gery brult haast de longen uit zijn lijf en snijdt de meest maatschappijkritische thema’s aan.
Oorspronkelijk zou de cd ingezongen worden door Billy Milano van MOD/SOD.

Voor mij net geen maximumscore daar de productie wat mat is, kon veel krachtiger. Desalniettemin een klassieker binnen het genre.

Dit is DE klassieker van pro pain ! Ze brengen natuurlijk bijna ieder jaar een nieuwe goede plaat uit, helaas veel van hetzelfde.
Dit is echter een onmisbare klassieker. De productie is na al die tijd wel wat achterhaald, maar dit blijft een goede plaat.
Klassieke nummers zijn " pound for pound " en " Foul taste of freedom ".
Mijn favoriete nummer van deze plaat is " God only knows " .

Ik ga volledig akkoord met bovenstaande reacties! Deze plaat is een must have voor iedereen die houdt van metal en HC en alles wat daar tussenin ligt.

Geweldige energieke en aanstekelijke nummers met teksten die daadwerkelijk ergens overgaan.
Het heilige vuur brandt hevig op deze plaat en dat is eraan te horen. Klassieker!

ja geweldig natuurlijk!
maar luister ook naar Pro-Pain - The Final Revolution (2013)
Die cd is nog beter, Pro-pain verdient meer aandacht op musicmeter!

Een van de beste hardcore CD's die er is en met afstand de beste van deze band. Waarom is hij daarna zijn stem gaan vervormen?? Erg jammer!

Heel spijtig inderdaad. Niet voor niets is Johnny Black één van mijn favorieten op deze plaat.

Geweldig cross-over debuut van dit zooitje New Yorkers. Energieke, beukende grooves die genoeg afwisseling bieden waardoor het album voorbij is voor je het door hebt. Ik vind de productie trouwens, in tegenstelling tot andere reacties hier, zeer goed. Alex Perialas, bekend van eerder werk met Testament en Anthrax oa zorgt voor een droge en strakke sound met dit album wat me wel bevalt, althans op vinyl toch.

Net weer eens opgezet. Wat een heerlijke plaat blijft dit toch, absolute klassieker wat mij betreft.
Ik vind de productie ook super passen overigens. No nonsense, strak en droog.