Virgin Black - Requiem - Fortissimo (2008)

Woohoo binnenkort in de winkels, en als ik het nieuwe nummer op hun myspace moet geloven gaat dit album behoorlijk hard worden!

Silent klinkt goed, inderdaad, maakt nieuwsgierig. Ook de rest van het MySpace materiaal gaat er goed in, alhoewel ik bij de daaropvolgende nummers toch wel een beetje die comfortabele, geborgen herrie van Silent mis. Dit is een aankoop waard om te proberen

voor wie zoekt, is het ook te vinde via de minder legale wegen.
Wie bekend is met de vorige cd van Virgin Black zal wel even moeten slikken, de grunt komt werkelijk uit de tenen en het geheel is zooooo donker en atmosferisch. Dat heb ik in lange tijd niet meer gehoord. Duivelsplaatje dit, maar wel met een mooie ondertoon.
Cijfer volgt nog.

elegant.... dying vind ik een hele goede, maar dit album vind ik helemaal niets, ben al wat gewend inmiddels maar deze keer lijkt de zang 1 grote boer (bulk), trekt ook alle aandacht weg van de muziek.
weg ermee.

Een van de mooiste en ook donkerste Doom/Death platen die ik ooit gehoord heb. Hemeltergend mooi door orkestratie en vrowelijke vocalen, rauw en duister door door productie en hard door diezelfde productie, gitaren en die uit zn tenen komende grunt.
Toegeven, die grunt dat is wel een bepaalde taste, want die is nogal ERG diep, maar ow wat voegt het veel toe aan het toch al niet vrolijke geheel.
Topplaat en een van de besten in zn genre, al is dat lastig te zeggen, omdat door het epische karakter er nog wel eens vanalles overstegen word. 4.5*

De moeite waard om te checken dus, die gaat in bestelling.

Woohoo, het nieuwe album van een van mijn meest favoriete bands is uit. binnenkort toch maar is eff kopen! Ben erg benieuwd naar dit album het schijnt behoorlijk hardt te wezen, als ik myspace mag geloven. Hun vorige albums vindt ik stuk voor stuk prachtig, dus ben benieuwd.

Boudisque binnen gestapt en die voospllen mij al een levfertijd van 60 dagen. Echt vrolijk word ik daar niet van. Ook op online shops is de levertijd erg hoog.

Van de levertijd werd ik niet vrolijk inderdaad, maar in de wetenschap dat ik er redelijk lang op heb moeten wachten, ging het nog best snel. (Ik heb 'm overigens alweer een hele tijd.)

Dacht ik dat ik met My Dying Bride al de meest duistere hoeken van de doom had gehoord, Virgin Black gaat zelfs nog wat dieper. (Dat het nog erger kan, bewees Disembowelment mij al een tijdje geleden, en dat geeft aan hoe groen ik nog ben op dit gebied.) The Fragile Breath doet precies hetzelfde wat Requiem, Kyrie op Mezzo, Forte al deed: een ijzersterke aftrap vormen. Vanaf de eerste seconde is het gas erop en vlammen de zware gitaren als bliksemsnelle scheurijzers door de speakers. Die snelheid gaat al na een paar seconden verloren en komen de doom onderdelen wat naar voren; enorme traagheid en een gegrom dat inderdaad vanuit hele diepe diepten wordt gehaald.

Het is een heerlijk moment om na die enorm diepe grunt en ruizige gitaren een vrouwelijke stem te horen; een contrast van hier tot ginder, briljant gedaan. En met op 4:52 een agressieve en ook een wat krankzinnige opbouw naar een briljante climax is dit het begin van een hele fijne plaat waar je maar weinig mensen echt plezier mee doet.

In Winter's Ash wordt de, filmisch aanvoelende, eerste halve minuut wat verpest door de plotselinge inval van gitaren en drum, wat heel erg jammer is. Een van de weinige minpunten, buiten het feit dat het voor mij allemaal wat eentonig overkomt. Wat mij vooral fascineert aan deze Virgin Black zijn de opmerkelijke contrasten. Een band die hemels mooie opera (Requiem, Kyrie) en heldere zanglijnen kan afwisselen met kenmerkende gruizige gitaren en ultieme grunts, zoals op Fortissimo, en dat ook nog eens enorm overtuigend en naadloos kan doen, is iets om respect voor te hebben. Een geweldige afsluiter van een indrukwekkend project.