Bong-Ra - New Millennium Dreadz (1998)

De eerste cd van Bong-Ra. Nou ben ik niet echt een fan van hem, maar dat wil niet zeggen dat hij helemaal geen leuke muziek maakt. Nouja, ik heb hier iedergeval geen al te hoge verwachtingen van, maar toch ben ik stiekem wel geinteresseert.

Core Vs. Trust is een solide breakcoretrack. Eigenlijk ligt het tempo net te laag om echt lekker in het oor te liggen. Maar die bassen en melodietjes zijn wel lekker. Techstepper
is nog een versnelling lager. Een trage, lome euh, breakbeat / Drum 'n' Bass (?, het is iedergeval te langzaam om het als breakcore aan te wijzen) track achter een reggeasample. Ik vind het wel leuk, alhoewel hij er iets meer van had mogen maken.

Spikedrive is dan weer een heel niveau lager. Waar Rotator heeft laten zien dat er met gesampelde metalgitaren nog hartstikke leuke muziek mee is te maken, is dit niks. Beetje clichématig intro (je hoort een kerkklok) en wat later een enorme brij van metalgitaren, bwah, slecht nummer. Noir (Magnet) RMX is eveneens maar een matig nummer. Het is veel te sloom, alhoewel de aanwezige bassen wel erg vet zijn.

Dan komt er weer een aardig. Alhoewel, eigenlijk is het nummer te sloom om echt lekker te zijn, te weinig afwisselend om echt interessant te blijven en is het te snel om in de slomere vaarwateren komen te liggen. The Bass Hunter is eigenlijk van hetzelfde niveau, alhoewel het wel beter is.

Unity (Overdose) begint opmerkelijk energiek voor Bong-Ra. Hij gebruikt weer eens een overbekend sample. Maar toch is dit wel aardig nummer, omdat ik wel houd van dit soort sample's. Het volgende nummer is echt niks. De sample is niet leuk, het nummer bevat veel te weinig punch om goed over te komen. Maar helaas is dat in 99% van de nummers van Bong-Ra het geval. Root Super Soundsystem heeft opmerkelijke melodieen voor Bong-Ra. van mij hoeven ze niet zo, veel te glad en klinisch. Het laatste nummer is dan weer een lekker nummer. Natuurlijk, het mist een beetje punch, maar het is, samen met Techstepper het beste nummer op deze cd.

Jah, ik weet niet wat Bong-Ra bezielt, maar die man weet echt niet hoe je energie en punch in je muziek stopt. Het lijkt wel alsof hij niet genoeg zijn best doet voor de muziek. "Ik ben bekend in de breakcore, dus ik hoef niet zo hard mijn best te doen" mentaliteit? Ik weet het niet, maar het is duidelijk dat hij niet genoeg aandacht aan zijn werkjes geeft.

Je vergeet volgens mij dat deze plaat uit 1998 komt!!!
Zo'n 3 jaar voordat er uberhaupt Breakcore bestond.

Jah, dat kan wel zijn, maar daarom vind ik er nog niet zo heel veel aan . En ik verhoof mijn cijfer naar een 3*, omdat Techstepper echt zo'n vet nummer is .

Ik vond dit destijds wel een hele brute plaat, en ik kan er steeds nog wel eens met plezier naar luisteren. Gekocht na een optreden van Bong-Ra in Simplon in Groningen. Techstepperrrrrr...

Eén heel groot minpunt: Tom Holkenborg staat op de hoes voor editing/mastering, en wat heeft die een prutswerk afgeleverd! Het is af en toe superlelijk overstuurd en slecht links-rechts gemixed, jammer is dat.

Wat een kutalbum, Bong-ra live, de 2x dat ik het gezien heb was supergoed vond ik. Gewoon gaan met die banaan. Ik krijg hier télkens het gevoel van 'net niet' of 'helemaal niet' (zoals spikedrive..).

Nee hier word ik niet echt vrolijk van.