The Chameleons - Aufführung in Berlin (1993)

Een prachtige live registratie van een zeer vroege Chameleons. De geluidskwaliteit is naar mijn smaak verbluffend. Eigenlijk hadden ze dit concert op een DVD moeten zetten. Maar ja zonder beeldopnamen heeft dat ook weinig zin! Ik ben al blij dat dit concert door die Deutsche Rundfunk zo grundlich werd opgenomen! One Flesh is waarschijnlijk een van de minst bekende nummers maar eigenlijk wel een van de mooiste dat op dit album staat!

...ook in bijlage bij sommige versies van Dali's pictures.
Wat die cd meer dan het aanschaffen waard maakte.

Deze gisteren als nieuwe dubbel LP binnengekregen, het gaat om dit album en het Auffuhrung in Berlin album. En dan geremasterd en met nieuw artwork van Reg Smithies. Deze dubbel-LP, die voor het eerst in dertig jaar beschikbaar is op vinyl, toont The Chameleons in een vroeg stadium van hun carrière, barstensvol ongebreidelde passie en rauwe energie terwijl ze hun kenmerkende geluid verkennen en ontwikkelen. Een geluid dat een generatie muzikanten heeft beïnvloed en vandaag de dag nog steeds weerklinkt over de hele wereld met oude en nieuwe fans.

LP 1 – Dali's Picture – is een verzameling vroege studio-opnames die dateren van vóór Script of the Bridge en bevat vroege versies van bekende nummers zoals Monkeyland, Nostalgia en Less Than Human, evenals Dreams in Celluloid, een vroege versie van Second Skin met geheel alternatieve teksten.

LP 2 – Auffuhrung in Berlijn is een live concert uit 1983 waarin de band op volle toeren draait terwijl ze nummers van Script of the Bridge uitbrengen en vroege versies van nummers die later op het tweede studioalbum van de band zouden verschijnen – nummers zoals 'Singing Rule Britannia'. ', One Flesh; en 'Perfume Garden' komen voorbij op met andere teksten.

En dan nu de vraag, is dit de aanschaf waard? Mijn antwoord is ja, het klinkt prima en ziet er ook netjes uit. De hoes is niet meer zo wereldschokkend als Script of WDAM maar leuk voor de fans. En hier staan toch wel een paar killer tracks op. Ik was alweer vergeten hoe verschrikkelijk lekker Everyday and Crucified klinkt. Ook zijn de nummers hier wat puntiger met soms andere teksten en invalshoeken. The Chameleons is ook zo'n 80's band waarvan ik destijds alles h-e-l-e-m-a-a-l blind gekocht heb. Gelukkig hier nog wel zonder Kwasi Assante!

Ik heb deze ook nog op de originele CD maar ben hier wat minder gecharmeerd van dan van Dali's Picture. Dit is wat een rommelig live album en ook al is het wel leuk om de band live te horen ze vliegen hier toch wel af en toe de bocht uit. En dan met name Burgess en zijn bas. Ook raar om een concert te beginnen met Less Than Human, dat is nou niet meteen een uptempo nummer om de wedstrijd af te trappen.

Voor meer informatie: Klikkerdeklik