Pip Pyle - 7 Year Itch (1998)

De lijst met gastmuzikanten op deze plaat is immens (zie hoes); maar dat komt de muziek alleen maar ten goede, want het zijn echt niet de minsten die meedoen: Richard Sinclair, Phil Miller, Elton Dean, Jakko M Jakszyk, Dave Stewart, John Greaves, Hugh Hopper en Didier Malherbe is maar een greep uit de groep.

Muzikaal zou dit een Canterbury-plaat moeten zijn, wel eentje die wat kalmer is, maar wel met de nodige jazz, prog- en avantgarde invloeden. Wat moderner en ook grootser (maar ja, jaren 90 he). Bijna alle songs zijn van de hand van Pyle zelf. Interessant is nummer 3 dat een Lennon/McCartney-nummer is, maar dat wijst natuurlijk zichzelf.

Enorm minpunt zijn de vocalen. Richard Sinclair is natuurlijk leuk om te horen op de eerste song, maar als ik dan Jakko hoor zingen over een geprogrammeerd drumliedje, skip ik toch door hoor. Dan zingt Barbara Gaskin toch mooier en aangenamer op Strawberry Fiels Forever. Maar ook zij kan het geheel niet meer redden.

Je verwacht bij een Canterbury-plaat niet dat er zoveel vocale songs op staan. Dus dit is wat mij betreft een misser.