Dino Saluzzi - Ojos Negros (2007)

Fascinerende muziek, geweldig samenspel. Aandachtig beluisteren haalt de fijnere details naar voren.

en die details doen het zo ontzettend goed. Als Anja Lechner haar cello beroert als een contrabas hoor je elk plukje alsof ze naast je zit. Datzelfde geldt voor elk klikje dat je kunt horen van de knoppen van de bandoneon. Voortreffelijke opname van schitterende muziek.

Vandaag maar eens gekocht. Ik had 'm als mp3, maar dit is muziek die je gewoon echt wil hebben. meer dan de moeite waard.

Ik zit in de bus vanuit een buitenwijk naar het centrum. Door het slechte weer stappen hordes mensen in en uiteindelijk ook weer uit. Dat laatste heeft mij in al die jaren dat ik met de bus me door steden en landschappen heen bewoog erg blij gestemd. Het zou een zooitje worden als er nooit iemand uit zou stappen... Bijna in het centrum aangekomen rijd door de bus langs een pand waar ik een oude bekende zie. Dat zorgt voor een lange aaneenschakeling van herinneringen. Een vrouw, die naar mijn inziens veel te jong zwanger is geraakt, staat in de overvolle bus naast haar kind dat bijna al even groot is als zij. Ze staart mij met grote ogen aan terwijl Riccardo Chailly het koninklijk Concertgebouworkest meesterlijk naar het einde van Mahler's Treurmars dirigeert. De bus gaat de hoek om denk aan vroeger en ik bedenk me hoe fijn het was geweest als ik Ojos Negros op had staan van Dino Saluzzi en Anja Lechner.

In al de jaren dat ik het ken en regelmatig draai heeft het zich nog nooit voorgedaan dat ik een gebeurtenis, anekdote of herinnering in relatie met de muziek op dit album heb meegemaakt. Soms heb je dat je iets speciaals meemaakt in relatie tot bepaalde muziek, net dat album draait als er iets gebeurt of dat een album na een gebeurtenis of in een bepaalde periode van betekenis is voor je. Met Ojos Negros heb ik dat nog nooit gehad. Misschien wou ik het ook wel niet echt dat zelfs een kleine, zinloze en lege gebeurtenis gekoppeld zou zijn aan deze muziek. De herinnering aan het ritje in de bus is alleen zinvol omdat ik aan dit album dacht en daardoor schrijf ik het nu ook op. Dit album heeft echter helemaal geen extra dimensie van herinneringen of gebeurtenissen nodig. Het is zo al zo goed.