Détente - Recognize No Authority (1986)

Als je van Znowhite houdt moet je deze ook zeker eens checken, vette thrash met een vrouwelijke strot om stil van te worden...

Inderdaad. Vooral Losers, Russian Roulette en Shattered Illusions zijn goede nummers. Het album in zijn geheel kan mij nooit helemaal overtuigen.

Heerlijk energiek, eigenzinnig thrash-plaatje. Niet alle nummers zijn even sterk, maar er wordt wel een mooi geheel gevormd. Past perfect bij bands als Dark Angel, Forbidden, Vio-Lence, Heathen en verwanten, maar heeft toch iets anders (buiten de zangeres). Dat maakt het niet per sé beter, maar wel leuk

3,5* Beste nummers zijn Russian Roulette en Catalepsy ( )

Détente is in mijn optiek toch wel een bijzondere band aan het thrashfirmament.
De band rondom gitarist Ross Robinson en Dawn Crosby bracht in de jaren 80 met Recognize No Authority slechts 1 album uit. Het bevat een furieuze mengelmoes van thrash, speed en hardcore en werd gedragen door de extreme voordracht van de te vroeg overleden vocaliste Dawn Crosby. Met grote toewijding spuwt ze de teksten van te gekke thrashbeukers als Losers en It's Your Fate over je heen.

Een schreeuwende dame roept direct associaties met Holy Moses op. Détente heeft naar mijn mening muzikaal wel meer te bieden dan het veel rommeligere Holy Moses.
Een pakket razende riffs, woedende drumslagen, tremolo teisterende solo’s. Alles verpakt in korte, puntige nummers die met dodelijke precisie zijn uitgevoerd. De leadpartijen dragen bij aan het grauwe wereldbeeld wat Détente ons tracht op te dringen. Vooral Shattered Illusions is daar een goed voorbeeld van.

Verwacht geen melodieuze solo's of semi ballades zoals destijds veel collega'ss uit met name de Bay Area op plaat zetten, maar verwacht een denderende wervelwind die, voordat je met je ogen kan knipperen, de hele wereld om je heen in een rokende puinhoop heeft veranderd. De Vultures In The Sky wachten dan om de overgebleven resten rokend vlees te kunnen verorberen.

@Edwynn
Na Détente gingen ze verder als Fear of God (2 albums)

Bekend mee. Maar Fear Of God vind ik heeel iets anders dan Détente.
Bovendien is Fear Of God niet echt een voortzetting van Détente.

Expressief punkie Speed-Thrash album vol panische apocalyptische schreeuwerige zang van Dawn Crosby die inderdaad de puntige en ietwat ontoegankelijke en soms te veel op elkaar lijkende songs voorziet van een harde, angstige en verdoemde sfeer. Aantal nummers zijn oké en het onthouden waard, maar lang niet alle. Bovendien lijkt het te veel alsof de plaat is opgenomen onder een viaduct bijv., maar bedient met z'n ietwat onduidelijke kille geluid de plaat van de zwartgallige boodschap. De uitstekende hoes doet het goed bij deze Speed-Thrashplaat met Punk gevoel.3.5 sterren voor het aantal wel goede nummers op deze plaat, de hysterische sfeer, mede door Dawn Crosby (R.I.P.) geschapen bezieling in de songs, en de daarbij passende en uitstekende platenhoes. Memorabel Punkie Thrash album waarop heel aardig gemusiceerd wordt trouwens. Neem daarbij de teksten op je schoot en de plaat gaat beter werken.

Voor de liefhebbers van D.: Original Sin - Sin Will Find You Out (1986).

Onlangs weer eens beluisterd. Nog steeds vind ik niet alle nummers sterk genoeg en dat Dawn Crosby van begin tot eind haar keel alleen maar wijd openzet helpt ook niet. Op Fear of God liet ze wel horen meer in haar mars te hebben.