Porno for Pyros - Good God's Urge (1996)

Een heel ander geluid dan Jane's Addiction, maar toch herken je de stem van Perry uit duizenden.
Ik vond het indertijd een lekkere plaat voor op zwoele zomeravonden.
Of dat de bedoeling was van de heren ? Denk het niet, maar ik kon er niets aan doen. Het is nu eenmaal een wat lekker zwoel geluid dat hier voortgebracht werd. De stekeligheden van Jane's Addiction kom je hier zeker niet tegen.

Mooie zomerplaat. Hippie-achtige muziek. Laidback met idealistische, af en toe wat al te simpele teksten.

Echt een jaren 90 plaat van toen het hele vriendengroepje rondom deze scene flink aan de dope zat.
Hoor je er ook wel doorheen, minder puntig dan Jane's Addiction, maar nog zeker lekker genoeg.

Waar bij de debuutplaat de muziek de bandnaam nog prima ondersteunde, is de opvolger meer pikanterie voor mensen die wel es een vuurtje maken op het strand. Maar dan nog is dit een heel erg fijne plaat. Af en toe rockt het nog wel een beetje, maar het meest proef je de relaxte vakantiesferen van Tahiti^, waar Perry Ferrell (=peripheral) en zijn maten graag vertoefden, surfden en wat dies meer zij - als ik me dat goed herinner uit een stuk in OOR uit die tijd.
Kennelijk met veel muzikale gastrollen, bekend of minder bekend, heb ik nooit geweten.

^ En in tijden van (semi-)quarantaine kan dat een uitkomst zijn.

Nooit opgevallen

Toen deze in mijn bezit kwam na de eerste paar beluisteringen aan de kant geschoven... ik hoopte natuurlijk op iets met veel meer pit / energie. Dan is dit wel een koude kermis.

Jáááááren later, kan ik dit beter waarderen.

E-Clect-Eddy - Idd een stuk rustiger, maar heerlijk sfeervol en relaxt. Dat van peripheral heb ik ook niet zelf ontdekt...

Tahitian moon wisselt het energieke en de rust af....

Perry Farrell's Porno For Pyros reunite at Welcome To Rockville - de bezetting van deze plaat, dus met Mike Watt i.p.v. Martyn LeNoble.