Warhead - Speedway (1984)

Krakkemikkige productie van deze Belgische Speed Metal / Thrash Metal groep op dit debuutalbum, het blijft een typisch Mausoleum album hé! Acht nummers op een tijdspanne van 27 minuten, vandaag de dag noemen ze dit een EP of hoe de tijden veranderd zijn.
Net zoals bij het debuutalbum van de Brugse Metalgroep Acid uit 1982 kan ik maar zeggen dat een ferme ruk aan de volumeknop naar rechts altijd wonderen doet voor de beleving van een dergelijk album. Het is een heel leuke plaat om te draaien, gedateerd voor velen, luisterplezier voor mijzelf en hopelijk nog anderen na mij. Het motto is net zoals bij tijdgenoten Acid: uptempo nummers met vettig gitaarwerk, gedachten op nul en vlammen maar. Geen uitschieters noch diepe dalen, degelijk werk maar dat nummer Driver deed bij mij na al die jaren een lichte tinteling in de hersenen ontstaan.
In bezit niet op vinyl, niet op cd (heruitgave in 2002 met tweede en laatste album The Day After op één schijfje) maar op doodgewone cassette. Tapetrading, dat waren nog eens tijden!

Veel tempo, veel double bass maar weinig onderscheid tussen de eerste drie nummers en met matige quasi onverstaanbare zang. Een paar keren dacht ik zelfs dat ik twee maal hetzelfde nummer na elkaar had afgespeeld, het kon ook het begin zijn van Alzheimer… Vanaf Devil’s Child gaat dan eens het tempo omlaag. Attack and Kill is het welgekomen instrumentale nummer en na nog geen half uur is het voorbij. Ach, ik heb al betere albums gehoord maar ook veel slechtere. Ik heb deze nog gezien op vinyl op een platenbeurs maar enkele tientallen euro’s hielden een zitstaking in mijn portefeuille.