Nortt - Galgenfrist (2007)

Saai, dromerig, glad, juist, ambient, maar dat is gelukkig alleen het eerste nummer. Gelukkig is het volgende nummer een stuk spannender. Naar Doom neigende Black. Black Metal - Lekker crunchy, bromerig gitaargeluid wat op den duur erg langdradig klinkt - gespeeld op een tergend tempo, de drums krijg je maar sporadisch te horen vanwege het lage aantal slagen per minuut en de grunts zijn lekker creepy. Voor een keer stoor ik me niet aan de keyboard, omdat ze er wel bij passen, alhoewel ze een glad geluid afgeven. Thans, dat was aan het begin, na een tijdje beginnen ze al flink te irriteren. Dit word afgewisseld door donkere ambient - Dark Ambient als u het zo nodig wilt weten. Het idee is best leuk, maar meer dan 20 minuten weet het niet te boeien. Ook al zijn er afwisselende geluiden te horen - Piano op Af Døde, stukken gladde en donkere ambient, spookgeluiden op Kaldet, Neoklassiek (Denk aan Arditi e.d.) aan het begin van Over mit Lig en een koor aan het einde van Havet Insides Havet, veel beroering brengt het in in mijn oren.

Eigenlijk is dit metal noemen verraderlijk. Ik ben geen metal-kenner, maar dit is toch wel iets aparts. Volle ambient zou ik het ook niet noemen. Ik weet niet eens of je het wel echt muziek zou moeten noemen. Natuurlijk is het dat wel, maar dan in zijn meest vervreemde soort.
Het hele Galgenfrist klinkt als jammerende schimmen.
Wellicht niet meeslepend, maar zeker de moeite waard om eens in opgezogen te worden.

Mooie plaat. Voortslepend. Wegzakkend in een moeras. Rustgevend. De zee in de zee.