Neva - Individu (1987)

Op het kruispunt waar meesterlijk goed en wezenloos gestoord elkaar ontmoeten ligt dit album. Je kunt geen keuze maken want die is al voor je gemaakt. Je luistert gewoon nog een keer om jezelf te overtuigen en denkt dan iets als: "Ga ik dit straks ooit nog draaien? Heb ik hier wel ooit zin in?"
Ondanks dat het hier en daar best weird klinkt zitten er ook een aantal zeer sterke darkwave/post-punk/gothic-achtige nummers tussen, die je in hun greep kunnen nemen. De zangstem is toch wel hetgeen dat hier voor sommigen drempelverhogend zal kunnen werken, maar als je die een kans geeft en de emotie opvangt zal die drempel al snel verdwijnen (of gewoon helemaal niet natuurlijk ). De stem klinkt tenslotte niet overal zoals in het eerste nummer waar je in het begin mogelijk denkt dat die afkomstig is van een 33 toeren plaat afgespeeld op 45 toeren of er iemand net aan de helium heeft gezeten.
'Image de Nuit' behoort absoluut tot het betere werk en zoals hier op mume dan wel eens gesproken wordt over wat gothic nu eigenlijk is: wat mij betreft is dat nummer een van de puurste goth nummers die ik ken.

(Met dank aan azra voor deze tip.)

Ik zat net Lowlife te beluisteren toen ik zag dat iemand het had aangedurfd om hier een bericht bij te plaatsen. Moet je je het inmense verschil qua muziek eens realiseren. 2 Minuten geleden was ik naar een band aan het luisteren die bij wijze van spreken bij de ingang van de Hemelpoort kan spelen en nu ben ik weer in diepe gronden van pijnlijke verlangens, paranoia, en afwijzingen beland.

Ik kan het hoge heliumgehalte van de zanger wel waarderen. Het maakt de nummers niet bespottelijk, emotieloos of iets dergelijks maar geeft evengoed een emotie weer waar andere zangers slechts van kunnen dromen. Dat begint al bij het eerste nummer, hoe de zanger de tekst op het laatst weet uit te schreeuwen

' n'a plus jamais'
n'a plus jamais'

Die stem is niet te doorgronden - menigmaal heb ik geluisterd om te ontdekken hoe het mogelijk is om op die manier te zingen maar het blijft een mysterie. Het lijkt soms op een kind van 12 jaar, wat net voor de puberteit zit, een enorme hoeveel alcohol achterover heeft gewerkt en vervolgens tot alles in staat is. Maar het klinkt dan toch volwassener, je merkt aan de emotie dat de zanger al veel heeft meegemaakt.

Ik ontken niet dat het zware kost is (als je in ieder geval niet de bekrompen denkwijze hebt van onbekend = gestoord ). Je moet open staan voor deze muziek want anders is de kans op een waardering hiervoor zeer gering.

De eerste 7 nummers zijn trouwens live-versies heb ik gelezen. Dat moet ongekend zijn geweest en ik wil iedereen verzoeken als je hier een opname van hebt of hebt gevonden het mij te laten weten. Ik ben het met reptile eens dat Image de Nuit een duidelijk gothic nummer is.

'Thought she loved me
'Thought she loved me

Deze bandleden zouden trouwens ook niet mis staan op La Controverse de Valladolid. (en dit is niet beledigend bedoelt)
(voor de onwetenden :
La Controverse de Valladolid is een film waarin een rechtzaak van ca 1500 wordt nagespeeld. Aan de ene zijde staat een ontdekkingsreiziger die beweert dat Indianen mensen zijn en aan de andere zijde wordt beweert dat ze geen mensen zijn. Hier wordt dagenlang gediscussieerd en met allerlei argumenten proberen ze de rechter te overtuigen. Uiteindelijk besluit de rechter dat deze Indianen daadwerkelijk mensen zijn)
(voor de duidelijkheid, ik weet dat het mensen zijn maar heb alleen af en toe gedachten van hoe menselijk andere ze wel niet vinden)

psychodrama
Hallucination

Maar Azra toch, heb je nog nooit van Virgin Prunes gehoord?
Jawel, dat heb ik wel. En ik weet zeker dat Neva dat ook heeft maar dit gaat nog net een stapje verder. Het gothic van VP blijft binnen een bepaalde grens. Neva daarentegen is de muziek van VP met de act van PN en die combinatie is werkelijk angstaanjagend.

Hallucination is voor mij ook een duidelijk hoogtepunt van deze cd. Het is duidelijk één geheel - de instrumenten, de stem, de gek, het genie.
Bij Mort D'Une Opinion (het advies van een dode) valt de synthesizer mij pas op. Het klinkt iets rommeliger / rauwer maar sluit de live-versies prachtig af.

De studio-opnamen zal ik een andere keer recenseren. Bedankt reptile voor het eerste bericht bij dit album - het gaf me net het duwtje in de rug wat ik nodig had om er ook eens aan te beginnen.