Het nog te verschijnen album Man’s Best Friend (release op 29 augustus) van Sabrina Carpenter ligt onder vuur vanwege de provocerende hoes. Op de cover, die een ongelofelijke golf aan kritiek en bijval losmaakt, is Carpenter te zien op handen en knieën, terwijl een man haar haar vastgrijpt als een halsband. Het zorgt voor een wereldwijde discussie over vrouwelijke objectivering, artistieke vrijheid en satire.
Kritiek en controverse over genderrollen
Organisaties als Glasgow Women’s Aid hekelen het beeld als ‘regressief’ en een ‘verheerlijking van geweld en controle’, waarbij vrouwen gereduceerd zouden worden tot onderdanige objecten. Ook modejournaliste Poppie Platt drukt zich scherp uit. “Het kan me niet schelen of dit satire is, ze objectiveert zichzelf.”
Critici wijzen op de jonge doelgroep van Carpenter, die zij vinden onder druk gezet door deze sensualiteit. Andere bezorgden vinden het beeld ‘verontrustend’ en ‘sexistisch’ voor een wat zij noemen minder kritisch publiek
Satire of seks-positieve reclaim?
Tegemoetkomers zien in de cover een satirisch statement, waarin Carpenter de ‘male gaze’ juist benoemt en openbaart. “Dit is satire, ze portretteert hoe de samenleving/ mannen haar zien, niet hoe zij zichzelf ziet”, onderbouwt een fan. Journalistiek begeleidster Rhea Nath (Pedestrian.TV) noemt het beeld ‘een conversatiestarter die ironisch speelt met macht en perceptie’.
Lees ook: Waarom DI-RECT dit jaar stopt en wat ze daarna willen maken
In een verklaring aan Rolling Stone stelde Carpenter dat kritiek voortvloeit uit de populariteit van expliciet materiaal. “Ze zeggen: ‘Alles waar ze het over zingt, is hier.’ Maar dat zijn juist de liedjes die jij populair hebt gemaakt. Overduidelijk, je houdt van seks. Je bent er geobsedeerd mee. Dat zit in mijn show.”
Carpenter verwees ook naar artiesten als Dolly Parton, die jarenlang speels en zelfbewust omgingen met stereotiepe beeldvorming. “Soms is humor de beste manier om een spiegel voor te houden”, gaf ze eerder aan. Daarmee lijkt ze de boodschap achter haar hoes open te laten voor interpretatie en juist dát houdt het gesprek gaande.
