Vandaag nog 'ns beluisterd in de auto; ik was haast vergeten hoed goed deze plaat is. De rauwe mengeling van black metal en bikkelharde punk zorgen op de hardere, puntigere nummers voor een intensiteit die bij momenten zijn weerga echt niet kent. Tracks als 'No Rest for the Weary', 'Upheaval' en het briljante 'Condor Tongue' herbergen daarbovenop ook nog eens iets dissonants in zich, wat in al die razernij op de koop toe voor een licht ongemakkelijk gevoel zorgt. Onheilspellend.
De langere tracks laten een andere kant zien van Oathbreaker, met frontvrouwe Caro die laat horen dat ze een prachtige stem heeft. De afsluiter zal best een lange zit zijn voor menigeen, maar ik kan er zonder problemen naar blijven luisteren tot het bittere eind. De beste song is echter 'The Abyss Looks Into Me'; een waar juweeltje, dat door
Lukas hierboven al prima wordt beschreven.
Jammer dat ik de band een beetje uit het oog ben verloren (de opvolger heb ik nog niet beluisterd, denk ik..), maar deze herbeluistering zorgt er wel voor dat dit er spoedig van komen gaat!
4,5 sterren