Witch Cross - Fit for Fight (1984)

Een zeer solide metal album, met in de nummers erg veel ruimte voor gitaarsolo's. De band heeft een goede zanger (Ales Savage), die behoorlijk hoog kan uithalen. De band is echter na 1 album weer van het toneel verdwenen. Liefhebbers van NWOBM komen met dit album goed aan hun trekken.

Een Deense metalband die maar onbekend en onbemind is, maar ik ken ze maar al te goed. Quasi onmogelijk te vinden, denk ik, mijn exemplaar staat op cassette (kent het jonge volk die geluidsdrager nog?). Jammer dat het maar bij dit ene album gebleven is, want dit is toch heel goed ingespeeld. Prijsbeesten op dit album vind ik Nightflight to Tokyo en het instrumentale Axe Dance.

Het blijft een "twijfelaartje" om hier een vier aan te geven, er zit ferm veel galm op de stem maar het gitaarwerk is zo smakelijk. Hier staan een paar onvergetelijke riffs op, 27 jaar alweer maar ik beleef er nog regelmatig veel plezier aan. "Mais où sont les neiges d'antan?"

Vijf Denen besluiten in 1984 hun debuutalbum op te nemen met traditionele Heavy Metal onder productionele leiding van Henrik Lund in de Easy Sound Recording studio. Zou een mooie quizvraag zijn wat hier zo speciaal is aan dat feitje: dezelfde producer en dezelfde studio als van de eerste twee albums van legendarische landgenoten Mercyful Fate.

Verder zijn er geen raakpunten tussen beide groepen, de stijl is anders en, eerlijk is eerlijk, de productie is veel minder. Laat ik het maar korter houden dan anders: ik vind de beste nummers opener Nightflight to Tokyo, het instrumentale Axe Dance en afsluiter Alien Savage. Muzikaal zit het tamelijk knap in elkaar, enkel de voortdurende hoge zang bevat nogal wat galm, een typische verschijnsel van die tijd, en er zit heel veel melodie in en er is veel ruimte voor gitaarsolo’s zoals in Fight the Fire.

Het is een aardig Hard Rock / Metal album uit de jaren tachtig, verre van essentieel luistervoer, eerder een tof aardigheidje om toch eens te beluisteren. Een iets beter geluid zou misschien een vier opgeleverd hebben. Het is zo’n typisch album waar je heel snel de uitschieters kunt uithalen. Nadien maakte Witch Cross nog enkele demo’s, er verscheen een compilatie in 2012 en dit jaar een nieuw album met de originele bassist en één van de twee originele gitaristen.

Wat een fantastische plaat. Productie is matig, maar dat past best wel goed bij deze muziek en de stem. Jammer van dat instrumentale nummer, want anders had er wel een 5 in gezeten.

Heerlijke heavy metal, vooral opener nightflight to tokyo en rocking the night away blijven lekker in je kop hangen. Eeuwig zonde van die barre slechte productie, had de plaat zoveel goede gedaan als dat in orde had geweest. Heb die gasten nog live gezien, leuke gasten ook.