Marvin Gaye - What's Going On (1971)

Let's get it on. (is ook beter dan deze)

Voor mij zijn dat er twee:

Het warme, sensuele, groovy "I want you", en het zeer persoonlijke en veelzijdige "Here my dear" (met als thema de relatie met zijn vrouw, van begin tot scheiding).

"Let's get it on" vind ik beduidend minder dan deze 3 albums, hoewel de titeltrack één van mijn favoriete Marvin Gaye nummers is.

Ik zal wel weer helemaal geen gevoel in mijn donder hebben, totaal soulloos zijn en er niets van begrijpen, maar ik vind dit maar een saaie plaat.

What's going on is een mooie track en ook Mercy mercy me is goed maar voor de rest kabbelt het maar wat voort.

Zelfs voortkabbelen kan nog wel mooi zijn, maar bij deze plaat hoor ik het gewoon niet.

Geef me dan maar Otis Redding ; Dat is Soul die ik wel kan waarderen.

Ik zou je haast gelijk geven op basis van wat je hier zegt (over je gevoel), maar dat zou wel een erg snelle conclusie zijn.

Dit is dus een van mijn favoriete platen, en elke track ervan hoort er ook op.
Het kabbelt ook niet voort, maar het is 1 mooi geheel (zowel inhoudelijk als muzikaal), in tegenstelling tot veel oudere oudere soul platen (ook van Marvin Gaye) die vaak niet meer zijn dan een verzameling lekkere liedjes zonder enige samenhang.

Naast de 2 allom bekende nummers die je noemde vind ik "Right on" en "Inner city blues" ook geweldig mooie nummers.
Meesterlijk zelfs

mischien moet je hier op een andere manier naar luisteren als naar Otis. Otis is idd de koning wat het overbrengen van "De Soul" betreft Dit is album is meer als enkel een soul album het is een enigzins spiritueel album waarbij Marvin als een soort "jezus" het leed van de wereld op zich neemt,en zich afvraagt hoe het zover heeft kunnen komen en waar het naar toe moet..dat moet je snappen en voelen en het moet je aanspreken...

De kracht van dit album zit hem dan ook in meer als enkel de som van de liedjes afzonderlijk..het is het hele plaatje inc "de boodschap" Luister naar de teksten over menselijk en ecologisch leed waarvan Marvin zich afvraagt "What's going on" en verbaas je over het feit hoe actueel zijn thema's zijn...

Ik moet zeggen dat ik ook niet altijd "in the mood"ben voor dit album en dat ik me soms ook stoor aan "de boodschap" van dit album....toch blijft het een van de opmerkelijkste albums ooit dat idd gewoon AF is ...perfect..goddelijk bijna

Mooi geschreven Fred. Precies zoals ik het voel eigenlijk, hoewel ik het nooit zo onder woorden had weten te brengen

Voor mij zijn en teksten maar een beperkt onderdeel van dit album.
Ik luister er in dit geval niet heel secuur naar (daar klinkt het te lekker voor), al krijg je er automatisch genoeg van mee om veel toe te voegen aan de sfeer van de plaat.

Zoals ik al schreef gaat het mij om het totaal produkt.
Marvin Gaye had één van de mooiste soulstemmen uit de geschiedenis als je het mij vraagt, en als je hoort hoe mooi het opgenomen/gemixt is (vooral het dubben van de stemmen) dan kan ik amper geloven dat het een album uit 1971 betreft (soweiso niet als je de stijl afzet tegen andere soulalbums tot dan toe).

Ten slotte vind ik het muzikaal prachtig erg allemaal!
Ook hierin is er een sterke samenhang in dit album.
Alles klopt gewoon van A tot Z...

Geheel mee eens. Absoluut 5* Naar mijn mening het beste album ooit. De nummers zijn zowel zwoel en dynamisch als intens.

Dit album is inderdaad goddelijk

Dit is zo'n album dat eenieder die zich een muziekfanaat (niet beperkt tot enkel rock, of enkel soul, of enkel weetnietwadde, maar iemand die van alle muziekstijlen het beste wil) in huis moet halen. Dit is een 5-sterrenplaat zondermeer; Leukste songs zijn voor mij de titelsong, Mercy Mercy Me en Inner City Blues, maar eigenlijk staat hier niets ondermaats op, dit is de mooiste soul ooit gemaakt ! Echt waar. Maar Innervisions of Songs in the Key of Life van een zekere Stevie Wonder mag je ook in huis halen zulle !
5 sterren zoals gezegd, heerlijk album ! *****

Afgelopen week ook aandacht besteed aan deze soul klassieker. Heerlijke soul volle stem van Marvin in combinatie met de rustige ongedwongen muziek, heerlijk, kan er wel uren naar luisteren, zonder twijvel een hoogte punt uit de carriere van deze man. 4*

een erg mooi soul album,

en inderdaad een zeer intens album, met mooire teksten

n.a.v. mijn post bij ''Let's Get It On'':

Mwah, vind ik niet. Buiten 3 topnummers (de eerste 2, en het, geniale, slotnummer) vind ik de rest niet erg veel aan, te langdradig en saai met name.
Ben derhalve niet zo te spreken over hoe alles muzikaal is opgezet op deze plaat. Zo'n nummer als "Save the Children'', het spijt me, maar (los van de tekstuele inhoud (die me overigens ook niks doet, nee eerder nog: het ergert)), het doet me gewoon helemaal niks. Die jazzy feel en die gortdroge blazers en strijkers die alles op den duur hetzelfde laten klinken... en dan ook nog eens hier en daar zo'n irritant belletje er door heen (Mercy Mercy Me).
Misschien heb ik wel de meeste problemen met de productie van dit album, alles klinkt zo volgemixt en loom (let wel, ik ben wat soul-platen gewend, en vaak is de productie daar zeer matig). Nu ja, dat zou nog wel te overkomen zijn, maar ik ''voel'' het gewoon niet hier.
Dit is typisch zo'n plaat waar ik gewoon niks mee heb, denk ik. Tja, heel soms overkomt je dat, denk ik.

tsja, dit is nu juist een plaat waar ik heel veel mee heb. overkomt me ook niet zo heel vaak overigens.

die eenvormigheid die jou stoort, vind ik nu juist de sterke kant van de plaat. het is 1 geheel. ik vind de productie van deze plaat overigens niet slecht. bedenk wel dat de plaat uit 1971 is. er gebeurt vrij veel tegelijk op deze plaat. niet makkelijk om goed op de band te krijgen.

maar je hebt een punt: in de soul laat de productie noagel eens te wensen over. is overigens gelijk ook weer het charme van dit genre.

Die eenvormigheid vind ik ook de sterke kant van deze plaat, het is idd één geheel. Maar desalniettemin vind ik de plaat bij vlagen net even te eentonig klinken om hem als meesterwerk te bestempelen.
Maar 4 sterren is ook een mooi cijfer......................

Mooi album. Het voelt echt als 1 ja. Aantal zeer sterke nummers, afgewisseld met een aantal erg goede. What's Going On, Save the Children, Mercy Mercy Me, Right On en Inner City Blues vind ik allemaal zeer mooi. Maar geen enkel nummer kan tippen aan Let's Get It On

Ik twijfel tussen 4* en 4,5*. Ik begin maar eens met 4*, mooie stem ook.

What's Going On is het nummer van dit album.

Welnee! Inner City Blues, dat is HET nummer van dit album

helemaal mee eens Reijersen

Ik verhoog deze naar 4,5* ik vind het echt een geweldig album, heerlijk soulvol gewoon. Topteksten met een mooie stem van marvin gaye erbij. Topalbum

Ik hoop dat dit album wat groeit, zo op eerste hoor niet zo ongelooflijk briljant, producties klinken me wat te eentonig, en Marvin zingt niet zo met sfeer bij momenten vind ik. Teksten wel top.

5 sterren monument,
Mn aandacht verslapt ietwat als het wat te lang doorgaat over holy dit en dat, maar als album anziech: onovertroffen.
Hoewel het rouwe Stax geluid van met name Otis mij toch wel meer bekoord.

Sorry dat ik het volgende moet melden:
Wat valt dit album toch vies tegen voor mij Ik had erg hoge verwachtingen, vooral na het luisteren van Let's Get It On en deze zo hoog in de top250 staat. Net voor de 3de keer geluistert en het klinkt maar mager, hoe meer ik de plaat door heb hoe erger het wordt, eerste keer was wel leuk maar toch wat teleur stellend, nou bij de 3de keer skipte ik zelfs stukken gewoon. Ik snap de hype rond deze plaat (nog) niet: op MuMe en algemeen. Marvin zingt zo zelden met gevoel, z'n stem klinkt wat zachtjes tegenover de beats, dat was op Let's Get It On juist niet en dat vond ik perfect klinkend en prachtig passend, dan nog de teksten, vond ik eerst goed: blijven ze deels maar wat een ongelooflijk verveling met zelfde gemeuk gewoon... Elke track bijna zelfde gewoon. En waar heeft hij de sfeer en gevoel gelaten in zijn stem? Die is (bijna) nergens te vinden gewoon, echt te erg, vooral als je merkt hoe goed de beats zijn en teksten kunnen zijn, met wat gevoel en betere structuur in de liedjes was dit een topplaat geweest voor me.

What's Going On en Inner City Blues (Make Me Wanna Holler) blijven wel 2 toppers, maar de rest doet me bijzonder weinig. Ik zou nu het liefst een nipte 2,5* willen geven.

Ik hoop maar dat ik dit leer appreciëren, ik stem later pas. Let's Get It On is voor nu beter voor mij.

Staat te laag in de lijst. Is een milestone in de pop-historie door de sfeer en muzikale samenhang van de nummers echt een klasse plaat.

Verlaag het naar 3,5*, vind dit album vergeleken met Let's Get It On een beetje redelijk. Een paar zeer sterke nrs, maar ook wat nrs die met weinig doen.

Jammer, is ook meer een plaat die je in zijn geheel moet beleven (concept-plaat). Ken zelf de plaat al sinds begin '80 en ben 'm pas na jaren echt op waarde gaan schatten.....wellicht biedt dat hoop

Het is idd een concept album, maar ik vind Marvin Gaye als zanger toch beter uit de hoek komen als hij een beetje romantische nummers zingt. Dit is een goed album, dat niet, maar ik vind zijn andere stijl toch net wat beter. En jah, ik weet dat sommige albums wat meer tijd nodig hebben. Dus heb ik hoop .

Deze Cd begint al wat meer te groeien maar toch...
Er zitten stukken in liedjes waar ik echt denk van: "damn zo goed" maar dan vind ik de rest van dat liedje niet altijd meer zo echt goed. What's Going On blijft een erg vette track, die opening blijft geniaal, de rest vind ik wat saaier. Flyin' High (In The Friendly Sky), God Is Love, Right On, Inner City Blues (Make Me Wanna Holler) vind ik 5 erg geslaage tracks eigenlijk Maar de 4 andere liedjes vind ik momenteel echt aanzienlijk minder. Wat wel veel goed maakt is dat dit album het erg compleet is en toch variërend genoeg. Ik zou nu 3,5* willen geven maar ik ga deze Cd nog wat meer luisteren, eens zien wat er gaat gebeuren.

En eazyfan op welke score zit je nu ongeveer.

Afgaande op de top 10 lijst van onze 'Eazy Fan' zou ik zeggen 'hors categorie'(5,5 *n): Let's Get It On mag er ook zijn maar kan in de breedte toch niet meten aan 'What's going on'....
Desalniettemin, al eerder door een collega MM'er opgemerkt, maar ook van deze zijde Chapaeux voor het lijsie!
Goede jazz zie ik graag terug in lijstjes van muziekliefhebbers.....zelf staat Mingus' Ah Um' in mijn lijstje (Kent u die?) en dit zet mij op het spoor om mijn favoriete top 10 Jazz eens op een (voorlopige) rij te zetten :
1. Mingus - Ah Um
2. Davis - Kind Of Blue
3. Blakey - Moanin'
4. Mobly - Soul Station
5. Ellington - Blues In Orbit
6. Hancock - Cantaloop Island
7. Mingus - Oh Yeah
8. Coltrane - Blue Train
9. Byrd (Donald) - A New Perspective
10. Hubbard (Freddy) - Ready For Freddy
.....
Op de reservebank:
- Brubeck - Greatest
- Thelonius Monk - Monk's Blues
- Jimmy Smith - Home Cockin'
- Ben Webster - Soulville..

@ Leroi:
Erg bedankt voor je positieve comment, Charles Mingus heb ik 3 Cd's van in bezit en binnenkort ga ik me ook gaan verdiepen in zijn muziek, de rest van je lijstje ziet er ook erg mooi uit, ben ik allemaal erg benieuwd naar

Dan om terug te komen tot deze Cd:
Een van m'n favoriete Soul-Cd's ooit, ik heb deze Cd de laatste tijd ongelooflijk veel geluistert, meer dan gelijk welke Cd die ik ken eigenlijk. Gewoon omdat ik wist dat er groeimogelijkheden waren in verband met dit album. De eerste keer viel deze Cd gewoon erg hard tegen maar maandje later weet ik wel beter. Marvin Gaye heeft gewoon een wondermooiste stem (blijft mijn favo zanger), die teksten waren eventjes wennen maar zijn ongelooflijk goed/uniek en interessant. Van sociale toestanden, tot religie, tot het leven en geloof, allemaal geweldig gebracht en verveelt geen moment, de productie op deze Cd vind ik pas een genot voor het oor, erg erg mooi en lijkt gewoon zo op elkaar maar variëert genoeg om niet eentonig te voelen.

Dit album blijft een van de meest complete albums die ik ken, What's Going On en Inner City Blues (Make Me Wanna Holler) blijven 2 van de 15 beste Soul-tracks die ik ken, What's Going On vind ik de beste Soul-track na Sam Cooke's A Change Is Gon Come, Inner City Blues (Make Me Wanna Holler) behoort zeker en vast in me Soul-Top15, en wat tussen die 2 tracks zit fantastisch.

What's Happening Brother is erg leuk, leuk "gesprek" met een vriend en Marvin zingt mooi over de maatschappelijke toestand. Flyin' High (In the Friendly Sky) vind ik uiterst fantastisch gezongen, echt om kippenvel van te krijgen, vooral van die laatste zinnen. Save The Children vind ik een soort "skit", erg mooie track met echt bericht, niet speciaal en wel leuk.

God Is Love vind ik zo fantastisch, jammer dat die track niet 3x langer duurt dan die nu is, had wat mij betreft zeker gemogen. Alleen al voor die beginzin zoek ik mijn directe repeatknop:

Ow dont go and talk about my Father cuz God Is My Friend

Heerlijk positief en zo mooi gezongen, die track luister ik altijd automatisch 2 keer elke keer ik dit album op leg. Mercy Mercy Me (The Ecology) vind ik ook erg goed, die track vond ik eerst wat te vreemd, maar achteraf gezien lyrisch wel erg goed en uniek, die beat vind ik ook zo fantastisch, over fantastische producties gesproken op dit album: Right On bevat een van de beste beats die ik ken in een Soul-nummer, die fluit is fantasitsch gespeelt, die tekst echt fantastisch, en dan op einde als hij eindelijk eens zingt over gewone liefde en niet liefde tussen de mensen, ja dan krijg ik het. Wholy Holy vond ik altijd een mindere track, eigenlijk de minste goede, maar die beschouw ik als een God Is Love II en zo is dat ook goed gekomen.

Een completer album dan dit zal je niet tegen komen, elke track sluit perfect aan op de volgende op vlak van beat en tekst, voelt echt aan als 1 geheel op alle vlakken, ook erg erg mooi hoe het begin van What's Going On overeen komt met einde van Inner City Blues (Make Me Wonna Holler), ik heb nu over elke track van dit album vertelt wat ik er zo goed aan vind, maar over mijn 2 favorieten dus nog niet, ook dat eens doen.

What's Going On is dus mijn 2de favoriete Soul-nummer ooit, dat begin behoort tot een van de mooiste dingen die ik ooit in gezongen muziek gehoort heb:
Mother Mother Mother, there's too many of you crying,
brother brother brother, there's far to many of you dying,
Met dat geweldige refrein erbij gewoon héérlijk, dan nog dat 2de stukje dat sneller gaat, geraak ik echt in zo'n trance van mooi geluid.

Inner City Blues (Make Me Wanna Holler) behoort tot mijn 15 favoriete Soul-nummers ooit, dat refrein is werkelijk geweldig, elke "vers" in dit nummer is gewoonweg geniaal, die frustratie over hoe het leven zit en "gecontroleerd" wordt door anderen wordt zo geniaal gezongen, dat einde dan is ook een perfecte afsluiter voor dit album.
Bills pile up sky high, send that boy off to die
Just make me wanna holler the way they do my life

De definitieve klik kreeg ik daarnet bij het luisteren van dit album, ik hoopte dat het zou komen, is nu wel deels gebeurt, ik zie nog wat groeimogelijkheden eigenlijk, maar dan voor top10-positie. Gewoon een van de beste Soul-albums ooit!


*****