Bij Moke - Shorland (2007):

Wanneer komen deze lads weer bij De Wereld Draait Door?

Wanneer de Ierse pub gesloten is. Je zegt het eigenlijk zelf al, we hebben hier wel te maken met echte lads.

Echte lads drinken pints of Guinness en Carling met Matthijs van Nieuwkerke!

Bij Moke - The Long and Dangerous Sea (2009):



Hi, je hoeft niet verder over Moke op te houden hoor! Ben het met je eens. Inderdaad klopt het dat deze albums niet ver uit elkaar zitten, maar dat komt omdat de nummers neigen naar middelmatige identiteitsloze gerecyclede Britpop. De nummers zijn kleiner dan eendagsvliegen. Een soort fruitvliegjes eerder zeg maar: ze zijn te klein om echt waar te nemen en zijn een kort leven beschoren.
Er zijn veel bands in Nederland die WEL mooie nummers maken, geen style jatten of uitmelken en geen overgestylede wind-tegen kapsels hebben dat perfect bij hun aardappelhoofd (3x raden) past. Probleem van veel van die bands is dat ze niet de middelen tot marketing hebben die Moke wel heeft. Moke heeft vriendjes bij DWDD, kennissen en connecties op de juiste plekken en zijn zodoende gegarandeerd van airplay en exposure. Op kwaliteit hadden die nummers het nooit en te nimmer zelf kunnen redden. Beetje vergelijkbaar met Windows (..). Dat werkt ook niet, maar toch kent iedereen het (ok ok, moest effe)
Gebrek aan kwaliteit en vernieuwing is kennelijk minder belangrijk. Leve de marketing en overexposure.
Kent de gemiddelde muziekluisteraar ook maar 1 nummer van naam of klank van Moke (spreek uit: Meuk)? Maar toch kent iedereen ze. Waarvan? Inderdaad DWDD, kleding Karl Lagerfeld, cdhoes door Anton Corbijn en andere hoogvliegacties die ik iedereen wel gun die het verdient. Maar what about the music? What about that?!
Enfin, ik zeg laat ze hun ding doen maar koop nu (ja NU) eens cd's van onbekendere bands die WEL leuke originele nummers maken en die nog wel met beide benen op de grond staan.
In nederland hebben we echt genoeg talent maar het klimaat is alleen goed voor de echt commercieel ingestelde bands met een groot PR-apparaat. Grandioze bands als Johan (how I love Pergola), Coparck, Nuff Said en tig andere bands verdienen het qua muziek wat mij betreft een twintigvoud meer om een keer in het zonnetje te worden gezet. Dát zijn de bands die we weer op de festivals moeten hebben. Dát zijn de bands die op dit moment de fakkel van het Nederlandse culturele pop-erfgoed van Nederland dragen. Laten we díe bands nu eens omarmen en stoppen met kijken naar overgehypte c-bands als Moke.
Ga eens naar de Hyves of sites van bovenstaande bands en luister wat zíj wél te bieden hebben. Je zou je nog eens verbazen wat er in Nederland rondloopt, en nog wel met beide benen op de grond staat.
groetjes

Zo, heb je hun drummer R. Klercks weleens gehoord met zijn genuil over sparrows, bears, marches en andere worden uit de cliche top 100? Ook hij heeft een in zijn projectje goede sound en goede muzikanten, maar zodra je een halve laag dieper gaat schrik je van het schreeuwende (in het geval van R) geluid van de leegte die achter die sound schuil gaat, zogezegd.
Ik moet wel zeggen dat ik je mening over Moke verder niet helemaal deel. Identiteitsloze bagger vind ik het. Maar ja, niet iedereen heeft dezelfde smaak. dat is eigenlijk ook het mooie van muziek.
Het blijft een gevoelskwestie.
groetjes

Terry is niet alleen. Luister eens naar andere bands en je hoort het verschil tussen echte originele muziek en non-muziekmet een gejatte sound van deze trendvolgende gepimpte aardappelhoofden met wind-tegen-kapsels.
Vreselijk, ik luister eigenlijk nog liever naar Gerard Joling. Die heeft de wansmaak tenminste zelf nog uitgevonden..
Of Frans B, want Fransje is een 'n goeie. Moke is Meuk!!

Als elk land al zijn eigen bagger heeft, waarom zouden ze onze bagger (in brabant noemen ze dat Meuk) willen hebben?!
Alsof Anouk het wiel gaat uitvinden met net iets te bekend klinkende stukjes in een aantal hits. Of Kane met de gedateerde 2-weken hitjes. Misschien moeten ze samen en bandje beginnen want ze klinken wel als broer en zus hehe, maar dat is weer een andere topic.

Meuk/Moke is daarentegen nog erger. Wat kwaliteit en originaliteit betreft is dat op dit moment het meeste holle vat van de nederlandse popcultuur. De nummers zijn saai en leeg want ze klinken maar voor 10 seconden leuk voordat je er achter komt dat ze eigenlijk nergens naartoe gaan. En het is britpop van een kaliber dat in Engeland nooit uitgebracht had kunnen worden.
Britpop is meer dan wind-van-opzij-tegen-kapsels en een doorgesnoven ego dat niet wordt waargemaakt door talent. Niet overal in Nederland (vooral buiten de randstad?) hebben ze dat nog door kennelijk..
En om nog wat credits aan supersub te geven.. Toen britpop al een tijdje koud in zijn Engelse graf lag kwam de bekendheid voor supersub. Supersub is echt de band met de minst waargemaakte verwachting tot doorbreken na de GP van Nederland gewonnen te hebben? Zij waren in de jaren negentig in mijn herinnering de verpersoonlijking van het woord flop aangaande nederlandse bands. Ze zijn eigenlijk vooral bekend geworden van deze prijs winnen en als zoveelste band die hun voorgingen het OOK het niet gaan maken. Jammer dat deze band dan als positief argument wordt gebruikt voor de do-called originaliteit van Meuk. En bovendien en goede stap van Felix Maginn om bij Acda en de Munnik te gaan.
Oprecht jammer dat Moke/Meuk wel de airplay krijgt. Gelukkig is er een spanningsveld tussen exposure en overkill met belangrijkste factor de kwaliteit. Laten we hopen dat deze rotte appel (dan heb ik het niet perse over de zanger want dan had ik aardappel gezegd) snel uit de goede oogst der nederlandse popmuziek wordt gevist en zsm wordt doorgedraaid, zoals dat doorgaans gaat met Meuk.

.
Groetjes
ps wordt het niet eens tijd voor een forum hierover of een meldpunt over-exposure? Dan kunnen mensen tenminste hun klachten over de ether/kabelvervuiling op muziekgebied kwijt.

Aantal onnodige quotes verwijderd.

Oh well, ik vond het dan wel weer errug gaaf dat er weer eens een geweldig klinkend NLs bandje de nodige aandacht kreeg (let wel, dit was aan het begin van de airplay van Mook). Cartchy songs met prachtige melodieën en heerlijke gitaarsounds. Zeker niet origineel (en dat hoeft absoluut niet), maar oh zo lekker! Dat het enorm gehyped is daarna heb ik niet zo meegekregen hier in China en boeit me ook niet zo. Een beetje de NLse Oasis he. Attitude, hype, sound enzo, en daar kan blijkbaar niet iedereen tegen. So be it. Heb hun tweede plaat overigens nog niet gehoord, maar die eerste ben ik nog niet zat en staat hier nog regelmatig op en ik hoop ze in februari toch eens live te zien als ik in 't land ben.

Hun 2e album is meer Echo & the Bunnymen dan de laatste 2 albums van die band.
Dus weinig orgineel, maar wel prima klinkende muziek.

Moke voor derde keer met Metropole Orkest

AMSTERDAM – De Amsterdamse britrockband Moke speelt zaterdag 9 oktober voor de derde keer in een jaar samen met het Metropole Orkest. Na gezamenlijke optredens tijdens Pinkpop en de 3FM Awards, staat de combinatie nu in de Heineken Music Hall.

Het Metropole Orkest is het grootste pop- en jazzorkest ter wereld. Eerder werd er al samengewerkt met bands als Within Temptation en Bløf. In de ogen van Moke-drummer Rob Klerkx sluit de muziek van de Amsterdamse formatie perfect aan bij het orkest. “De liedjes op onze tweede plaat The Long And Dangerous Sea hebben we geschreven met het idee dat ze groots gebracht moet worden.”

Zo wordt er veel gebruik gemaakt van strijkerspartijen. "Ze wisten dat we een vrij georkestreerde plaat hadden gemaakt”, vertelt toetsenist Eddy Steeneken. “En vervolgens hebben zij ons benaderd of wij met hun wilden samenwerken, wat voor ons logisch klonk.”

Het proces waarbij de nummers een 'nieuw jasje' kregen speelde zich grotendeels af via het web, net zo lang tot beide partijen tevreden waren over de uiteindelijke arrangementen. Op dat gebied had Moke een goede aan de Engelse gastdirigent van het orkest, Jules Buckley.

Achtergrond

“Dat contact gaat veel verder dan een werkrelatie”, aldus Klerkx. “Het klikte vanaf het eerste moment. Hij is van onze leeftijd en met zijn Britse achtergrond begrijpt hij heel goed wat wij doen. We hoeven niks aan elkaar uit te leggen. Ik heb wat dat betreft wel het gevoel dat hij de rockkant van de muziek heel goed begrijpt.”

“Je kan met een orkest natuurlijk alle kanten op”, vult Steeneken aan. “Daarom is het fijn als iemand vanaf het eerste moment begrijpt welke kant je juist niet op wilt.”

Indruk

De leden van Moke zijn stuk voor stuk gelouterde muzikanten, maar toch waren ze behoorlijk onder de indruk van de prestaties van het Metropole Orkest. Klerkx: “Ze zijn ongelooflijk gedisciplineerd, daar kunnen popmuzikanten nog veel van leren. Daarbij proef je ook dat ze ontzettend veel ervaring hebben en echt werken als een eenheid.”

© NU.nl/FaceCulture