Ik ben van mening dat we voorzichtig moeten zijn bij het interpreteren van andermans stemgedrag. Een 5 hoeft niet voor iedereen perfect te betekenen. Er kunnen ook andere waarden aan vastgeplakt worden (emotioneel verbonden aan een bepaalde tijd ofzo......ik bedenk maar wat).
Bovendien zijn sommigen erg zuinig in hun uitdeling van 5 sterren en anderen juist weer niet.
Ik schrik soms wel eens van mijn eigen beoordelingen: dan krijgt een bepaalde artiest 3, die erg vreemd staat tegenover de 3 van een ander. Maar binnen "het genre" klinkt het dan weer wat logischer. B.v. Bette Midler krijgt van mij 3 * t.o.v 2,5* voor de nieuwe Billy Corgan. Is Bette Midler in mijn ogen dus beter? (je zou het denken gezien mijn stemgedrag). Nee! Binnen het popgenre verdient Midler 3* en als ik Billy bekijk binnen zijn hele oeuvre, constateer ik dat hij een belabberde cd heeft gemaakt en krijgt hij die 2,5, terwijl ik als ik moet kiezen tussen Midler en Corgan absoluut zou kiezen voor Billy Corgan.
Kort samengevat: ieder heeft zijn eigen beweegredenen bij het stemmen en die zijn niet altijd te vertalen naar die van jezelf. En dit gegeven gaat natuurlijk ook op voor de persoonlijke top 10

Dat ben ik natuurlijk helemaal met je eens, maar de helft van alle albums die je kent geef je 5 sterren? Het mag natuurlijk, maar ik kan daar met mijn pet niet bij.

En wat betreft het niet stemmen op albums die je slecht vindt, dat vind ik ook erg raar. Als iets ruk is, dan geef je daar toch een lage beoordeling aan? Waarom zou je dan geen stem geven?

Rare nummering

Ik had mijn visie er al via de pm op los gelaten en die is, al zeg ik het zelf, briljant: Wil je zo nodig een top 10 filmmuziek? Verander je hele normale top 10 er dan naar


Ik heb zelf voor sommige een misschien vreemde redenatie, maar alle die 5 sterren kan ik nog gaan verdelen in welke eigenlijk nog net ietsje beter is als de ander. Sommige zijn puur ultiem plezier, maar hebben geen originaliteit en wat dan ook. Als film zouden sommige dan iets van 3 krijgen, maar muzikaal gezien ligt dat anders.

Mijn top 10 is aan de ene kant met een aantal titels zeer vastig terwijl andere eruit meer een moment opname zijn naar mijn gevoel. Zo zijn er al vele bij gekomen en weggegaan, met de enkele vaste.

Dat is niet eens de helft. Ik hou me gewoon niet bezig met de albums af te gaan van a tot z. Als ik toevallig een album tegenkom, en zie dat ik daar nog niet gestemd voor heb, dan doe ik dat. Maar ik kan me voorstellen dat het iets sneller gaat via de 'alle albums' link.


Excuseer?


Flauw hoor .

Nou mense, wil het nog een beetje vlotten hier?

** kijkt met een schuin oog naar het topic **

alles overziend inmiddels wel nieuwsgierig geworden naar de Bloompje-10!

Ik ga mijn best doen om daar binnenkort eens werk van te maken. Ik beloof het plechtig.

Bij mij staan er twee albums in mijn top 10 die ik kwalitatief misschien minder goed vind dan de rest, maar ingegeven door herinneringen toch tot een hoge plaats weten te reiken:

The Holy Bible van de Manics
Different Class van Pulp

Bij Different Class heb ik wel eens een enorme post geschreven, dus die moeten geïnteresseerden daar maar lezen. Ik kan alvast verklappen dat britpop indertijd een hoop bij me los maakte en er was ook iets met meisjes ofzo.

Verder wat recente albums (van de laatste 5 jaar) die ik almaar beter ben gaan vinden en eigenlijk een kruispunt in mijn muziekleven (ahem, dit klinkt zwaar) markeren: () van Sigur Ros, Geogaddi van Boards of Canada, die EP van GYBE! en het kunststukje van Explosions In The Sky. Voor mij zijn die albums goed met elkaar verwant en de hoogtepunten uit een genre waarvan ik nog niet weet hoe heet, maar wel dat het 'postrock' en 'idm' samenbrengt. Dat genre luisterde ik ook al voor deze albums, maar dit zijn de hoogvliegers die ik het mooiste vind.

Dan de twee platen van The Beatles. Hoe invloedrijk of goed in vergelijking ze met andere mastodonten uit het tijdperk waarin het popmuzikale landschap min of meer ontgonnen werd, weet ik niet, maar ik vind ze vanaf Revolver geweldig. Ze zijn veelzijdig en weten me bovenal te raken. En eigenlijk markeren deze twee albums (White Album en Sgt. Pepper's wat minder) een ander facet van mijn smaak: de mooie, lieve liedjes (waar ik verder Elliott Smith, Belle and Sebastian, etc.) onder reken.

Abbey Road was het eerste album dat ik van ze leerde kenne, op vakantie in Moskou. Ik was daar met een vriend en die had ondermeer (toevallig ook The Holy Bible, maar die kende ik toen al) Abbey Road mee. Af en toe zwierf ik door de stad met dit meesterwerk in mijn oren. Het was hier dat ik ontdekte op welk album de beste laatste 25 minuten allertijden staan. Toevallig had ie ook Ziggy Stardust (tot voor kort in mijn top 10, nu op 11 ofzo) mee en heb ik daar Revolver gekocht. Bij dit album moet ik vaak denken aan die trip en hoe we mee zongen en ook complete songteksten uit The Holy Bible parafraseerden.

Van de mooie, lieve liedjes is Jeff Buckley ook een exponent. Grace staat er in op pure klasse: elke keer als ik die plaat hoor (niet heel vaak) ben ik weer verbijsterd door zijn bloedmooie stem en composities.

Eerder in dit topic deed ik misschien voorkomen dat mijn top 10 een redelijk willekeurig samengeraapt zooitje is van favorieten, maar dat valt dus alleszins mee. Op de nummer 10 na, staat het redelijk valt. De nummer 10 - nu The Mars Volta - vind ik geweldig, maar over een week zou hier net zo goed een ander 5* album kunnen staan dat ik een tijdlang veel draai. Vorige keer was het Bjork, de volgende keer misschien Belle and Sebastian.

Ik heb ergens een lijst staan met mijn 100 favoriete albums, hoewel de lisjt nog ni is vervolledigd. niet dat ik nog geen 100 albums heb gehoord, maar ik wil geen albums plaatse die ik er later toch zker uitsmijt, dus alleen de albums die ik echt goed vind, komen erin. en dan af en toe verschuif ik eens iets.
als je ene album een tijdje niet hebt gehoord ontstaat de neiging natuurlijk om het plots wat lager te plaatse, maar soms moet je gewoon vasthouden. Revolver blijft bij mij p één omdat telkens als ik ernaar luister ik weet dat DIT het toppunt is, beter dan dit kan het niet worden. Lateralus is van nergens naar 2 geschoten, omdat het... wel briljant is. Al de rest is geleidelijk erin gekomen, doordat ze goed blijven, en niet rap afgezaagd geraken.

Bij Simple Minds - New Gold Dream...

Ik kan ook mijn top10 wel volgens die regels inrichten, maar:

a. Dat verandert helemaal niet aan mijn muzieksmaak, die wordt er neit breder of minder breed door.

b.dat lijstje is gigantisch subjectief... ik kan niet zeggen dat je nou een geweldig brede smaak hebt als je electronic, metal, hiphop (dat als subgenre van soul zien gaat we heel kort door de bocht) maar gewoon negeert.

Bovendien maakt het me niet uit hoe mijn top10 overkomt. Ik wil gewoon de platen die ik op dit moment het mooist vind erin.

a. Het is jammer dat er niet meer cfm Algemene regels beoordeeld wordt. Ik besef dat velen echter veel muziek niet kennen (ik voel me geprezen ).
b. Lijstjes zijn altijd subjectief! Je moet ergens beginnen en 10 is een metrische, en dus algemeen geaccepteerde, maat. Meer dan 10 cat. moet je volgs mij niet willen i.v.m. 'overzichtelijkheid'
Electronic: is '10. Dance...' bij mij
Metal: is '5. Rock....' bij mij ('ruigste' wat ik heb is Kyuss, heb verder niet veel met dit 'genre' (geen 'soul' (wel veel geschreeuw) weet je wel)
Hiphop is '6. Soul....' bij mij komt nl. voort uit de zwarte muziek van de jaren '60 (lees OOR-Enc.)
Dus beste Mr. 'Scientist: Negeren van die genres? Nou nee...Is het voldoende 'gefalsificeert'?.......vast niet!
c. Ik stop nu met de discussie op deze pagina: ongeveer eens in de 2 jaar wordt hier op gekeken: dat heeft dus weinig zin (gaat om de muziek ten slotte)!

lol

Het forum is drukker dan de albumdiscussies hoor...

Maar goed.. jouw top10 is jouw top10.. doe ermee wat je wilt. Als jij anderen de indruk wilt geven dat je een brede smaak hebt.. be my guest

iedereen die Mingus in zijn top10 heeft is mooi meegenomen

Ik zocht voornamelijk naar bepalende figuren in de nog jonge popmuziekgeschiedenis, ervan uitgaande dat de echte popmuziek zo rond 1950 ontstaan is, na de balorkesten en bigbands.
Er kwam vinyl, er kwamen hitlijsten en de boel kwam op gang.

Dus een kleine 60 jaar popmuziek.

Elvis was de bepalende figuur van de fifties, die mocht niet ontbreken, ik ben trouwens een lifetime fan van deze charismatische figuur.
Before Elvis there was nothing (John Lennon)

Van The Beatles en The Stones, de twee sixtiesbepalende figuren koos ik voor oeuvre-omvattende compilaties, maar van The Beatles zou ik liever het gehele oeuvre nomineren, dat is zo tijdloos en klassevol dat iedere rechtgeaarde muziekfanaat dit in huis zou moeten hebben, het enige echt "verplichte" werk in iedere goed collectie, ik ben daar niet toegeeflijk in, neen.

David Bowie die vanaf eind jaren zestig, héél de seventies kleur geeft met zijn vele metamorfoses, zijn steeds veranderende muziek, zijn drang naar vernieuwing, niet voor niets de chameleon van de pop, een gigant van jewelste. Een crème van een artiest!

Neil Young, hoe onvolledig ook, deze compilatie is toch een mooi overzicht van zijn meest urgente songs, maar een DECADE volume 2 en 3 had er al lang moeten wezen, deze man is een grillig artiest die de pieken en dalen leuk weet af te wisselen, maar op zijn best kan hij me ontzettend ontroeren, met zijn broze breekbare ijle stem, maar zeker ook met zijn houthakkersspel op gitaar, hij verkracht regelmatig zijn gitaren en dàt vind ik onnavolgbaar en nooit vertoond, hoe ontechnisch jazzfanaten hem ook zullen bestempelen, dat zal me worst wezen.

Led Zeppelin, de ultieme hardrockformatie, Jimmy Page als charismatische gitaalheld voortgekomen uit de Yardbirds, Robert Plant, rockscheur der rockscheuren, denk maar aan Whole Lotta Love, het visitekaartje van de band... muziek met méér dan eeuwigheidswaarde en na haast 20 jaar ter ziele te zijn gegaan nog steeds voor geen milimeter verouderd, ligt aan het instrumentarium natuurlijk, ik zie het eighties bands met hun spuuglelijke syndrums en synthesizers niet meteen doen, zulk tijdloos materiaal afleveren.

Michael Jackson, de King of Pop in de seventies al, met Off The Wall, en daarna in de eighties uitgegroeid tot een waar fenomeen, als je zijn belachelijk imago en zijn overdaad aan plastische charcuterie... euh chirurgie wegdenkt, moet je toegeven dat hij erg tijdloze dancemuziek gemaakt heeft.

Stevie Wonder, eens een superster en richtingbepalende figuur in de soul en de funk, nu weggedeemsterd, maar zijn pensioentje is veiliggesteld met zijn reeks klassieke topalbums in de seventies, ongetwijfeld zijn decennium.

Tenslotte de ultieme popgroep van de seventies, misschien wel ; Fleetwood Mac. Na de periode met Peter Green werd de band een stuurloos schip, de twee bepalende figuren Mick Fleetwood en John Mc Vie, tevens de sterke ritmesectie, mochten op hun blote knietjes een schietgebedje maken met de komst van Lindsey Buckingham en zijn lief/vrouw Stevie Nicks.
Een (v)echtscheiding is nog nooit zo sterk op plaat gezet als met Rumours, maar de voorganger liet ook al sterk materiaal zien (Rhiannon) en de groep wist met Tusk te bevestigen.

Tenslotte, last but not least, Bob Marley, één van de allerbelangrijkste artiesten uit de derde wereld, zoniet DE belangrijkste. Zijn oeuvre is gigantisch en er in grasduinen is een zegen!

Helaas geen top elf, ik zie dat ik Jimi Hendrix gerust ook had kunnen opnemen natuurlijk!

Da's een mooi stuk pophistorie, maar zijn het ook de platen die je het meeste doen als je ze opzet?

Ik vind het het belangrijkste werk, en ik hou er enorm van, maar ik moet toegeven dat ik de eerste van Spinvis bijvoorbeeld ontzettend charmant en goed blijf vinden, zo ook mijn all-time Nederlandstalige plaat Hoe Sterk is de Eenzame Fietser van Boudewijn de Groot (1973)

Ik zal mijn eigen top 10 eens heel kort onder de loep houden:

1. Prince - Sign 'O' the Times

Mooiste plaat? Beste plaat ooit? Het is sowieso niet te doen om te bepalen wat ik nu echt een absolute nummer 1 vind, omdat mijn muziek-collectie daarvoor te groot is en ook te veel uitersten kent.
Het is wel het album uit de tijd waarin ik 17 was (een tijd waarin je de muziek schijnbaar het meest intens beleeft en die dus ook het meest blijft hangen). Ik was toen al 3 jaar een zeer groot fan. Er hangt een hoop herinnering omheen (alleen al het enorme eind fietsen om de LP op de dag van release te gaan kopen) en het concert in de Galgenwaard is een belevenis geweest wat gevoelens opriep die hierna niet heel vaak meer terugkwamen.

2. Smashing Pumpkins - Siamese Dream

Dit album pakt me anno 2007 misschien nog meer dan mijn nummer 1. Ik was er al trots op dat ik de band al in een zeer vroeg stadium ontdekt had en er snel een groot fan van werd. Het reikhalzende uitkijken naar de opvolger van het verpletterende debuut-album Gish werd haast ondraaglijk (in die tijd bestond de zin 'is ie al gelekt?' nog niet). Emotioneel een enorme rollercoaster en als ik het nu hoor kan ik dat er nog steeds in terug vinden.

3. Sigur Rós - Ágætis Byrjun

Misschien is dit dan toch wel wat ik de mooiste plaat ooit vind. Het is allemaal zo godvergeten prachtig en het weet te raken tot op het bot. Het is ook een wat recenter album en daardoor heb ik er toch minder geschiedenis mee weten op te bouwen; ik was immers al 30 toen ik het voor het eerst hoorde. Als ik heel eerlijk zou zijn zou dit misschien de nummer 1 moeten zijn, maar ik mis toch net dat kleine beetje geschiedenis, daarbij moet ik er ook voor in the mood zijn en dat heb ik niet bij alle albums: er zijn er genoeg die ik altijd wel op kan zetten.

4. Radiohead - OK Computer

Hoe ik er over denk valt te lezen in mijn stuk bij dit album. Dit valt gewoon in de categorie 'ijzersterke cd'. Kwaliteit van de hoogste vorm en daarmee heeft het mijn top 10 weten te behalen.

5. Antony and the Johnsons - I Am a Bird Now

Dit valt in mijn meest recente categorie favoriete muziek: emotionele, misschien wat kitschy nichten-glamour, maar wat Antony betreft dan van het ingetogen soort (Rufus Wainwright is weer van het uitbundige en Marc Almond hangt er tussen in terwijl ik Sigur Ros maar niet in die categorie zal stoppen ondanks hun zanger).
Het is het soort muziek waar ik de laatste tijd het liefst naar luister en dit album is gewoon tijdloos.

6. Marc Almond & The Willing Sinners - Mother Fist and Her Five Daughters

Onlangs toegevoegd ter vervanging van Rufus Wainwright (maar die kan zo weer terugkeren).
Almond is al vanaf 1987 een vaste waarde in mijn album-collectie en heb ik altijd zeer hoog weten te waarderen. Ik heb er altijd alleen in gestaan: toen en ook nu op een site als deze.
Pas recent kwam ik er achter dat Marc Almond voor mijn gevoel nooit is weggeweest en de meest constante factor is gebleven (Prince ben ik op een gegeven moment minder gaan waarderen qua cd's, om over de Pumpkins maar te zwijgen). Het is de man die het eigenlijk het langst weet vol te houden op hoog niveau. Die top 10-notering had ie al veel eerder moeten krijgen.

7. Suede - Dog Man Star

Wederom de glamour, kitschy kant met donkere randen die hier vertegenwoordigt wordt.
Gewoon een zeer sterk album met heel hoge kwaliteit. Geen enkele andere reden om het in mijn top 10 te zetten.

8. Pixies - Doolittle

Behorend tot de eerste bandjes die ik ontdekte toen ik de 'alternatieve route' ging bewandelen. Iets wat eind jaren '80 wel degelijk nog apart te noemen was. Hier zitten dan ook weer veel herinneringen aan vast: het staat een beetje voor een bepaalde tijd.

9. Nick Cave & The Bad Seeds - Henry's Dream

Categorie: fantastisch album dat in de loop der jaren niet aan kracht heeft ingeboet. Tevens een artiest die tot mijn grote favorieten is gaan behoren.
Daarbij staat het ook een beetje voor de tijd waarin ik graag naar zenders als de Vara en VPRO luisterde waar dit soort muziek gedraaid werd. Een leuke tijd waarin ik nog veel via de radio ontdekte (wat nu totaal niet meer het geval is omdat ik geen radio meer luister).

10. Echo & The Bunnymen - Ocean Rain

Luisterde ik in de jaren '80 als tiener voornamelijk nog naar top 40; daar vond ik mezelf ook al best stoer door te luisteren naar bandjes als The Cure, Echo & the Bunnymen en aanverwanten. Dit door invloed van een meisje uit mijn klas waar ik een enorme bewondering voor had (ze was een beetje punky en dol op Siouxie: probeer dat maar eens te negeren als je 14 bent).

En zo is het een topje van de ijsberg. Er is nog zo veel moois dat onterecht geen plaatsje heeft bemachtigd in deze top 10. Sommigen daarvan hebben er al in gestaan en zouden zo terug kunnen komen (The Velvet Underground, Rufus Wainwright, Peter Hammill) en sommigen zullen dit nooit meer voor elkaar krijgen (Coldplay).
En voor een groot aantal is het blijven hopen (dEUS).

Past dit niet meer in dit topic?

Jawel hoor (ware het niet dat dit topic al wat langer bestaat en daar wordt gevraagd een korte omschrijving van je top 10 te geven en hier gaat het meer om waarom je deze albums in je top 10 plaatst, misschien een klein verschil maar ondanks dat wel een ander uitgangspunt)

Ik begrijp iets heel anders uit jouw eigen beginpost en de voorgaande berichten, maargoed.

Dan lees je slecht: daar staat dat ik benieuwd ben naar hoe mensen hun top 10 samenstellen.
Het andere topic (dat heel wat later is geopend overigens: zit 3 jaar tussen) vraagt om een samenvatting van je top 10 in een notendop, ofwel een korte recensie. Lijkt me iets anders........... (mijn laatste post schuift erg op richting het andere topic, maar de discussies daarvoor zijn beduidend anders).

Een samenvoeging van deze twee topics zou ik niet handig vinden omdat het dan erg rommelig zou worden.
Overigens wist ik niet eens meer dat dit topic bestond: het is dat Jelle het blijkbaar heeft weten op te vissen uit de vergetelheid.

Op de vorige pagina geeft iedereen aan welke regels men hanteert bij het samenstellen van de top 10, bijvoorbeeld geen verzamelalbums, niet meer dan 1 album per artiest enz. (zijn jouw eigen woorden). Jij vroeg je af hoe men een gevoelsmatige keuze kon omzetten in iets statisch als een top tien. Er werd niet inhoudelijk op de persoonlijke top 10 ingegaan, zoals in het notendop topic wel gedaan wordt.

Edit: ik doelde idd op je laatste post zoals ik al aangaf.

Dus wat is dan je probleem? Die vrij recente toevoegingen die wel die top 10 langs gaan??? Je geeft nu zelf al aan dat er verschil in zit.
Ben ik nu gek aan het worden?

mijn edit: als ik mijn top 10 doorneming hier vergelijk met die in het andere topic zie ik nog steeds verschil. Hier benadruk ik meer waarom ik er voor gekozen heb en daar is het.......eh.... een recensie in een notendop.

M.a.w ik snap je probleem niet zo goed: zeker niet als we hier doorgaan zoals op de vorige pagina's.

Ik heb geen probleem, ik geef alleen iets aan mbt de onlangs geplaatste top 10 recensies.
Nee.

Hebben we daar geen ander topic voor....

Leuk om te lezen

moet je dat andere topic eens opzoeken..staan allemaal van dat soort "kort onder de loep" top 10en in

Heb hem gevonden, bedankt voor de tip.

Heb de beschrijving van m'n top10 bij nader inzien toch maar in dat andere topic gegooid (staan meer vergelijkbare happen in).