Enigma - Le Roi Est Mort, Vive le Roi! (1996)

vind dit toch de minste van al zn werken.
waarom weet ik niet,er zit nergens een stukje in waarvan je zegt wow nice.
de eerste 2 cd's zijn trouwens zn beste werken,ik draai op het moment trouwens a posteriori,en tot nu wel heel lekker!

The Child in Us = beste nummer ooit gemaakt door wie/wat dan ook

Alleen al 1 ster voor het ontwerp van de front/back tcover (nu eens geen papier) die andere 3 voor voor de muziek. Gewoon lekker om te horen als je ff wilt chillen...

Het beste is voor mij wat sterk uitgedrukt, maar inderdaad onvoorstelbaar mooi.

Enigszins voorspelbaar na de eerste twee albums, maar toch zeker nog steeds prima muziek.

Fantastisch mooie CD van Enigma. Als je hier geen speciale dingen in hoort ben je waarschijnlijk een beetje doof

Na de eerste 2 albums is de rek er een beetje uit met dit 3de album, maar ondanks dat toch nog steeds een meer dan alleraardigste schijf van het Enigma-project. Dit keer staan er nauwelijks 'hit'-gevoelige nummers a la "Sadeness" of "Return to Innocence" op, maar voor de rest is het voor Enigma-kenners herkenbaarheid troef.
Elk album van Enigma kent zo z'n uitschieters, zo ook deze keer. Mooi zijn zeker het intieme "Shadows in Silence", inderdaad het toch ook al eerder genoemde "The Child in Us" en het mooie "Prism of Life" is ook nog een vermelding waard.
Ik ben niet heel erg kapot van Michael Cretu's zangstem en laat hij nou net wat meer te horen zijn op deze plaat. Normaliter stoor ik me er niet aan, maar op nummers als "Why" en "The Roundabout" neigt het soms wat irritant te worden. Vooral het constant herhalende 'Ah Yeah Ah Yeah Ah Yie Ah Yaah'-refreintje tijdens laatstgenoemde vind ik vervelend.
Maar goed, voor de rest kan ik eigenlijk prima luisteren naar Enigma's 3de plaat en herbergt genoeg mooie momenten om het tot een bovengemiddeld album te laten uitkomen.

Aardig album, maar na de 1e 2 releases was de nieuwigheid er wel wat vanaf.
Dit is dus meer van 't zelfde. Nog steeds leuk om te horen, maar de 2 voorgangers geven me meer plezier.

Een voor mij best verrassend laag gemiddelde voor deze Enigma cd. Natuurlijk was het nieuwe er wel een beetje vanaf maar van de andere kant is het gregoriaanse koor zoals bij het debuut ingezet vrijwel nergens meer te vinden en hoor je bv in Why!... rockzang van een man alleen (Cretu zelf).

Beyond the Invisible vind ik een ijzersterke single en de andere (geflopte) single T.N.T. for the Brain heeft een verrassende sample van War of the Worlds in zich. Voor mij in ieder geval een prima album met als uitschieter naast Beyond the Invisible het gevoelige The Child in Us

Ik sluit me aan bij de vorige spreker qua verbazing over het gemiddelde. Ik had toch wel een volle punt hoger verwacht. Samen met deel 2 van Enigma vind ik dit album echt wel tot de Hors Categorie horen. Behalve dat dit het album is dat het meest 1 geheel vormt, zakt het ook nergens door een bepaalde ondergrens.
De plaat spat van bezieling bijna uit elkaar. 3 favoriete tracks kiezen is dan ook een schier onmogelijke taak. Nummers 2,4,5,7,8,10 en 11 doen niets voor elkaar onder.
Le roi est mort, vive le roi zie ik dan ook meer als mystiek dan als muziek.

child in us. Schitterend nummer. Staat geloof ik op de spirits of nature serie.

The child in us is echt schitterend zeg. Man man.
Binnenkort dit hele album eens beluisteren!

Bij de lokale kringloopwinkel deze schijf op de kop getikt voor een prikkie.
Vooral meegenomen vanwege de nostalgie - ik had het vroeger op cassettebandje.
Ik verwachtte een ''okay'' album; leuk om weer eens te draaien, maar het heeft me verrast.
Het klinkt gewoon goed, bezield en vooral heerlijk.

De gemiddelde luisteraar zal het misschien niet horen, maar het gebruik van de gesamplede stemmen is zeer goed gedaan. De energie en felheid die in de gebruikte etnische stemsamples doorklinkt past perfect bij de muziek waarin het ligt ingebed. Ook de timing en lengte van de stemsamples zijn zorgvuldig aangepast aan de ritmes, waardoor het lijkt alsof er een zanger(es) de partijen heeft ingezongen, in plaats van andersom.

Fijn om dit album (met mooie hoes!) weer in bezit te hebben.

De zangeres is Sandra (van Martia Magdelena) en heeft dus gewoon de partijen ingesproken... gehijgt en gezongen toch?