Nits - 1974 (2003)

Weer die typische Nits sound, die ze al jaren weten te behouden. Vaste kost voor de fans.

Ik vind juist dat deze cd wat afwijkt van de typische Nits sound, het is natuurlijk wel erg herkenbaar als Nits, maar het is meer up-tempo. Ook de zang lijkt wat minder standaard.

En ik vind er ook wat minder sterke songs op dan op vorige platen. Toch een beetje middelmaat in de muziek ingeslopen ???

***1/2

Wel een paar aardige nummers, maar toch weet dit album me niet te overtuigen, en dat doen bijna alle andere Nitsalbums wel.

Dit album is veel rommeliger dan gemiddeld voor een Nits album. Veel muzikale ideeën, maar weinig samenhang. Zowel de muziek als de teksten komen als 'nog niet helemaal af' over. Toch staan er een aantal erg leuke dingen op en was de aansluitende tournee fantastisch.

Nits is een prima band maar dit album vind ik (helaas) niet veel aan.

Paar goeie nummers Welcome Back, Doppelganger, maar te weinig voor een Nits-album

Deze plaat wijkt inderdaad wat af van `De Nits Sound` ik ben niet altijd ZO van die nits sound de andere nits plaaten luister ik ook minder deze heb ik nieuw gekocht en ik vind hem verfrissend klinken!

Misschien inderdaad niet het sterkste Nits-album, maar de schetsmatige en toch verrassende songs, gecombineerd met het aparte instrumentarium maken dit album, mits onder de juiste omstandigheden beluisterd (hoewel dat voor mij eigenlijk voor alle muziek geldt) tot een waar luistergenoegen.
Vooral Robert-Jan Stips op keyboards, alsmede de elektronische toevoegingen verrassen me iedere keer weer. Duurzame luisterplaat. Bovendien mooi art work.

Wat een draak is Welcome Back trouwens

Wordt er nou een autotune gebruikt bij Eifersucht?

Stapje terug ten opzichte van de eerdere platen , maar nog altijd ruim voldoende. Ik had hem, toen aangeschaft en eigenlijk vergeten. Zoveel indruk maakte hij inderdaad toen niet.
Er was misschien ook wel teveel om handen en de lat hadden ze zelf uitermate hoog geplaatst.
Nu met terugwerkende kracht hoor ik toch wel een fijn album, met verassende liedjes. Voor nu 3 en halve ster, maar er zit een kans op groei in.

Inderdaad erg matige plaat, die Beatles invloeden zijn er altijd al geweest maar hier teveel aanwezig. Mis ook de synthesizer, Tutti Ragazzi wat een verschil met toen de single versie. Maar goed de band heeft zich natuurlijk fantastisch ontwikkeld