The Cars - Shake It Up (1981)

New wave pop uit de Verenigde staten.Shake it up,Cruiser en Maybe baby zijn de enigste nummers die een beetje blijven hangen,de rest gaat het ene oor in en het andere uit.Dan was de opvolger Heartbeat city een stuk sterker.

Ik hb alles van the Cars. Inderdasd is Heartbeat City een juweeltje, maar dit album is ook niet verkeerd (net zoals hun debuut trouwens). Helaa is gitarist Benjamin Orr ( die ook een goed soloalbum afleverde) al weer een paar jaar geleden overleden. Hij was wel de grondlegger van hun specifieke sound.

Kwam hier terecht door The Last American Virgin (1982).

Leuke '80s poprock. New wave ook, zo te lezen. Ik en genres... maar een beetje The Cure en zulks hoor ik ook wel - die net iets eerder begonnen dan The Cars, maar het fijne weet ik niet van beider geschiedenissen. Kenners kunnen hier vast toelichting geven, over wie wie beïnvloed heeft.

Zoals gezegd leuk, met een aantal heel lekkere songs (het merendeel), het leukst wordt het wanneer er lekker snerpende gitaren bij komen, het tempo wat omhoog gaat of het sfeertje wat duisterder of epischer wordt.

Toch wel vrij dik ***½.

Weer eens naar onder gehaald.
Het debuutalbum en Heartbeat City blijven natuurlijk de beste van The Cars, maar deze valt op het hernieuwde eerste gehoor ook weer best mee.
Shake It Up, A Dream Away en Cruiser vind ik weer fijne nummers en de rest van deze pop/newwave plaat is ook niet verkeerd, al beklijven de nummers minder dan op het debuut.
Waardering volgt nog wel een keer.

Op vinyl, in nieuwstaat, Duitse persing.

Uiteindelijk wint deze het net van de tweede en de derde LP.
Iets meer new wave en een aantal sterkere songs, al wordt het niveau van het debuut niet gehaald.
Naast de nummers die ik al eerder noemde zijn ook This Could Be Love en Maybe Baby nog goede liedjes.
Was een aparte groep met een eigen geluid.
En kom ik toch wel aan 3,5 *.

Kocht per ongeluk the cars ipv the scars....beste fout ooit!

Het is november 1981. New wave heeft zich uit de schaduw van punk ontwikkeld tot een veelkleurige lappendeken. Zó veelkleurig, dat men het tegenwoordig vaak op één hoop gooit met postpunk. Toch houd ik de term new wave aan: die suggereert niet dat het ná punk kwam, maar simpelweg dat een nieuwe golf bandjes de filosofie van korte liedjes met (ten opzichte van symfonische rock) een lagere complexiteit aanhing, vaak vergezeld van het slogan 'do it yourself'.
En zo kom ik van de debuutsingle van The Fun Boy Three uit het Engelse Coventry bij het succesvolle The Cars uit het Amerikaanse Boston. De groep was aan beide zijden van de Atlantische Oceaan succesvol, maar ook hun vierde album Shake It Up mist iets. Nadat ik de eerste twee 3,5 ster gaf, moet deze het met een 2,5 doen. frolunda schreef het al dertien jaar eerder: "Shake It Up, Cruiser en Maybe Baby zijn de enige nummers die een beetje blijven hangen, de rest gaat het ene oor in en het andere uit."

Zo heeft opener Since You're Gone mooie lange gitaarlijnen van de hand van Elliot Easton, die hetzelfde in Shake It Up doet, dat echter lijdt aan een saai refrein; in ieder geval niet genoeg voor alle herhaling die het krijgt. De sfeer is koeltjes en strak, enigszins vergelijkbaar met landgenoten Devo.
Ballade I'm Not the One draait op een drumcomputer (door drummer David Robinson gedaan?), maar de leadzang van Ric Ocasec is niet spannend, net als de compositie. Het snellere Victim of Love lijdt aan hetzelfde euvel, de toetsenpartij van Greg Hawkes is er grotendeels saai. Met de scheurende gitaar van Cruiser spits ik weer de oren - het zegt wellicht ook iets over mijn smaak, maar de riff blijkt niet sterk genoeg voor de bijna 5 minuten die het nummer duurt.

Ja, dat is het ook. Te weinig inspiratie, te veel herhaling in nummers die te lang doorzeuren. A Dream Away opent kant 2 en bevestigt die indruk. This Could Be Love gaat de kant van synthpop op, wat de Britse collega's spannender deden. Think It Over gooit het tempo omhoog en heeft een vinnige groove, wat goed smaakt. Slotnummer Maybe Baby laat de gitaren scheuren en de zang is klaaglijk-dramatisch.
Overigens wel een #9-notering in de Amerikaanse Billboard 200 voor dit album en in Nederland werd Shake It Up een hitje (#48 in januari 1982 en de elpee in diezelfde maand #40. Er waren zeker mensen enthousiaster dan ik nu ben.

In 2020 noteerde ZAP!: "maar een beetje The Cure en zulks hoor ik ook wel - die net iets eerder begonnen dan The Cars, maar het fijne weet ik niet van beider geschiedenissen. Kenners kunnen hier vast toelichting geven, over wie wie beïnvloed heeft." Naar wat ik weet beïnvloedde géén van beide groepen de ander. New wave bevatte simpelweg nogal eens de nodige melancholie en omarmde een nieuwe generatie synthesizers. Dat het hoorbaar tijdgenoten zijn, is daarom een ontzettende opendeurconclusie, maar wel waar...

Mijn reis door new wave vervolgt bij het Britse 999 en hun non-albumsingle Indian Reservation, voor het eerst op album van de groep te vinden dankzij Identity Parade uit 1984.