The Cars - Candy-O (1979)
mijn stem
57 stemmen
Verenigde Staten
Rock / Pop
Label: Elektra
-
Let's Go (3:33)
-
Since I Held You (3:16)
-
It's All I Can Do (3:44)
-
Double Life (4:14)
-
Shoo Be Doo (1:36)
-
Candy-O (2:36)
-
Night Spots (3:15)
-
You Can't Hold on Too Long (2:46)
-
Lust for Kicks (3:52)
-
Got a Lot on My Head (2:59)
-
Dangerous Type (4:28)
-
Let's Go [Monitor Mix] * (3:33)
-
Candy-O [Northern Studios Version] * (2:34)
-
Night Spots [Northern Studios Version] * (3:42)
-
Lust for Kicks [Monitor Mix] * (4:24)
-
Dangerous Type [Northern Studios Mix] * (3:25)
-
They Won't See You [Northern Studios Version] * (3:49)
-
That's It * (3:22)
toon 7 bonustracks
totale tijdsduur:
36:19
(1:01:08)
1
geplaatst: 24 november 2011, 09:25 uur
Een typisch Amerikaans rockalbum zoals je ze wel vaker tegenkwam eind jaren '70 en begin jaren '80. Perfecte productie, perfect ingespeeld. Resultaat: het klinkt ongeloofelijk lekker. Maar zoals meestal bij dit soort albums staan ook hier alle goede nummers vooran, zodat de laatste vier nummers toch een minder groot feest zijn dan de eerste zeven. Niettemin 4 sterren!
1
geplaatst: 29 augustus 2024, 07:23 uur
Op reis door new wave kom ik vanaf de powerpop van The (Paul Collins') Beat, dat onstuimige gitaarrock met soms een vleugje jaren '60 maakte, bij geliktere rock van The Cars. Hun tweede album Candy-O behoeft enkele draaibeurten om te landen. Melodieuze popliedjes met licht alternatief randje, teksten over al dan niet gelukkige relaties. In Nederland geen hitsingles.
De start is sterk met Let's Go (september ’79 #14 in de Billboard Hot 100), dat wordt gevolgd door Since I Held You, vanaf het refrein openbloeiend. Dan twee wat brave, saaie popnummers, maar met Shoo Be Doo waait dankzij nerveuze synths en aparte zang een Britse sfeer. Titelnummer Candy-O klinkt alsof de heren de Berlijnse albums van David Bowie in eigen jasje goten. Daar slaagden ze goed in, inclusief heerlijk gitaarwerk.
Kant 2 is de beste helft. Zoals Night Spots en You Can't Hold on Too Long die de sfeer van het titellied ademen, mede door de Bowieaanse zangstijl. Meer Britse sfeer in Got a Lot on My Head, maar dankzij pittige gitaar en orgeltje á la Elvis Costello & The Attractions.
In slotlied Dangerous Type worden de gladdere Amerikaanse en onstuimiger Britse kant alsnog samengebracht, alweer een nummer dat moet groeien. In het slot ervan zelfs stemgeluiden die aan E.L.O. doen denken!
Muzikaal bepaald niet opzienbarend of trendsettend, wel een popgerichte vertolking van alternatieve Britse rock. De hoes alleen al is wat dat betreft verwarrend; je zou denken dat dit een classic (hard)rockgroep is. The Cars aten van diverse walletjes. En toch lekker!
Voor de volgende halte naar Parijs en het tweede album van Stinky Toys.
De start is sterk met Let's Go (september ’79 #14 in de Billboard Hot 100), dat wordt gevolgd door Since I Held You, vanaf het refrein openbloeiend. Dan twee wat brave, saaie popnummers, maar met Shoo Be Doo waait dankzij nerveuze synths en aparte zang een Britse sfeer. Titelnummer Candy-O klinkt alsof de heren de Berlijnse albums van David Bowie in eigen jasje goten. Daar slaagden ze goed in, inclusief heerlijk gitaarwerk.
Kant 2 is de beste helft. Zoals Night Spots en You Can't Hold on Too Long die de sfeer van het titellied ademen, mede door de Bowieaanse zangstijl. Meer Britse sfeer in Got a Lot on My Head, maar dankzij pittige gitaar en orgeltje á la Elvis Costello & The Attractions.
In slotlied Dangerous Type worden de gladdere Amerikaanse en onstuimiger Britse kant alsnog samengebracht, alweer een nummer dat moet groeien. In het slot ervan zelfs stemgeluiden die aan E.L.O. doen denken!
Muzikaal bepaald niet opzienbarend of trendsettend, wel een popgerichte vertolking van alternatieve Britse rock. De hoes alleen al is wat dat betreft verwarrend; je zou denken dat dit een classic (hard)rockgroep is. The Cars aten van diverse walletjes. En toch lekker!
Voor de volgende halte naar Parijs en het tweede album van Stinky Toys.
* denotes required fields.
* denotes required fields.