The Sisterhood - Gift (1986)

Nadat Wayne Hussey tot the sisters of mercy is toegetreden maakt de band hun fantastische debuutalbum First and last and always. Daarna gaat het rommelen in de band, gaat Hussey verder met the mission en maakt Andrew Eldritch een doorstart met the sisterhood.

Hun enige album Gift mag gerust een grote mislukking worden genoemd. Het album staat vol slappe, langgerekte en ongeinspireerde gothicdisconummers. Eldritch ging hierna weer verder onder de naam the sisters of mercy en toen kwam het gelukkig toch allemaal weer goed. 1* voor dit gedrocht.

Titan, ik zou toch een 2 geven, want Colours vind ik nog wel door de beugel kunnen

Het zou later trouwens ook opnieuw opduiken op "Floodland" van The Sisters Of Mercy.

The Sisterhood waren:
Andrew Eldritch
Dr. Avalanche
Patricia Morrisson
James Ray
Lucas Fox

Eldritch zelf neem haast nergens de vocals voor zijn rekening, enkel in Colours...

Zo slecht was dit album niet !
Vond "Giving Ground" wel een sterke song.

Giving Ground is inderdaad niet slecht!

Ondertussen heb ik de "Line-Up" van The Sisterhood toegevoegd, die zal, als de moderatoren die aanvaarden that is, dra wel te bekijken zijn...

Patricia Morrison (ex-The Gun Club) zou zoals u weet ook in The Sisters of Mercy 1987 line-ip opduiken...

Toen na veel gekrakeel beslist werd dat Hussey & Co mochten blijven Sisters-songs spelen en Eldritch de rechten op de songs zou houden, kon Eldritch zich niet akkoord verklaren met Hussey & Co die als THE SISTERHOOD zouden verder gaan.. wat deed Eldrich dan maar gauw? Juist: snel zelf een band onder de naam "The Sisterhood" oprichten, als "fuck off gebaar" naar Wayne Hussey... Laatstgenoemde noemde zijn nieuwe band dan maar The Mission...

The Sisterhood, klinkt al heel erg duidelijk als wat we deels later op het album "Floodland" zouden horen.. maar ik beschouw het dus niet als een "Sisters" album...

O ja... "This Corrosion", dat op "Floodland" staat, was eigenlijk aanvankelijk bedoeld voor een eerste volwaardig album van The Sisterhood....

Colours is wel een lekker nummer, maar de rest is niet veel soeps.

Colours wordt niet door Eldritch gezongen. De Sisters-versie uit 1987 wordt WEL door Eldritch gezongen, en die is daarom duidelijk beter.

Jihad is een aardig idee, maar dreint veel te lang door. Giving Ground kan ook nog wel door de beugel, maar de laatste 2 nummers zijn echt stomvervelend.

Een snel tussendoortje om Hussey c.s. de pas af te snijden. Ondertussen was Von al bezig met de demo's voor Floodland.

Wat Aazhyd zegt klopt volkomen. Eldritch zingt geen noot op deze versie van Colours. De vocalen zijn ook hier volledig voor rekening van James Ray. Zonder de spottende stem van Eldritch is deze Colours dan ook een monotone track zonder ziel

Zoals c-moon en Aazhyd hierboven reeds schrijven werd deze plaat snelsnelsnel gereleased om Wayne Hussey een kloot af te draaien (zodat hij de naam The Sisterhood niet zou kunnen gebruiken). Je hoort dan ook dat dit haastig in elkaar geflanst is. De enige track die écht wel goed is, is wat mij betreft Giving Ground. 't Is ook het enige nummer dat een Sisters vibe over zich heeft. Al de rest moet je niet als SOM-nummers beluisteren, maar als een soort halfbakken experiment dat snel in de winkels moest liggen.

Jihad dat nog wel een geslaagd nummer kunnen zijn in mijn oren, maar 't dendert inderdaad (zoals Aazhyd ook al aanhaalde) gewoon veel te lang door en dat gevoel heb ik een beetje met alle nummers hier. Hadden ze Jihad 4' lang i.p.v. 8' lang gemaakt, dan was het nog een lekker dansbare hap geweest.

Finland Red, Egypt White is ook dansbaar, en heeft als tekst gewoon een declamatie van de handleiding van een AK-47 Kalashnikov. Wel leuk om de eerste keer te horen, maar daar blijft het dan ook bij.

Rain For Heaven is een niemandalletje als inleiding op Floodland, wat ook duidelijk te horen is in de "lyrics" (tussen vette aanhalingstekens) : As the water flows over the bridge / As we walk on the floodland / As we walk on the water / We forget / Rain from heaven. Ondanks de écht hatelijke instrumentatie... Tè - tè/tèdedetète/tè - tè... wil het nummer wel een zekere dramatiek naar buiten brengen, maar er is duidelijk niet aan geschaafd en dus hou je i.p.v. dramatiek een lachwekkend stukje rotzooi over met daarover dat strontvervelende gehakketak... Tè - tè/tèdedetète/tè - tè

Jihad: 3,5*
Colours: 2*
Giving Ground: 4,5*
Finland Red, Egypt White: 3*
Rain from Heaven: 1*

Vooral dankzij Giving Ground (zalig deuntje, klik maar op het muzieknootje ) haalt dit langgerekte EP'tje toch nog 3* bij mij.