The Lambrettas - Ambience (1981)
mijn stem
3 stemmen
0
geplaatst: 25 augustus, 11:49 uur
De tweede van The Lambrettas heet Ambience, verscheen in 1981 en was hun zwanenzang. Net als bij mijn vorige station op reis door new wave The Jags was bij The Lambrettas op het debuut sprake van powerpop met steevast sterke liedjes en desondanks bleef het bij twee elpees. Een groep die daardoor ten onrechte onbekend bleef: sterke liedjes zijn nu eenmaal sterke liedjes en dát is hier het geval. Wel klinkt hier een muzikale koerswijziging.
Iets droger en kaler geproduceerd (Steve Jones) dan het debuut (Peter Collins). De associaties die ik op het debuut had met powerpop zijn hier minder: hier klinkt gitaarwave, waarbij de sterke liedjes zijn gebleven, maar van koortjes en hooks is minder sprake.
Sterke voorbeelden te over, maar laat ik Total Strangers en Concrete and Steel noemen met een stijl en sfeer die doen denken aan halverwege The Police en Big Country. Soms een grommend basje of dansende toetsen, zoals in Decent Town. Titelnummer Ambience is instrumentaal, met een dansende shuffle sluit Someone Talking af. Wie de box afspeelt, krijgt nog enkele fraaie bonussen te horen.
De kans dat je het Engelse album op vinyl tegenkomt is klein, vermoed ik, zeker op het continent. Wel verscheen het in 2002 als onderdeel van boxje Da-a-a-ance, met Ambience op de tweede schijf. Het album is op YouTube hier te beluisteren.
Mijn reis door de wondere wereld van new wave vervolgt: op naar het tweede soloalbum van ex-Wirefrontman Colin Newman, eentje met een gekke titel.
Iets droger en kaler geproduceerd (Steve Jones) dan het debuut (Peter Collins). De associaties die ik op het debuut had met powerpop zijn hier minder: hier klinkt gitaarwave, waarbij de sterke liedjes zijn gebleven, maar van koortjes en hooks is minder sprake.
Sterke voorbeelden te over, maar laat ik Total Strangers en Concrete and Steel noemen met een stijl en sfeer die doen denken aan halverwege The Police en Big Country. Soms een grommend basje of dansende toetsen, zoals in Decent Town. Titelnummer Ambience is instrumentaal, met een dansende shuffle sluit Someone Talking af. Wie de box afspeelt, krijgt nog enkele fraaie bonussen te horen.
De kans dat je het Engelse album op vinyl tegenkomt is klein, vermoed ik, zeker op het continent. Wel verscheen het in 2002 als onderdeel van boxje Da-a-a-ance, met Ambience op de tweede schijf. Het album is op YouTube hier te beluisteren.
Mijn reis door de wondere wereld van new wave vervolgt: op naar het tweede soloalbum van ex-Wirefrontman Colin Newman, eentje met een gekke titel.
* denotes required fields.
* denotes required fields.