Sparks - Indiscreet (1975)

Hierboven zegt iemand: Hyper ADHD album.... laat ik dat hier nu echt niet vind, zeker niet in vergelijking met de twee voorgangers uit 1974.

Dit album dat een klein jaar na Propaganda uitkwam vond ik van een totaal andere stijl er staan veel meer slow nummers op en vele diverse stijlen terwijl het geheel toch een coherente indruk maakt.
kortom een razend knap album. Ik moest er aan wennen en er moeite voor doen, maar heb het na enige luisterbeurten in mijn hart gesloten en draai het nog regelmatig.

De opener; Hospitality on parade, is een evergreen, Russel zingt langzamer en heel verstaanbaar. dat is wel eens anders geweest fraaie koorwerkjes en een fraaie opbouw.
Nummer twee had zo op de voorgangers kunnen staan, de typische snelle Sparks drive, de gejaagde zang, die blijft boeien en een refrein waar andere groepen van dromen. Prachtige effecten en er gebeurd hier zoveel in drie minuten....

En dan belanden we ineens in een heel andere sfeer, het zou een nummer uit het begin van de vorige eeuw kunnen zijn Parijs 1920. maar het misstaat hier zeker niet.
Om vervolgens in het speelse en vrolijke Get in the swing over te gaan, een nummer met tempowisselingen wat ook uit de oude doos lijkt...

Hetzelfde telt voor Under the table with her.... ook hier lijkt het "oude muziek" in een nieuw jasje, net als het Looks Looks Looks heeft het een cabaret-achtige inslag.

Dan een van mijn favorieten : How are you getting home, mooie opening, maar ook hier schakelt Russel van de tweede in een keer door naar de vijfde versnelling, maar neemt ook weer gas terug...
Ook op kant twee vinden we enkele nummers die uit een andere tijd lijken t komen maar wel een fris nieuw jasje aan hebben, en Russel zingt ook hier fantastisch, met name in It ain't 1918....

The lady is lingering is weer even een rustmoment, om even op adem te komen...
Maar het slechts 2:13 durende nummer zet u gelijk weer op scherp, voor sommige mensen is dit "too much" maar ik kan het wel hebben....

Daarna komt Looks Looks Looks een ballroom kraker, die het op de klassieke dansvloer ook goed zou doen, en ook hier is de zang weer voortreffelijk.

Miss the start, Miss the end, alsof Russel ene duet met zichzelf zingt is ook heel erg mooi...
Wederom dus een prachtige afsluiter van een plaat die boeit, groeit en ook weer tijdloos is.

Razendknap gecomponeerd en uitgevoerd!

Met 'Indiscreet' geven de Mael broers zich volledig over aan hun flamboyante glamrock uitspattingen. Ze gaan 100% voor de camp, en hebben met legendarische producer Tony Visconti er iemand bij gehaald die duidelijk op dezelfde lijn zit. Alles leek goed te zitten, des te verrassender dat Sparks' meest operatische, diverse album dusver in de praktijk uitdraait op zo'n braaf, zielloos en vergeetbaar werk.

Openers 'Hospitality On Parade' en 'Happy Hunting Ground' zijn interessante, catchy popnummers die de creativiteit en melodie van de vorige twee albums benaderen. Maar daarmee is het beste helaas ook wel gezegd. 'Kimono My House' en 'Propaganda' waren twee behoorlijk verschillende albums, maar ze deelden eenzelfde mentaliteit. Een soort punk-attitude: we doen ons eigen ding, en we hebben er plezier in. Of dat nu theatraal, rockend of zelfs in een ballad was, het had allemaal eenzelfde soort gedrevenheid. Met de beste wil van de wereld kan ik die op deze plaat nog terughoren in 'In the Future' (dat een beetje klinkt als een Propaganda-overschotje), maar verder lijkt die eigenzinnigheid volledig verdwenen. Het is allemaal nog altijd excentriek en springt alle kanten op, maar het klinkt allemaal gewoon saai en ongeïnspireerd. Alsof ze het forceren, maar ze eigenlijk gewoon geen zin hadden om dit album te maken, waardoor het allemaal behoorlijk fake overkomt.

Er heerst een zweem van zelfingenomenheid over de plaat. Het verschil tussen iemand die grappig is, en iemand die zichzelf heel grappig vindt. En dat verschil zuigt al het luisterplezier uit de plaat. De constante afwisseling van muzikale stijlen voelt daardoor dan ook meer aan als een intellectuele oefening, dan dat het echt voor sterk songmateriaal zorgt. De verschrikkelijke kitscher-dan-kitsch circusmuziek van 'Get in the Swing' is voor mij misschien wel de ergste zondaar, maar ook bijvoorbeeld de balzaal-wals van 'Under the Table' wordt nooit zo leuk of grappig als ze zelf lijken te denken. En ook allerlei kwaliteiten van een ananas opsommen is eerder vervelend dan grappig (terwijl Drs. P al bewezen had dat het zeker niet onmogelijk is).

Neen, voor mij helaas een behoorlijk grote misser deze plaat. Het enige moment waar de abrupte clash tussen stijl en inhoud een beetje uit de verf komt is in 'Looks, Looks, Looks'. Maar tegen dat je op dat punt belandt is 'Indiscreet' helaas al een verloren zaak.

+ 'Happy Hunting Ground', 'Hospitality on Parade'
- 'Get in the Swing', 'Pineapple',

Een sterke, zij het iets ingetogener Sparks, dat na twee rockende albums terugkeert met enkele cabaretske absurditeiten, zoals ze dat op hun eerste twee platen ook deden. Daarin klinken invloeden van klassieke muziek, Keltische folk en fanfare. Het gaat dus wederom van de hak op de tak, maar altijd zijn daar de lenige stem van Russell Mael en de muzikale ideeënstorm van broer Ron.
Deze toetsenist en hoofdcomponist gebruikt hier voor het eerst een nieuwe generatie keyboards, te horen in Tits (over een echtgenoot die jaloers constateert dat de boezem van zijn vrouw nu geheel toebehoort aan hun pasgeboren zoon) en The Lady is Lingering. Het maakt dat ik de eerste glimp van de jaren '80 en de synthesizerrevolte hoor.
Bij de bonussen op streaming het sterke en uptempo rockende Profile en een bizarre telefonische huwelijkssluiting in The Wedding of Jacqueline Kennedy to Russell Mael. Sterk geproduceerd bovendien: Tony Visconti, dat zit dus goed. Een dikke 7 voor deze plaat, waarvan ik op Discogs zie dat ie in klaphoes verscheen.

Ik kan me niet herinneren dit album ooit te zijn tegengekomen in de platenbakken en dat struinen doe ik toch al dik veertig jaar. Waarschijnlijk een blinde vlek, maar het geeft me de indruk dat deze plaat in Nederland totaal flopte. Misschien dat er MuMensen zijn die hier meer van weten?