Darkthrone - Under a Funeral Moon (1993)

Toch maar weer eens uit de kast gehaald. Ik kom tot de conclusie dat dit misschien wel een van de beste Blackmetal platen ooit gemaakt, waar ik 'Transylvanian Hunger' zichzelf te kort vind doen door een te slechte produktie. Ramt deze plaat je volledig omver. Pure kwaadaardigheid in zijn zuiverste vorm.

Ik vind hem toch even niet zo veel waard.
Ik hou wel van Black Metal, (zo af en toe) maar ik vind de productie van deze cd verschrikkelijk, vooral de zanger bibbert er maar wat door, wat ik bij Black Metalbands zoals Emperor en Dark Funeral niet hoor, om maar wat voorbeelden te geven.

Dit was voor mij zoiets als de eerste stap naar de ondergang van deze band die zijn talenten kompleet over de brug gooide, om maar even te kunnen genieten van het predicaat "true Norwegian blackmetal". Zeg nou zelf..... wie boeit dat tegenwoordig nog.

*1.5*

Dat ik dit nog gezegd heb, op basis van 2 nummers

Stem verwijderd, en na het beluisteren van The Cult is Alive en Transylvanian Hunger is mijn mening ook wel compleet veranderd.

Heerlijk album, alleen ben ik hier nou niet altijd voor in de stemming.

Darkthrone vind ik nou echt zo'n band wat leuk is voor een keertje en waar ik geen hele discografie van hoef te hebben. Desondanks is dit een prima album waarvan ik vooral het titelnummer erg goed vind.

De belabberde opvolger van 'A Blaze in the Northern Sky'. Waar die nog vergezeld ging van een rauwe produktie beschikt deze over geen produktie. True Norwegian blackmetal betekent blijkbaar dat men in de huiskamer een tape-recoder mee laat lopen.
De plaat heeft heus zijn aardige momenten zoals in het titelnummer. Maar het is moeilijk genieten van deze geluidsderrie.

Een tegenvaller.

Die produktie!!! mijn satan wat een ellende zeg.
Daardoor kan ik niet meer serieus naar de muziek luisteren, als ik heel erg mijn best doe hoor ik nog wel de ''schoonheid'' van de nummers vandaar mijn 3, herstel 2 1/2*.
Volgens mij is het geluid in de diepste krochten van de hel nog appetijtelijker dan deze smeerboel.

Hoewel het een oude post is, vind ik het wel erg grappig dat iemand met GG Allin op zijn ava hier komt zeuren over de slechte productie.

Darkthrone is een lachwekkend voorbeeld worden van per sé underground willen zijn. Ze slagen daar niet in. De huidige blekkies zoeken hun heil al lang niet meer bij deze 'grootheden'. De muziek biedt ook te weinig diepgang om echt interessant te zijn.

Zelf vind ik Under A Funeral Moon wel een waardige opvolger van het geweldige A Blaze In The Northern Sky.
Het is een regelrechte verering van oude goden als Bathory en vooral Celtic Frost. Het is hypnotiserend en de sfeer is ijzig koud. Precies zoals het hoort bij Darkthrone.

Je vergeet wel dat ten tijde van deze release Darkthrone ook noch echt underground was. tegenwoordig volg ik ze niet meer maar deze plaat was destijds 100% underground.

Dat herinner ik mij ook nog wel. Maar Darkthrone vind ik altijd een band die underground is enkel om het underground zijn. Lees de oude interviews er maar eens op na. Als je kijkt naar de platen die ze nu maken, is het allemaal nog lachwekkender geworden. Het enige verschil is dat ze zichzelf nu niet meer zo serieus nemen.

Nu is het inderdaad volstrekt lachwekkend wat ze maken, mee eens. Maar of ze het er nu om deden of niet Under a Funeral Moon is 100% underground, dus hun opzet was inweze geslaagd.

Lompe breakdown in Summer of the Diabolical Holocaust. Blackcore bestond al eerder dan deathcore.

Weinig interessante plaat eigenlijk. Wel degelijke black metal, maar de sfeer weet me niet vast te grijpen. Dan is Transilvanian Hunger toch een stuk beter.

+1. Met A Blaze... als mijn favoriet van de eerste 3 zwarte Darkthrones.

Deze plaat begint met een emotioneel liefdes lied waar met volle overtuiging de emoties worden geuit. De productie is beter dan hier door velen word voorgesteld, het is helder en vol dynamiek maar wel met een bewust bedoelde sound van gitaren drum en de bas. Al is de pauk af en toe wel erg lomp in gemixt wat een heerlijk ongemakkelijk gevoel kan geven bij extreme volumes afgespeeld.
Heerlijk om laat in de avond te genieten met een versnapering en goed gevuld glas achterover leunend en de oren goed te openen voor de derde plaat van darkthrone.

+ sfeer
+ solo's
+ pauken
- speelduur

Heerlijke plaat.
Ik vind dit eigenlijk een van de fijnst afgemixte black metal platen. Ik hou van het echte "troo kvlt /m/" geluid met minieme bass en vooral heel veel hoog, maar de schijnbare diepte die in deze mix te bespeuren is vind ik een welkome afwisseling.
Verder zijn de songs ook allemaal de moeite waard. De hcpunk en (in mindere mate) thrash invloeden op dit album zorgen ook voor de nodige variatie en dit is dan ook wat ik zo cool vind aan Darkthrone. De combinatie van twee stijlen is zeer goed uitgevoerd. Het sfeertje is, zoals eigenlijk op elk BM album, dik in orde, en qua riffjes heeft Darkthrone me eigenlijk nog niet teleurgesteld.
Vooral Inn I de Dype Skogers Favn en de opener Natassja in Eternal Sleep zijn prachtplaten.

Ik heb nooit de hype rondom Darkthrone begrepen. Als je een willekeurige black metal fan vraagt een top 10 te maken van bands die absoluut niet mogen ontbreken in de collectie krijg je 9 van de 10 keer Darkthrone te horen. Het lijkt op dit album wel alsof Nocturno Culto in een grot staat met die irritante echo over de zang heen. Dit zal ongetwijfeld zo bedoeld zijn om het echte underground gevoel te creëren, maar bij mij werkt dit averechts.