Little Annie - Songs from the Coal Mine Canary (2006)
mijn stem
9 stemmen
Verenigde Staten
Pop
Label: Durtro
-
Freddy and Me (4:22)
-
Derma (4:16)
-
Lullaby (3:43)
-
Good Ship Nasty Queen (2:14)
-
Absynthtee-Ism (4:03)
-
If I Were a Man (2:20)
-
Diamonds Made of Glassine (6:11)
-
Strange Love (4:37)
-
Sit on Down (3:18)
-
End Is Near (4:16)
0
geplaatst: 10 december 2007, 19:16 uur
Op de MySpace van Marc Almond zag ik in de vriendenlijst ene Little Annie en zo kwam ik terecht bij deze bijzondere artieste.
Dat klonk goed: theatrale muziek zoals ik dat ook wel herken in Almond of Gavin Friday. Nog meer interesse kreeg ik toen ik zag op welk label het is uitgebracht, nl. Durtro, ook wel bekend van Current 93, ze speelde samen met Baby Dee en als klap op de vuurpijl zag ik dat ene Antony hier pianist is.
Tja...............
Maar is het dan ook wat?
Jazeker: dit album doet me ook denken aan albums van Fiona Apple of Christine Smith. Ik denk zelfs dat liefhebbers van dit soort zangeressen hier nog meer mee kunnen dan die van Antony. Soms hoor ik zelfs het sleazy geluid van Amy Winehouse.
Strange Love heeft dat een beetje en misschien kennen sommigen dit van een Levi's reclame (!).
Het jazzy nummer Diamonds Made Of Glassine doet me dan gelijk weer denken aan de Vlaamse band Dez Mona. Jazz horen we ook terug in afsluiter End is Near.
Cabaret-achtige jazz-nachtclubs, rokerige kroegen en allerhande 'leven-in-de-goot-romantiek'..... het zijn van die inmiddels bekende steekwoorden.
Het stemgeluid van Little Annie, ook wel bekend als Little Annie Anxiety Bandez of Annie Anxiety, is goed te behappen (soms wat pesterig en donker als die van Marianne Faithfull) en muzikaal zit het goed in elkaar en klinkt het redelijk toegankelijk ondanks zijn grillige vormen hier en daar. Dit mede door de heldere productie van Antony Hegarty en Joe Budenholzer.
Ik denk dat veel mensen dit wel eens een zeer goed album zullen gaan vinden (en mocht je Antony niet zien zitten laat je dan zeker niet afschrikken, want zijn pianospel en soms wat lichte, nauwelijks te horen, achtergrondzang is alles wat we van de man op dit album hore).
Kan ik je zo niet overtuigen? Op MySpace staan 3 nummers van dit album plus een pracht-uitvoering van Jacques Brels Ne Me Quitte Pas, If You Go Away, van het nog te verschijnen album When Good Things Happen to Bad Pianos (samen met Paul Wallfisch).
Gloeiende, gloeiende #@$$*** dat ik dit veel te laat ontdekt heb!
Gelukkig haal ik de schade nu ruimschoots in want dat het een verslavende werking op mij heeft is een feit. Deze muziek zit momenteel in al mijn muzikale aderen en het zal er voorlopig niet uit verdwijnen........... lekker hoor
Dat klonk goed: theatrale muziek zoals ik dat ook wel herken in Almond of Gavin Friday. Nog meer interesse kreeg ik toen ik zag op welk label het is uitgebracht, nl. Durtro, ook wel bekend van Current 93, ze speelde samen met Baby Dee en als klap op de vuurpijl zag ik dat ene Antony hier pianist is.
Tja...............
Maar is het dan ook wat?
Jazeker: dit album doet me ook denken aan albums van Fiona Apple of Christine Smith. Ik denk zelfs dat liefhebbers van dit soort zangeressen hier nog meer mee kunnen dan die van Antony. Soms hoor ik zelfs het sleazy geluid van Amy Winehouse.
Strange Love heeft dat een beetje en misschien kennen sommigen dit van een Levi's reclame (!).
Het jazzy nummer Diamonds Made Of Glassine doet me dan gelijk weer denken aan de Vlaamse band Dez Mona. Jazz horen we ook terug in afsluiter End is Near.
Cabaret-achtige jazz-nachtclubs, rokerige kroegen en allerhande 'leven-in-de-goot-romantiek'..... het zijn van die inmiddels bekende steekwoorden.
Het stemgeluid van Little Annie, ook wel bekend als Little Annie Anxiety Bandez of Annie Anxiety, is goed te behappen (soms wat pesterig en donker als die van Marianne Faithfull) en muzikaal zit het goed in elkaar en klinkt het redelijk toegankelijk ondanks zijn grillige vormen hier en daar. Dit mede door de heldere productie van Antony Hegarty en Joe Budenholzer.
Ik denk dat veel mensen dit wel eens een zeer goed album zullen gaan vinden (en mocht je Antony niet zien zitten laat je dan zeker niet afschrikken, want zijn pianospel en soms wat lichte, nauwelijks te horen, achtergrondzang is alles wat we van de man op dit album hore).
Kan ik je zo niet overtuigen? Op MySpace staan 3 nummers van dit album plus een pracht-uitvoering van Jacques Brels Ne Me Quitte Pas, If You Go Away, van het nog te verschijnen album When Good Things Happen to Bad Pianos (samen met Paul Wallfisch).
Gloeiende, gloeiende #@$$*** dat ik dit veel te laat ontdekt heb!
Gelukkig haal ik de schade nu ruimschoots in want dat het een verslavende werking op mij heeft is een feit. Deze muziek zit momenteel in al mijn muzikale aderen en het zal er voorlopig niet uit verdwijnen........... lekker hoor
* denotes required fields.
* denotes required fields.