Darkthrone - Soulside Journey (1990)

debuut cd van deze inmiddels legendarische blackmetal band. Alhoewel ze op deze cd nog zeer originele deathmetal spelen, voordat men het roer in 1991 rigoreus omgooide naar blackmetal, en zo een van de grondleggers van de 2e generatie blackmetalbands was begin jaren 90.
Deze schijf scoort net zo goed als zijn opvolger uit 1991:)

*4.5*

Goed album, en hier hoor je toch wel degelijk dat de leden van Darkthrone aardig goed kunnen spelen. Hierna hebben ze gekozen om de blackmetal-kant op te gaan. Minder moeilijk, maar een grotere sfeer, en daar hielden ze meer van (Langs die lijnen dachten ze iig geloof ik). Nu is er zeker niks mis met dit album, dit is hele goede death, en nu ze naar de blackmetal-kant zijn gegaan zijn ze ook een van de besten in het genre. Deze heren zijn dus uiterst getalenteerd, en kunnen technische, maar ook sfeervolle muziek maken. Voor deze (technische) plaat een 4.

Hoewel ik persoonlijk helemaal niks met Death Metal heb - en dan bedoel ik ook echt niks - is dit album toch echt een juweeltje. Had ooit eens Preparing for War van hun gekocht: een compilatie van de eerste 4 albums en nog wat demo's. Klonk perfect. In ieder geval perfect genoeg om ze allemaal origineel te kopen.

5*

Soulside Journey vind ik op enkele nummers na maar een ietwat saaie death metal voorstelling. Niet onaardig maar ook niet bijzonder.
Entombed en Dismember deden dat kunstje toch veel beter.

Darkthrone komt veel beter tot zijn recht in de ratelende Celtic Frost adoratie op de hieropvolgende albums.

Aan de ene kant hoor je inderdaad dat de leden van Darkthrone aardig kunnen musiceren,aan de andere kant is het maar goed dat ze omgeschakeld zijn naar Black metal. Wat een oer saaie plaat is dit, kan ook omen omdat ik niet zo van Death Metal hou. Dat zou kunnen maar ik ben blij dat ze het roer rigoureus omgegooid hebben 2,5*

Ik hoorde eerst de Black Metal platen van Darkthrone, en bekeek deze Death Metal plaat eigenlijk als een vroege BM variant. Ik kan niet zeggen dat hij echt slecht is, want er staat genoeg moois op. Hij is zeer zeker minder als de opvolgers, maar eerlijk gezegd is Darkthorne nooit de beste binnen zijn genre geweest.

Destijds aansluitend bij de Zweedse Deathmetal sound van Entombed, Dismember etc., maar met een kleine nuance omdat soms de duivel wél om de hoek komt kijken alvast bij deze band en op deze plaat, bijv. in het aardige eerste nummer gelijk al: "Lucifer, master!" Maar voor de rest is het uiteraard Zweeds klinkende Deathmetal voor deze Noorse band, maar minder spectaculair dan Entombed bijvoorbeeld, en ik weet niet of in dit Darkthrone's geval de band nu ietwat somber en luguber klinkt of simpelweg saai...allemaal heel vernuftig gespeeld, maar de lang uitgesponnen songs komen niet echt aan, laat staan dat ze voor eeuwig blijven hangen. Voor mijn vrienden destijds, die sowieso idolaat waren van die "Zweedse" sound was dit weer een aanwinst in hun platen/cd collectie; ik was toch meer de Thrasher en kon niet zo heel veel met dit Darkthrone debuut, en kwam niet verder dan aardig. Vandaag de dag vind ik het leuk op z'n tijd en enigszins een sfeervol album. Ik luisterde toen in de extreme hoek bijv. naar Bathory nog steeds, Darkthrone verwende mij wat dat betreft even later wat meer, in de vorm van A Blaze...

Blackmetal is een van mijn favoriete subgenres, maar ik kan niks met de twee klassiekers (A Blaze in the Northern Sky en Transilvanian Hunger) uit de jaren '90. Vooral de opnamekwaliteit is zo rotslecht dat ik er gewoon niet lekker naar kan luisteren. Deze CD heb ik voor twee euro bij de kringloper gekocht en dit vind ik fantastisch. Ik wist dat Darkthrone op zijn debuut een deathmetalband was, maar ik had niet verwacht dat ze zo precies en technisch uit de hoek zouden komen. Vooral Fenriz drumt echt ontzettend goed op deze plaat, een wereld van verschil met wat hij later bij Darkthrone zou laten horen. Dit is deathmetal zoals ik het heel graag hoor: veel midtempo, af en toe gas erop, dan weer heel doomy met onheilspellende dubbele gitaarlijnen en een vleugje prog. Het doet mij denken aan Entombed, Autopsy en Death, dat zijn zeker niet de minsten.

Ik hield mijn adem in toen ik deze voor het eerst ging opzetten. Ik had natuurlijk al wat Bathory geluisterd, maar nu kwam black metal echt dichter en dichterbij. En verhip, dit is gewoon death metal. Grootste gedeelte van de plaat bleef redelijk onopgemerkt, maar Eon vind ik echt een heerlijk nummer. Typisch dat dat weer een instrumentale moet zijn.