Charlie Haden & Pat Metheny - Beyond the Missouri Sky (1996)

Een heerlijk album, wat zijn naam (en artwork) eer aan doet. Elk nummer op dit album lijkt namelijk een opzich staand verhaaltje, nee, een bloemlezing over wat er te vinden is voorbij de horizon in Missouri en daar is schijnbaar heel wat moois te vinden. Daar komt nog bij dat het gehele album een sfeer heeft waar je het doodsbenauwd van krijgt, maar toch heerst er ergens de koelte van de half-schemering, die dit weer in balans brengt. Een beeld dat vervolgens weer, eng, kloppend wordt gemaakt door de zon belichte wolken van het artwork. Ook erg mooi aan dit album is dat alle nummers een ander verhaal lijken te vertellen, maar dat elk nummer bijna perfect in het geheel past. Niets dan lof over dit album.

Ik vind dit niet zoveel, met ook sorry naar de vorige hoogbeoordelende sprekers (al of niet na beluistering ). Metheny is natuurlijk een grote naam, maar de compositietjes op deze zijn toch maar erg gemiddeld en vind ik - ben ik met JJ_D eens - met teveel opgelegde romantiek/melancholie. Het lijkt erop alsof de simpelheid van de melodie gecompenseerd moet worden door het heel precies en gevoelig te spelen en na een tijdje ga ik me daar gewoon aan ergeren, met of zonder mooie baspartij.
Merkwaardig vind ik daarnaast de keuze voor het thema in ´The Precious Jewel´ dat toch haast niet onbewust uit wereldhit Chariots of Fire (Vangelis, 1981) voortgekomen kan zijn.

Leuk vind ik Tears of Rain (met Sitar zo te horen?) en het slotnummer.

Tsja, ik ben niet zo happig op dit album. Het komt mij over als een eentonig, voortkabbeld riviertje dat elk moment droog kan komen te staan omdat er teveel droogte (red. te weinig inspiratie) is. Ik wordt echt totaal niet geraakt door dit album, zelfs na meerdere luisterbeurten niet.