Shirley Brown - Woman to Woman (1974)

Wat ik wilde schrijven staat hier eigenlijk al. Ik had ook meteen de associatie met Aretha Franklin, maar evenzo meteen met reserve. Niet ten aanzien van de stem, maar inderdaad vanwege de toch wel heel povere begeleiding en arrangementen van niks, al wordt het aan het einde wel iets beter (de piano in Can´t Give You Up is best ok) . Belangrijkste pluspunt vind ik net als Kemm de monologen en dan die bij het titelnummer in het bijzonder. Zo sterk hoor je t niet vaak! Dat nummer vind ik ook in zijn geheel veruit het beste en dat blijkt dan misschien niet geheel toevallig ook een klassieker. Dat het nummer als ´one hit wonder´ bekend staat begrijp ik als de rest van haar ook is zoals dit album; verre van memorabel. Jammer, want ze kan goed zingen, niet alleen technisch maar ook met personality, of zeg maar: soul.