Winds of Plague - Decimate the Weak (2008)

Zeer verzorgde extreme metal, prachtig uitgevoerd en geproduceerd. De mengeling van death metal, moderne metal en hardcore klinkt zeer furieus en overtuigend, maar bepaalde aspecten spreken mij wat minder aan, zoals de vele breaks en tempowisselingen. Neemt niet weg dat dit erg goed gedaan is.

Sinds wanneer gaat Brute Deathcore samen met bombast en melodie, verpakt in een geheel vol met intelligente tempowisselingen en breakdowns?
Sinds Decimate the Weak dus! En dát in slechts 37 minuten. Knap voor zo'n jong bandje. vooralsnog 3,5 met kans op verhoging

Een paar goede nummers, niets speciaals, veel potentieel. Goed voor af en toe.
aanraders: Reloaded , Unbreakable en Legions

Ik kwam 'The Impaler' toevallig tegen op youtube. Niet slecht, ik ben niet zo voor deathcore, maar de symfonische elementen geven het wel een catchy kantje. 3*

Verassend goede metal band met een goede klodder originaliteit.
Proberen ze allemaal soorten instrumenten toe te voegen aan straffe vocals en harde gitaren! Goed zo!
The wolves are set free tonight, cant escape this attack.

Dit verrast me wel... op een goeie manier! Metalcore als term vindt ik vreselijk en dit soort grunts zullen nooit helemaal mijn favoriete soort worden, maar afgezien daarvan is Decimate the Weak toch een behoorlijk sterk plaatje. Het zijn juist de symfonische elementen waar ik voor gevallen ben. Het geeft wat diepte aan het loodzware gitaargeweld. De plaat is verder een lekkere brok agressie en luistert lekker weg, maar zo lekker als 'Anthems of Apocalypse' wordt het niet meer. Erg leuke inzending van het Metal Album van de Week. Dit zou ik normaal gesproken nooit opzetten.

We beginnen met een kort symfonisch aandoend intro, het symfonisch aspect zijnde de keyboards blijft latent op de achtergrond aanwezig. Ik ben opnieuw weinig gecharmeerd van de zang zoals in het trage stuk van Anthems of Apocalypse. Moet ik kiezen tussen schreeuwen en grunten, dan liever het tweede. Agressieve klop op de kin is het wel met heel mooi gitaarwerk van beide gitaristen zolang ze eens mogen, want het wil nog eens veranderen in een nummer, die tempowisselingen zitten me niet lekker. Ik hoor hier en daar aardige stukken muziek maar ik ontdek weinig “echte” songs. Origins and Endings en Unbreakable hoor ik nog het liefst tot aan die breakdown althans…

Leuke plaat! Ik zou deze ook nooit uit mezelf opgelegd hebben, denk ik. De hoes en de titel deden namelijk niet veel goeds vermoeden, maar ik ben aangenaam verrast! Veel afwisseling, redelijk bombastisch maar nergens wordt het té. Alleszins 1 van de leukste inzendingen uit de 6de ronde van het Metal Album van de Week.

Winds of Plague is een aangename band uit het deathcore genre. Door het toevoegen van de sfeervolle keyboards onderscheidt de band zich van veel genre genoten. Het maakt het album behoorlijk sfeervol en erg genietbaar. De afwisseling in zang vind ik ook erg aangenaam. Winds of Plague komt sfeervol, maar ook hard uit de hoek. Goede band en goede plaat. Genieten.

Aangenaam verrast door dit album. Had niet verwacht er iets aan te zullen vinden, maar de mix van deathcore met wat symfonische aspecten maakte dit album opvallend. Het werkt niet overal even goed, hier en daar is het wat krampachtig, maar zorgt toch voor een heel ander geluid.
De zang bevalt me dan weer niet.

3.0*

De laatste tijd weer is gedraaid en ik blijf dit een heerlijk album vinden. De combinatie van symfonische stukken afgewisseld met brute death stukken bevallen mij erg goed.